Αριστοφάνης

 

O Αριστοφάνης (448 – 385 π.Χ.) ήταν ένας κωμικός ποιητής του αρχαίου Ελληνικού θεάτρου. Σύμφωνα με τα όσα γνωρίζουμε έγραψε 40 περίπου κωμωδίες ^[1]οι οποίες παίζονται και σήμερα σε διάφορες γλώσσες. Υπήρξε κορυφαίος κωμικός ποιητής της αρχαιότητας, ξεχωρίζοντας ανάμεσα σ’ όλους τους ομότεχνους κι ανταγωνιστές του και δημιουργώντας πραγματική εποχή στο χώρο της αρχαίας κωμωδίας.

Έζησε στην Αθήνα και μεγάλωσε τα χρόνια που ξεκίνησε για την Αθήνα και τους κατοίκους της μία εποχή ειρήνης και άνθισης υπό τον Περικλή (ειρήνη με την Σπάρτη και Περσία), η οποία κράτησε μέχρι την έναρξη του εικοσαετούς πελοποννησιακού πολέμου το 431 π.Χ.. Έγραψε τις πρώτες κωμωδίες του με ψευδώνυμα. Από τις συνολικά 44 κωμωδίες που συνέγραψε έχουν διασωθεί 11, από αυτές οι 9 στα χρόνια του πελοποννησιακού πολέμου.

Ο ακριβής τόπος και η ημερομηνία γέννησής του δεν είναι γνωστά, άλλα υπολογίζεται πως γεννήθηκε στην Αθήνα το 448 π. Χ. και πέθανε στην Αίγινα το 385 π. Χ., σ’ ηλικία 63 ετών. Ήτανε γιος του Φιλίππου, γνήσιου Αθηναίου, από τον Δήμο Κυδαθηναίων κι έτσι θεωρείται κι αυτός ντόπιος. Παρολαυτά είναι γνωστό πως ο αντίζηλός του ποιητής Εύπολις κι ο πολιτικός Κλέωνας, που αποτέλεσε στόχο της σάτιρας του Αριστοφάνη στις κωμωδίες “Ιππείς” και “Βαβυλώνιοι”, κίνησαν εναντίον του “γραφήν ξενίας”, δηλ. ζήτησαν να χαρακτηριστεί και να πάψει να ‘χει δικαιώματα Αθηναίου Πολίτη. Τρεις φορές κινήθηκε τέτοια διαδικασία, μα ο Αριστοφάνης και στις τρεις κέρδισε και παρέμεινε Αθηναίος πολίτης. Για τη ζωή του, όμως, μόνο ελάχιστα μας είναι σήμερα γνωστά. Από την Αίγινα, όπου ήταν εγκαταστημένος, παρακολουθούσε με πολύ ενδιαφέρον τη πολιτική κίνηση των Αθηνών και σατίριζε τα τρωτά της. Ζούσε στην αφάνεια, ήσυχη ζωή και, για να προστατεύσει αυτή τη γαλήνη, παρουσίαζε τις περισσότερες από τις κωμωδίες του μ’ όνομα άλλων ποιητών κι ηθοποιών. Nυμφεύτηκε νωρίς κι απέκτησε τρεις γιους, τον Φίλιππο, τον Νικόστρατο και τον Αραρότα. Ο τελευταίος ήταν κι αυτός κωμικός ποιητής και με τ’ όνομά του ο Αριστοφάνης δίδαξε στα τελευταία χρόνια της ζωής του τις κωμωδίες του “Κώκαλον” κι “Αιολοσίκωνα”. Ο Αραρώς δίδαξε και δικά του πρωτότυπα έργα.

Έλαβε συνολικά, 10 μεγάλα πρώτα βραβεία σε σχετικούς θεατρικούς διαγωνισμούς. Από τα έργα του φαίνεται πως είχε εξαιρετική μόρφωση, γενική και ειδική. Εκτός από τη καθολική μόρφωση, που η Αθήνα του Περικλή έδινε στους νέους, γνώριζε άριστα τα έργα των προηγούμενων ποιητών και φρόντισε να τελειοποιηθεί στη σκηνική τέχνη. Ήτανε πνευματωδέστατος ευφυολόγος, χιουμορίστας και με περίσσεια τόλμη καυτηρίαζε, προπάντων τους δημαγωγούς, τους σοφιστές και τον Δήμο Αθήνας.

Φαίνεται πως γνώριζε πολύ καλά τις τραγωδίες του Αισχύλου, τον οποίο θαύμαζε για τη συντηρητικότητά του και που, στους “Βατράχους”, ύστερ’ από μεγάλη διαδικασία, που γίνεται στον ‘Αδη, δίνει τα πρωτεία της τραγικής ποίησης. Επίσης είν’ άριστος γνώστης των “Ωδών” του Πίνδαρου και του Στησίχορου. Εκείνος όμως που επέδρασε πολύ στο ύφος, στη τεχνική και στη γλώσσα του, ήταν ο Ευριπίδης, παρόλο που αποτελούσε το μόνιμο στόχο των επιθέσεων και των διακωμωδήσεών του. Ο Κρατίνος, για να χαρακτηρίσει την προσκόλληση αυτή, έπλασε το ρήμα ευριπιδαριστοφανίζειν.

Έργα

Οι σημαντικότερες πηγές για τις διδασκαλίες των έργων του Αριστοφάνη είναι οι επιγραφές με τους καταλόγους νικητών σε δραματικούς αγώνες, ^[2] οι αρχαίες υποθέσεις στα σωζόμενα έργα του και οι πληροφορίες που παραθέτουν οι αρχαίοι λεξικογράφοι.

Ο Αριστοφάνης παρουσίασε τις τέσσερις πρώτες κωμωδίες του αναθέτοντας την διδασκαλία του Χορού στον Καλλίστρατο: οι Δαιταλείς διδάχθηκαν το 427 π.Χ., στα Μεγάλα Διονύσια της επόμενης χρονιάς (426 π.Χ.) παρουσίαστηκαν οι Βαβυλώνιοι, με τους οποίους ο Αριστοφάνης κέρδισε πιθανώς το πρώτο βραβείο ^[3] και στα Λήναια του επόμενου έτους (425 π.Χ.) οι «Αχαρνείς», με τους οποίους επιτίθεται στις πολεμικές επιλογές των Αθηναίων και προβάλλει την ιδέα για σύναψη συνθήκης ειρήνης με τη Σπάρτη. Το 424 παρουσιάστηκε η κωμωδία «Ιππείς», η οποία αποτελεί μία καυστική, αν και κωδικοποιημένη σάτιρα για τους Αθηναίους πολιτικούς, προ πάντων για το στρατιωτικό ηγέτη της δημοκρατικής παράταξης Κλέωνα, στον οποίο είχε επιτεθεί ήδη έντονα στο έργο του «Βαβυλώνιοι» και τον οποίο κατηγορεί για δημαγωγία.

Το 423 π.Χ. παρουσιάστηκε στα Μεγάλα Διονύσια Διόνυσο το έργο «Νεφέλαι», το οποίο αποτελεί μια σάτιρα για τις (τότε) μοντέρνες παιδαγωγικές ιδέες του Σωκράτη. Αυτή η κωμωδία για τον Σωκράτη απετέλεσε πρότυπο για διάφορους ευρωπαίους συγγραφείς της κλασικής και ρομαντικής εποχής (Lessing, Goethe κ.ά.)

Το 422 παρουσιάστηκε στα Λήναια το έργο «Σφήκες», με το οποίο ο Αριστοφάνης λοιδορεί το δικαστικό σύστημα της Αθήνας και ιδιαίτερα τη δικομανία των οπαδών του Κλέωνα που είχε χάσει μια δίκη για υπεξαίρεση. Η κωμωδία «Ειρήνη» παρουσιάστηκε το 421 π.Χ. στα Μεγάλα Διονύσια Διόνυσο. Ο συγγραφέας παρουσιάζει τις καταστροφικές επιπτώσεις του πελοποννησιακού πολέμου στους αγρότες, οι οποίοι στέλνουν μια επιτροπή στον Όλυμπο και ελευθερώνουν τη θεά της ειρήνης.

Το έργο «Όρνιθες» παρουσιάστηκε το 414 επίσης στα Μεγάλα Διονύσια και θεωρείται, λόγω της σκηνικής πληρότητας, το πλέον πετυχημένο έργο του Αριστοφάνη. Πραγματεύεται, όπως στους «Ιππείς» τις πρακτικές των πολιτικών και στρατιωτικών, όμως χωρίς αναφορές σε επίκαιρα γεγονότα της Αθήνας, αλλά ως σημείο εκκινήσεως για να περιγράψει μια ιδανική κοινωνία και ταυτόχρονα για να αποδείξει τη βεβαιότητα για την αποτυχία της. Αν και το έργο αυτό δεν περιέχει το συνήθη για τον Αριστοφάνη πολεμικό τόνο, δεν του λείπουν οι σατιρικές αναφορές σε έργα των Αισχύλου, Ευριπίδη, Πίνδαρου κ.ά. Στα έργα του «Θεσμοφοριάζουσες» (411) και «Βάτραχοι» (405) παρωδούνται τα έργα του Ευριπίδη ως προς το θέμα και το ύφος τους.

Το διασημότερο έργο του Αριστοφάνη είναι η «Λυσιστράτη» που παρουσιάστηκε επίσης το 411 π.Χ.. Η ομώνυμη ηρωίδα του έργου πείθει τις γυναίκες της Αθήνας και της Σπάρτης να απόσχουν από τις ερωτικές δραστηριότητες για να υποχρεωθούν οι άντρες να διακόψουν τον πόλεμο. Το σχέδιο αυτό πετυχαίνει μετά από μερικές εμπλοκές. Αν και το έργο φαίνεται να έχει ένα ευγενή στόχο, τη διακοπή του πολέμου και την έλευση της ειρήνης, όπως γνωρίζουμε από την ιστορία, οι ολιγαρχικοί Λακεδαιμόνιοι δέχονταν να διακόψουν τον πόλεμο με κύριο όρο να καταργήσουν οι Αθηναίοι το δημοκρατικό πολίτευμα. Αυτή ήταν και η επιθυμία του Αριστοφάνη, ο οποίος μαζί με τους ολιγαρχικούς υποστήριζε κάθε τι που θα υπόσκαπτε το δημοκρατικό πολίτευμα της Αθήνας. Τα ύστερα έργα «Εκκλησιάζουσες» (393) και «Πλούτος» (388) ασχολούνται με ζητήματα της ιδιωτικής περιουσίας.

Τα έργα του Αριστοφάνη είχαν σημαντική επίδραση σε μεταγενέστερους συγγραφείς, ιδιαίτερα σε ‘Αγγλους σατιρικούς του 17ου και 18ου αιώνα.

Σωζόμενες Κωμωδίες

• Αχαρνείς (κωμωδία) (425 π.Χ.)
• Ιππείς (κωμωδία) (424 π.Χ.)
• Νεφέλες (κωμωδία) (423 π.Χ.)
• Σφήκες (κωμωδία) (422 π.Χ.)
• Ειρήνη (κωμωδία) (421 π.Χ.)
• Όρνιθες (κωμωδία) (414 π.Χ.)
• Λυσιστράτη (κωμωδία) (411 π.Χ.)
• Θεσμοφοριάζουσες (κωμωδία) (411 π.Χ.)
• Βάτραχοι (κωμωδία) (405 π.Χ.)
• Εκκλησιάζουσες (κωμωδία) (392 π.Χ.)
• Πλούτος (κωμωδία) (388 π.Χ.)

Αποσπασματικά Σωζόμενες Κωμωδίες

• Δαιταλείς (427 π.Χ.)
• Βαβυλώνιοι (426 π.Χ.)
• Γεωργοί (424 π.Χ.)
• Ολκάδες (423 π.Χ.)
• Προάγων (422 π.Χ.)
• Αμφιάραος (414 π.Χ.)
• Πλούτος α’ (408 π.Χ.)
• Γηρυτάδης (407 π.Χ.)
• Κώκαλος (387 π.Χ.)
• Αιολοσίκων β’ (386 π.Χ.)

Σόλων

 

Ο Σόλων (περ. 639 – 559 π.Χ.) ήταν σημαντικός Αθηναίος νομοθέτης, φιλόσοφος, ποιητής και ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας.

Βιογραφία

Ανήκε σε πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια, η οποία καταγόταν από τη γενιά του βασιλιά της Αθήνας Κόδρου. Ο πατέρας του ονομαζόταν Εξηκεστίδης· αυτός φρόντισε για την εκπαίδευση και ανατροφή του γιού του. Όταν ο Σόλων έχασε την περιουσία του, στράφηκε προς το εμπόριο και ταξίδεψε στην Αίγυπτο και τη Μ. Ασία. Επωφελούμενος από τα ταξίδια του αυτά μελέτησε ξένους πολιτισμούς και νόμους, καθώς και τον πολιτικοοικονομικό βίο των άλλων χωρών. Τα εφόδια που απέκτησε τα χρησιμοποίησε αποτελεσματικά για την κοινωνική και οικονομική ανόρθωση της πατρίδας του και έτσι κατόρθωσε να αναδειχτεί στο σπουδαιότερο άνδρα της εποχής του.

Ποιητής

Την εμπιστοσύνη του λαού την κέρδισε πρώτα με το ποιητικό του έργο. Ο Σόλων υπήρξε και ελεγειακός ποιητής. Έγραψε ελεγεία με τίτλο “Σαλαμίς“, στην οποία προτρέπει τους Αθηναίους να ανακτήσουν το αγαπημένο τους νησί. Από την ελεγεία αυτή σώζονται μόνο οκτώ στίχοι. Ο Σόλων έγραψε επίσης πολιτικές ελεγείες, από τις οποίες έχουμε μεγαλύτερα αποσπάσματα. Σε αυτές εκφράζει τα πολιτικά του φρονήματα και αντανακλά τη φιλοπατρία του και την αγάπη του προς τη δικαιοσύνη. Οι ελεγείες του ονομάστηκαν “γνωμικές”, επειδή περιέχουν πολλές γνώμες. Με τους φλογερούς του στίχους επηρέασε την αθηναϊκή κοινή γνώμη, συμβουλεύοντας, ενθαρρύνοντας και ενθουσιάζοντας τους Αθηναίους. Στα ποιήματά του έκανε τη διαπίστωση ότι η κακοδαιμονία της πόλης και οι φιλονικίες οφείλονται στον αγώνα των τάξεων και υποσχόταν τη θεραπεία του κακού. Γι’ αυτό οι Αθηναίοι τον επέλεξαν ως νομοθέτη, για να αποκαταστήσει την ειρήνη με τη μεταβολή των θεσμών.
Νομοθέτης

Προφανώς λόγω οξύτατων, αλλά άγνωστων στις λεπτομέρειές τους κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων ο Σόλων κλήθηκε το 594/3 π.Χ. με έκτακτη διαδικασία να νομοθετήσει και για το έργο αυτό εξοπλίστηκε με έκτακτες εξουσίες. Εκείνο το έτος εξελέγη άρχων από το δήμο της Αθήνας και όχι από τον Άρειο Πάγο, όπως προέβλεπε το αθηναϊκό πολίτευμα της εποχής. Του δόθηκαν οι έκτακτες εξουσίες του διαλλακτού, δηλ. του μεσολαβητή, του συμφιλιωτή, και του νομοθέτου, τις οποίες διατήρησε και μετά το τέλος της ετήσιας αρχοντείας του. Οι νόμοι που θέσπισε δημοσιεύτηκαν ίσως το 592/1 π.Χ.

Τα νομοθετικά μέτρα του Σόλωνα ήταν πολύ τολμηρά, αλλά και δραστικά και αντικατοπτρίζουν το μέγεθος της κρίσης που κλήθηκαν να θεραπεύσουν. Βασίζονταν στην αρχή της δίκαιης ανισότητας και όχι της απόλυτης ισότητας, ενώ επιδίωκαν να αποτρέψουν την εμφύλια διαμάχη και τη διάλυση της πολιτικής κοινότητας της Αθήνας διατηρώντας παράλληλα την κοινωνική διαστρωμάτωση και την προβολή αυτής της διαστρωμάτωσης στη νομή της εξουσίας. Αποσκοπούσαν στην παύση της εξάρτησης των ακτημόνων από την αγροτική οικονομία, καθώς και στην ανάπτυξη του εμπορίου και της βιοτεχνίας για την απορρόφηση αυτών των ακτημόνων, τους οποίους ο Σόλων προσπάθησε και ως ένα βαθμό κατάφερε να προφυλάξει από την πλήρη εξαθλίωση. Με τα μέτρα του ενισχύθηκαν οι μικρομεσαίοι αγρότες, αλλά και όσοι ασκούσαν κάποιο επάγγελμα εκτός της γεωργίας. Απαλείφθηκαν τα στεγανά της καταγωγής, που εμπόδιζαν αυτούς που πλούτιζαν από κάποιο επάγγελμα να ανέλθουν σε ανώτερες κοινωνικές τάξεις, να γίνουν πολίτες και να αναλάβουν αξιώματα. Το πολίτευμα της Αθήνας παρέμεινε ωστόσο και μετά τις μεταρρυθμίσεις τιμοκρατικό, βασισμένο στην κοινωνική διαστρωμάτωση και στη νομή της εξουσίας από τους πολίτες ανάλογα με τον εισόδημά τους, αν και το εισόδημα αυτό μπορούσε στο εξής να προέρχεται από πολλές διαφορετικές δραστηριότητες και όχι μόνο από την καλλιέργεια της γης. Επιδίωξη του Σόλωνα ήταν τέλος να καταστούν όλοι οι πολίτες συνυπεύθυνοι για την τήρηση των νόμων και την καταστολή παρανομιών. Ιδανικό του ήταν η ευνομία.

Το νομοθετικό έργο του Σόλωνα περιλάμβανε πρώτα μέτρα επανόρθωσης της υπάρχουσας κατάστασης, πολιτειακές μεταρρυθμίσεις που αφορούσαν στο πολιτικό σώμα, στη λαϊκή κυριαρχία και στα δικαστήρια, καθώς και νομοθετήματα σε συγκεκριμένους τομείς.

• Μέτρα επανόρθωσης (σεισάχθεια): Στα πλαίσια της σεισάχθειας (αποτίναξης βαρών), ο Σόλων
  • κατάργησε τα υφιστάμενα χρέη ιδιωτών προς ιδιώτες και προς το δημόσιο,
  • απελευθέρωσε όσους Αθηναίους είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών στην ίδια την Αθήνα και επανέφερε στην πόλη όσους εν τω μεταξύ είχαν μεταπωληθεί στο εξωτερικό. Για ξένους δούλους δεν γίνεται λόγος στις πηγές. Για να μην επαναληφθεί το φαινόμενο,
  • κατάργησε το δανεισμό με εγγύηση το σώμα (προσωπική ελευθερία) του δανειολήπτη και των μελών της οικογένειάς του. Είναι επίσης πιθανό ότι
  • αμνήστευσε τα αδικήματα που επέφεραν στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων.

• Πολιτικό σώμα: Στα πλαίσια των πολιτειακών μεταρρυθμίσεων για την αναμόρφωση και διεύρυνση του πολιτικού σώματος της Αθήνας ο Σόλων διατήρησε τα τέσσερα υφιστάμενα τέλη που ρύθμιζαν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών και βασίζονταν ως τότε αποκλειστικά στο ύψος του αγροτικού εισοδήματος (πεντακοσιομέδιμνοι, τριακοσιομέδιμνοι ή ιππείς, διακοσιομέδιμνοι ή ζευγίται, θήτες με εισόδημα κάτω των διακοσίων μεδίμνων ετησίως). Όμως για την κατάταξη των πολιτών σε μια από αυτές τις τάξεις
  • θέσπισε τον συνυπολογισμό και των εισοδημάτων που προέρχονταν από επαγγελματικές ή εμπορικές δραστηριότητες. Επιπλέον
  • έδωσε δικαίωμα στο κατώτερο από αυτά τα τέλη, τους θήτες, να συμμετέχουν στην εκκλησία του δήμου,
  • τους παραχώρησε όμως μόνο το δικαίωμα του εκλέγειν, όχι του εκλέγεσθαι.

Αποτέλεσμα αυτών των μεταρρυθμίσεων ήταν να λογίζονται στο εξής πολίτες όλοι οι ενήλικες άνδρες που κατοικούσαν στην Αττική και ήταν απόγονοι κατοίκων της Αττικής, μελών ιωνικών κοινοτήτων, αν και δεν θέσπισε την ισότητα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων για όλους τους πολίτες. Ο Σόλων έδωσε πιθανότατα δυνατότητα πολιτογράφησης και σε μετοίκους.

• Λαϊκή κυριαρχία. Στις πολιτειακές μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα περιλαμβάνονται και μέτρα που διεύρυναν τη λαϊκή κυριαρχία, δηλ. τη στήριξη της εξουσίας στο σώμα των πολιτών της Αθήνας. Συγκεκριμένα ο Σόλων
  • μετέφερε στην εκκλησία του δήμου την αρμοδιότητα της εκλογής των αρχόντων, που είχε ως τότε ο Άρειος Πάγος, και
  • θέσπισε τη διαδικασία της κληρώσεως εκ προκρίτων πεντακοσιομεδίμνων για την εκλογή τους. Σύμφωνα με αυτή τη διαδικασία ο δήμος εξέλεγε ένα αριθμό υποψήφιων αρχόντων από το τέλος των πεντακοσιομεδίμνων και στη συνέχεια γινόταν κλήρωση για την ανάδειξη ενός από αυτούς τους υποψηφίους.
  • Ίδρυσε ένα νέο βουλευτικό σώμα, τη βουλή των τετρακοσίων (ή τετρακοσίους) και
  • μετέφερε σε αυτό τις προβουλευτικές αρμοδιότητες που είχε ως τότε ο Άρειος Πάγος, δηλ. τη διαδικασία προκαταρκτικής επεξεργασίας των σχεδίων ψηφισμάτων που θα υποβάλλονταν στην εκκλησία του δήμου.

Η βουλή των τετρακοσίων ήταν πιο δημοκρατική σε σύγκριση με το αριστοκρατικό σώμα του Αρείου Πάγου, στο οποίο συμμετείχαν μόνο πεντακοσιομέδιμνοι που είχαν θητεύσει ως άρχοντες (και είχαν εκλεγεί από τον ίδιο τον Άρειο Πάγο σύμφωνα με τη διαδικασία που ίσχυε πριν τις μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα). Η βουλή αντίθετα είχε 400 εκλεγμένα μέλη, που προέρχονταν και από τα τέλη των ιππέων και των ζευγιτών, η θητεία κάθε βουλευτή ήταν ετήσια και οι τέσσερις φυλές της Αθήνας αντιπροσωπεύονταν ισότιμα, με εκατό βουλευτές η καθεμιά.

• Δικαστήρια: Στο χώρο της δικαιοσύνης οι μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα ήταν έπίσης σημαντικές προς την κατεύθυνση του εκδημοκρατισμού και του ελέγχου της εξουσίας. Ο Σόλων
  • έδωσε τη δυνατότητα σε κάθε πολίτη, όχι μόνο στον παθόντα, να καταγγέλλει στον Άρειο Πάγο με εισαγγελία (αγωγή) οποιονδήποτε, ακόμα και άρχοντα, και να εμφανίζεται ως κατήγορος. Με αυτό τον τρόπο κατοχυρώθηκε ουσιαστικά το έννομο συμφέρον του απλού πολίτη σε σχέση με την άσκηση της εξουσίας από τα κρατικά όργανα, ακόμα και αν οι ενέργειες των κρατικών οργάνων δεν τον έβλαπταν άμεσα.
  • Ίδρυσε την Ηλιαία, ένα λαϊκό δικαστήριο με πολλά μέλη, ως αντίβαρο του Αρείου Πάγου σε θέματα απονομής δικαιοσύνης. Η ακριβής σύνθεση της σολώνειας Ηλιαίας δεν είναι γνωστή και δεν αποκλείεται να πρόκειται απλά για την ίδια την εκκλησία του δήμου, όταν αυτή συνεδρίαζε ως δικαστήριο. Στην Ηλιαία μπορούσε να προσφύγει οποιοσδήποτε εναντίον δικαστικής αποφάσεως αρχόντων. Το όνομά της προέρχεται από το ουσ. ηλία=αλία, που σημαίνει εκκλησία, σύναξη. Η κλασική διαμόρφωση της Ηλιαίας σε «δεξαμενή» 6000 κληρωμένων Αθηναίων άνω των 30 ετών, από την οποία λαμβάνονταν οι δικαστές για τα ηλιαστικά δικαστήρια, οφείλεται στις μεταρρυθμίσεις του έτους 462 π.Χ. από τον Εφιάλτη.

• Άλλα νομοθετήματα: Ο Σόλων θέσπισε και πλήθος άλλων νόμων για συγκεκριμένα θέματα, που δεν είναι όλα γνωστά. Τα σημαντικότερα από αυτά είναι
  • η απαγόρευση της εξαγωγής γεωργικών προϊόντων πλην λαδιού,
  • ρυθμίσεις στις ιδιωτικές σχέσεις (π.χ. κανόνες υδροληψίας, ελάχιστες αποστάσεις οικοδομών)
  • θέσπιση κοινωνικής πρόνοιας για αναπήρους και επικλήρους (θυγατέρες που κληρονομούσαν αποκλειστικά την πατρική περιουσία λόγω έλλειψης άρρενα κληρονόμου),
  • μέτρα προστασίας της οικογένειας και του γάμου, που περιλάμβαναν μέτρα εναντίον της μοιχείας, του βιασμού, της μαστρωπείας και της πορνείας,
  • υποχρέωση των γονέων να διδάξουν στα παιδιά τους κάποια τέχνη και απαλλαγή των τέκνων από τη φροντίδα των ηλικιωμένων γονέων τους, αν οι τελευταίοι δεν είχαν ανταποκριθεί σε αυτή την υποχρέωσή τους.

Συνολικά ο Σόλων ρύθμισε πάνω σε νέες βάσεις το δημόσιο, το ιδιωτικό και το ποινικό δίκαιο. Οι νόμοι του δημοσιεύτηκαν ίσως το 592/1 π.Χ. καταγραμμένοι σε ξύλινες τετράγωνες στήλες, οι οποίες στένευαν προς τα πάνω και στρέφονταν γύρω από άξονα, γι’ αυτό και ονομάστηκαν “άξονες” ή “κύρβεις”. Η νομοθεσία του απέκτησε φήμη και επέδρασε θετικά στην εξέλιξη του δικαίου αλλά και στην κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτειακή εξέλιξη της Αθήνας. Δίκαια ο Σόλων θεωρείται πατέρας του αστικού δικαίου.

Το 410 π.Χ. συγκροτήθηκε στην Αθήνα μια επιτροπή νομομαθών, οι αναγραφείς των νόμων, που ανέλαβε την εκκαθάριση και την κωδικοποίηση των νόμων του Δράκοντα και του Σόλωνα. Το έργο της επιτροπής διακόπηκε από τους τριάκοντα τυράννους και ολοκληρώθηκε μετά την πτώση τους. Το 403/2 π.Χ. παρέδωσαν το σώμα νόμων που κατάρτισαν, το οποίο φύλαγαν στο εξής οι θεσμοθέται.

Αυτοεξορία

Ο Σόλων, για να αποφύγει μεταβολές της νομοθεσίας του και για να μην αναμειχθεί στην εφαρμογή της, αποδήμησε για δέκα χρόνια. Στην ενέργειά του αυτή διακρίνεται μια πρώτη εφαρμογή της διάκρισης της νομοθετικής από την εκτελεστική εξουσία. Κρίνοντας από την τυραννία του Πεισίστρατου και των διαδόχων του, που εγκαθιδρύθηκε το 561 π.Χ. και διάρκεσε ως το 510 π.Χ., οι μεταρρυθμίσεις του Σόλωνα φαίνεται πως δεν αντιμετώπισαν πλήρως τα προβλήματα που επιδίωκαν να λύσουν. Η ουσία τους όμως διατηρήθηκε και μετά το τέλος της τυραννίας και αποτέλεσε το θεμέλιο πάνω στο οποίο εδραιώθηκε η κλασική αθηναϊκή δημοκρατία.

Ο Σόλων κατά τη διάρκεια των δέκα χρόνων της αυτοεξορίας του επισκέφτηκε, μεταξύ άλλων, και το βασιλιά των Σάρδεων Κροίσο, ο οποίος τον ρώτησε αν γνώριζε κανέναν άνθρωπο πιο ευτυχισμένο από αυτόν. Ο Σόλων του ανέφερε τρεις περιπτώσεις ευτυχισμένων ανθρώπων και τον συμβούλεψε με το γνωστό: “Μηδένα προ του τέλους μακάριζε” (=μη μακαρίζεις κανέναν, προτού να δεις το τέλος του). Όταν ξαναγύρισε στην Αθήνα, τη βρήκε σε πολύ καλή κατάσταση χάρη στα δικά του νομοθετικά μέτρα και πέθανε ευτυχισμένος σε βαθιά γεράματα.

Γιώργος Σεφέρης

Ο Γιώργος Σεφέρης (1900-1971) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Βιογραφία

Το πραγματικό του όνομα ήταν Γιώργος Σεφεριάδης και γεννήθηκε στη Σμύρνη στις 29 Φεβρουαρίου/13 Μαρτίου 1900, πρωτότοκος γιος του Στέλιου και της Δέσπως (το γένος Γ. Τενεκίδη) Σεφεριάδη. Το 1906 αρχίζει τη μαθητική του εκπαίδευση στο Λύκειο Χ. Αρώνη. Και ενώ το 1914 γράφει τους πρώτους στίχους, το Καλοκαίρι με το ξέσπσμα του Παγκοσμίου Πολέμου η οικογενειά του έρχεται στην Ελλάδα. Το 1917 αποφοίτησε από το Πρότυπο Κλασσικό Γυμνάσιο Αθηνών. Στις 14 Ιουλίου η Δέσπω μεζί με τους δυό γιους και τη κόρη της Ιωάννα (μετέπειτα σύζυγο Κ. Τσάτσου) μεταβαίνει στο Παρίσι όπου ο πατέρας του Στέλιος εργάζεται εκεί ως δικηγόρος και ο Γ. Σεφέρης θα μείνει μέχρι το 1924, σπουδάζοντας νομικά και λογοτεχνία. Το καλοκαίρι του 1924 πτυχιούχος πλέον της Νομικής μεταβαίνει στο Λονδίνο για τελειοποίηση των αγγλικών του εν όψει των εξετάσεων στο Υπoυργείο των Εξωτερικών.

Το 1925 επιστρέφει στην Αθήνα και το 1927 διορίστηκε στο διπλωματικό σώμα, ακόλουθος του Υπουργείου Εξωτερικών, τον ίδιο χρόνο πεθαίνει η μητέρα του Δέσπω. Τον Ιούλιο του 1928 δημοσιεύεται στη Νέα Εστία η μετάφραση “Μια βραδυά με τον Κο Τεστ” του Βαλερί με την υπογραφή Γ. Σεφεριάδης. Το 1929 συνοδεύει τον Εδουάρδο Εριό στο ταξίδι του στην Ελλάδα. Τον Μάϊο του 1931 εκδίδεται η “Στροφή” με το ψευδώνυμο Γ. Σεφέρης και τον ίδιο χρόνο διορίζεται υποπρόξενος και στη συνέχεια διευθύνων στο Ελληνικό Γενικό Προξενείο του Λονδίνου όπου και θα παραμείνει μέχρι το 1934. Ενώ το 1932 (Μάιος) δημοσιεύεται το Μια νύχτα στην ακρογιαλιά, τον Οκτώβριο δημοσιεύεται η Στέρνα αφιερωμένη στον Γιώργο Αποστολίδη. Ο πατέρας του, Στέλιος, εκλέγεται το 1933 Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 1934 ο Γ. Σεφέρης επιστρέφει στην Αθήνα και τον Ιανουάριο του 1935 αρχίζει η συνεργασία στα Νέα Γράμματα δημοσιεύοντας τη Στέρνα. Το 1936 διορίζεται πρόξενος στη Κορυτσά όπου θα παραμείνει μέχρι το 1938. Επισημαίνεται ότι στις 13 Φεβρουαρίου 1937 δημοσιεύεται στα Νέα Γράμματα επιστολή του περί της δημοτικής γλώσσας. Το 1938 μετατίθεται στην Αθήνα ως προιστάμενος της Διεύθυνσης Εξωτερικού Τύπου του Υφυπουργείου Τύπου και Πληροφοριών.

Το 1941 ο Γιώργος Σεφέρης τελεί τους γάμους του με την Μαρία Ζάννου και στις 22 Απριλίου το ζεύγος ακολουθεί την Ελληνική κυβέρνηση που μέσω Κρήτης στις 16 Μαΐου φθάνει στην Αίγυπτο παραμένοντας στην Αλεξάνδρεια. Τον Άυγουστο συνοδεύοντας την Πριγκίπισσα Διαδόχου Φρειδερίκη και τα δύο παιδιά της Σοφία και Κωνσταντίνο φθάνει στο Γιοχάνεσμπουργκ και από εκεί στη Πραιτόρια υπηρετώντας στην εκεί Ελληνική Πρεσβεία μεχρι το 1942 . όλη του τη ζωή σχεδόν ταξίδευε. Στην αρχή ως ακόλουθος κι αργότερα ως πρεσβευτής, υπηρέτησε σε πολλές ελληνικές πρεσβείες του εξωτερικού. Αυτό, βέβαια, υπήρξε πηγή έμπνευσης αρκετών έργων του.

Αν και η παιδεία του ήταν περισσότερο ευρωπαϊκή παρά ελληνική, όχι μόνο δεν απαρνήθηκε την ελληνική λογοτεχνία, αλλά την καλλιέργησε σε βάθος με σκοπό να την ανανεώσει. Στην ποίησή του επηρεάστηκε από τον Έλιοτ (T.S Elliot), τον Κλωντέλ, το Βαλερί κι από τον Πάουντ (Ezra Pound). Αυτό όμως που άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του στο μεγάλο μας ποιητή είναι η εθνική καταστροφή του 1922 κι ο ξεριζωμός του μικρασιατικού ελληνισμού.

Το 1963 η φήμη του Σεφέρη ξεφεύγει από τα όρια της πατρίδας μας κι απλώνεται σε όλον τον κόσμο με τη βράβευσή του με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Είναι ο πρώτος Έλληνας που τιμήθηκε με το μεγαλύτερο πνευματικό βραβείο του κόσμου ενώ ακολούθησε το 1979 ο Οδυσσέας Ελύτης. Όταν το 1967 η δικτατορία στην Ελλάδα κατέλυσε το σύνταγμα κι ανέστειλε τις ατομικές ελευθερίες, ο Σεφέρης εκδηλώθηκε έντονα εναντίον της, τόσο γραπτά, όσο και με δηλώσεις του. Δυστυχώς όμως, τέσσερα χρόνια αργότερα το 1971, έκλεισε για πάντα τα μάτια του, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στη νεοελληνική λογοτεχνία. Μετά το θάνατό του εκδόθηκε το προσωπικό του ημερολόγιο με τίτλο «Μέρες…» καθώς και το «Πολιτικό» του ημερολόγιο.

Ο Σεφέρης δεν είναι εύκολος ποιητής αλλά δεν είναι σκοτεινός. Η γλώσσα που μιλά είναι δύσκολη, στη γλώσσα όμως αυτή η φωνή του είναι καθαρή και απερίφραστη. Δίνει στον αναγνώστη συχνά την εντύπωση πως πέτυχε την καίρια έκφραση, που δεν μπορεί να ειπωθεί αλλιώς. Αυτό είναι το πιο αξιαγάπητο στην ποίησή του, η απλότητα που φτάνει στη θερμότητα μιας εξομολόγησης. Η ποίηση του Σεφέρη δεν είναι βέβαια χαρούμενη. Είναι απαισιόδοξη και μελαγχολική. Έχει τη θλίψη του ανθρώπου που συλλογίζεται πολύ πάνω στα ανθρώπινα, κι ακόμα του Έλληνα με το κατακάθι της πίκρας από τη σκλαβιά και τις εθνικές περιπέτειες. Ωστόσο η διάθεση αυτή δεν οδηγεί στην άρνηση ή στην καταστροφή. Από την άλλη πλευρά του σκοταδιού είναι το φως, μαύρο και αγγελικό, “από το μέρος του ήλιου” στο κάστρο της Ασίνης θα ανεβεί στο τέλος “ασπιδοφόρος ο ήλιος πολεμώντας”. Κάτω από την άρνηση υπάρχει μια πίστη που προστατεύει από την απελπισία, και μια στιβαρή αίσθηση των πραγμάτων που προφυλάσσει από τη διάλυση και το μηδενισμό.

Η προσφορά του Σεφέρη στη λογοτεχνία μας είναι πολύ σημαντική. Άνοιξε νέους ορίζοντες στην ελληνική ποίηση και καταξιώθηκε σαν ένας ολοκληρωμένος ποιητής. Η αδερφή του ήταν παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Τσάτσο.

Χαρακτηριστικά τnς ποίησης του Γ. Σεφέρη

Περιεχόμενο

α) Είναι μια ποίηση απαισιόδοξη, βαρύθυμη, μελαγχολική, όπου όμως δεν απουσιάζουν κάποιες αστραπές αισιοδοξίας

β) Ο λόγος του είναι συμβολιστικός και υπαινικτικός

γ) Βασικά θέματα: (1)Η ελληνική παράδοση (αρχαία και νεότερη, όχι όμως και βυζαντινή ή χριστιανική) και η συνάντησή της με το σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτισμό. (2) Ο καημός για τη μοίρα του ελληνισμού: μια μοίρα που την καθορίζουν οι μεγάλοι αλλά βοηθάνε κι οι δικές μας αμαρτίες = μόνιμα αδικημένος. (3) Η νοσταλγία του μετανάστη, οι χαμένες πατρίδες.

Ανδρέας Συγγρός

 

Ο Ανδρέας Συγγρός (Κωνσταντινούπολη 1830 – Αθήνα 1899) ήταν πολιτικός, τραπεζίτης, εθνικός ευεργέτης και ένας από τους ισχυρότερους άντρες της εποχής του.

Γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη και ήταν γιός του γιατρού Γεωργιάδη Συγγρού από το χωριό Λιθί Χίου. Σπούδασε στη σχολή του Θεόφιλου Καΐρη στην Άνδρο και στη συνέχεια τέλειωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Ερμούπολη. Δραστηριοποιήθηκε στον τραπεζικό κλάδο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, ενώ στο τελευταίο τέταρτο του αιώνα επεκτάθηκε και στην Ελλάδα. Απέκτησε τεράστια περιουσία και μετά την εκχώρηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε το 1872 στην Αθήνα, όπου κατασκεύασε το Μέγαρο Συγγρού, το οποίο δωρήθηκε αργότερα στο κράτος και σήμερα στεγάζει το Υπουργείο Εξωτερικών. Στις αρχές του 1870 ενεπλάκη σε ένα απο τα μεγαλύτερα χρηματιστηριακά σκάνδαλα της εποχής, που έμεινε γνωστό ως Λαυρεωτικά ή Λαυριακά. Ίδρυσε την Πιστωτική Τράπεζα με τον Ιωάννη Σκαλτσούνη. Το 1881 ίδρυσε την Ηπειροθεσσαλική Τράπεζα, ενώ διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο στην πτώχευση του 1893: Λέγεται ότι ο Α. Συγγρός εμπόδισε με όλες του τις δυνάμεις τη σύναψη νέου δανείου απο την κυβέρνηση Τρικούπη με στόχο την πτώχευση και την παραχώρηση σε αυτόν τραπεζικού προνομίου. Επίσης θεωρείται μάλλον και ως κύριος υπεύθυνος της απομάκρυνσης του τότε πρωθυπουργού Θεόδωρου Δηλιγιάννη απο την εξουσία, τον Φεβρουάριο του 1892. Από το 1885 περίπου εκλεγόταν συνεχώς βουλευτής Σύρου.

Το ευεργετικό του έργο στην Ελλάδα είναι αναμφισβήτητο. Με δαπάνες του έγινε η αποπεράτωση της διώρυγας της Κορίνθου, ανεγέρθηκαν τα μουσεία των Δελφών και της Αρχαίας Ολυμπίας, το Δημοτικό Θέατρο της Αθήνας, οι φερώνυμες φυλακές Συγγρού, το Παπάφειο Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, μετά την πυρπόλησή του, το εργαστήριο απόρων γυναικών, το δημοτικό σχολείο στη Φολέγανδρο καθώς και πολλά άλλα κοινωφελή ιδρύματα στη Χίο και στη Κωνσταντινούπολη. Με τη διαθήκη του δώρισε μεγάλες εκτάσεις στο «Αμαλίειο Ορφανοτροφείο», κληροδότησε μεγάλα ποσά όπως υπέρ των 100.000 λιρών μόνο για την κατασκευή νέας πτέρυγας στο νοσοκομείο του «Ευαγγελισμού», επίσης για την κατασκευή της μεγάλης λεωφόρου Αθήνας-Π. Φαλήρου που φέρει το όνομά του, κ.ά. Μετά τον θάνατό του η γυναίκα του δώρισε το κτήμα Συγγρού στο δημόσιο, ενώ κατασκεύασε και το ομώνυμο πρότυπο για την εποχή νοσοκομείο μεταδοτικών νοσημάτων «Ανδρέας Συγγρός».

Απεβίωσε στην Αθήνα το 1899. Ήταν παντρεμένος με την Ιφιγένεια Μαυροκορδάτου (1842-1921), χήρα Αντωνιάδη, και ήταν άτεκνος.

Το 1908 εκδόθηκαν τα απομνημονεύματά του σε 3 τόμους.

Εμείς και το περιβάλλον

Ο δικός μας στόχος είναι: Τι θα μπορούσαμε να κάμουμε εμείς, ο καθένας από εμάς, αυτό που ΕΜΕΙΣ θα μπορούσαμε να εγγυηθούμε ότι θα πραγματοποιήσουμε εύκολα άμεσα και αξιόπιστα. Ευλογημένο το σπίτι που δεν του λείπουν τα απαραίτητα και δεν πλεονάζουν τα περιττά.

Αναγνωρίζουμε, σεβόμαστε και εφαρμόζουμε, τους κανόνες που η φύση έχει ορίσει.

Περιβάλλον είναι κάθε τι που περιβάλλει τον άνθρωπο, (έμψυχα, άψυχα, συνθήκες ,κοινωνικό και οικογενειακό) και τα οποία στο σύνολό τους επιδρούν στην διαμόρφωση των συμπεριφορών του ανθρώπου.Ερχόμαστε να συμφωνήσουμε, αφ’ ενός ότι το περιβάλλον είναι άμεσα συνδεδεμένο με τον άνθρωπο και με την ποιότητα της ζωής του. Αφ’ ετέρου ότι, ο άνθρωπος είναι το μοναδικό όν επί της γης το οποίο με της παρεμβάσεις του διαταράσσει και κυρίως καταστρέφει το περιβάλλον.Σε καμιά περίπτωση βέβαια, δεν είμαστε εμείς, αυτοί που θα επιχειρήσουν να νουθετήσουν ή να δώσουν λύσεις, σε ένα θέμα όπου η διεθνής κοινότητα επιχειρεί εδώ και αρκετά χρόνια να βελτιώσει.Ο δικός μας στόχος είναι, τι θα μπορούσαμε να κάμουμε εμείς, ο καθένας από εμάς, αυτό που ΕΜΕΙΣ θα μπορούσαμε να εγγυηθούμε ότι θα πραγματοποιήσουμε εύκολα άμεσα και αξιόπιστα.

Οι άξονες που θα μπορούσαμε να δραστηριοποιηθούμε και να επηρεάσουμε στη δική μας μικρή κοινωνία που ζούμε είναι δύο . Ο πρώτος, αφορά την παραγωγή των απορριμμάτων, δηλαδή να ελέγξουμε στο μέτρο που μπορούμε, την παραγωγή των απορριμμάτων μας, πηγή του προβλήματος. Και ο δεύτερος αφορά την διαχείριση των απορριμμάτων μας.Ας εξετάσουμε όμως την πρώτη περίπτωση. Αν ρωτήσουμε τους παλαιότερους τι έκαναν με τα απορρίμματα θα σας πουν ότι δεν είχαν απορρίμματα, δεν υπήρχε τίποτα για απόρριψη. Τα πάντα ήταν χρήσιμα , οι φλούδες από τα φρούτα πήγαιναν στα ζώα, τα αποφάγια στις κότες, η στάχτη από το τζάκι λίπασμα σε λουλούδια και δένδρα, τα ρούχα που δεν εξυπηρετούσε πλέον το μέγεθος πήγαιναν στο γείτονα που είχε μικρότερο παιδί, (σιγά, μην πάρουμε αποφόρια, σήμερα έχουμε πιστωτικές κάρτες) . Βέβαια σήμερα υπάρχει ένα στάδιο πριν, το οποίο δεν υπήρχε παλαιότερα και αφορά τις αγορές μας . Σήμερα η σπατάλη είναι πλέον οικονομικός δείκτης, να υπάρχει αφθονία, να μην μας λείψει ???

Δεν υπάρχει οικογένεια που να μην αγοράζει τουλάχιστον τα διπλάσια απ’ ότι χρειάζεται σε καθημερινή βάση. Δεν υπάρχει οικογένεια η οποία μετά από εορτή να μην έχει υπόλοιπα φαγητών για 3 ημέρες και τα οποία τελικά θα καταλήξουν στα σκουπίδια.Ας αναλογιστούμε για λίγο τις ημέρες των μεγάλων εορτών Χριστούγεννα, Πάσχα, κ.λ.π. Πόσες ημέρες πριν δεν επιδιδόμαστε, μετά μανίας, σε προμήθειες τροφίμων και άλλων πραγμάτων, ωσάν να επίκειται κλείσιμο των καταστημάτων επ’ αόριστων.Και την επόμενη το απορριμματοφόρο του Δήμου δεν προλαβαίνει να αδειάζει τους κάδους.

Να έρθουμε όμως και στην διαχείριση των απορριμμάτων ,που για τους περισσότερους από μας σημαίνει να τα κρύψουμε να μην τα βλέπουμε. Στο θέμα των απορριμμάτων, όπως και σε τόσα άλλα, συνήθως αναζητώντας τη λύση διαπιστώνουμε ότι η φύση το έχει λύσει από την δημιουργία της. Η φύση δεν έχει απορρίμματα, έχει φροντίσει για την λειτουργία διαχρονικής και αδιατάραχτης ανακύκλωσης. Και το κάνει αθόρυβα, χωρίς κομπασμούς και φανφάρες, το μυστικό της επιτυχίας της ένα και μοναδικό. Όρισε κανόνες ανακύκλωσης .Εκτός από τον Άνθρωπο, τα πάντα απάνω στη φύση αναγνωρίζουν , σέβονται και εφαρμόζουν κατ’ απόλυτο τρόπο τους κανόνες που η φύση έχει ορίσει .

Σπουδαίοι επιστήμονες έχουν ασχοληθεί με το θέμα και έχουν δώσει κατευθύνσεις, απλά, αντιγράφοντας τη φύση, προκειμένου να προλάβουν την καταστροφή του περιβάλλοντος.Να αφήσουμε όμως για μελλοντική δημοσίευση την σε βάθος ανάλυση των μεθόδων και προγραμμάτων,(κομποστοποίηση, ΧΥΤΑ κ.λ.π.) για την συνολική αντιμετώπιση του προβλήματος και ας επικεντρωθούμε στο στόχο μας. Αυτό που ΕΜΕΙΣ θα μπορούσαμε να εγγυηθούμε ότι θα πραγματοποιήσουμε εύκολα άμεσα και αξιόπιστα. Διαπιστώσαμε ότι θα μπορούσαμε να συμμετέχουμε σε προσπάθεια του Δήμου μας , εφόσον το υιοθετήσει, να ανακυκλώσουμε ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, αλουμίνιο, σίδηρο, χαρτί, μπαταρίες, μειώνοντας την επιβάρυνση του περιβάλλοντος από αυτά τα υλικά και παράλληλα να αποκτήσουμε μέσα από αυτή την προσπάθεια, την απαραίτητη επικοινωνία για πιο δύσκολες προσπάθειες όπως η κομποστοποίηση – λιπασματοποίηση η οποία είναι σε πιλοτικό στάδιο στο δήμο Ελευσίνας.

Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΥΣΚΕΥΩΝ Α.Ε. είναι, μετά από τη σχετική υπουργική απόφαση, ο υπεύθυνος φορέας για την οργάνωση και τη λειτουργία του Συλλογικού Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης των Αποβλήτων Ηλεκτρικού και Ηλεκτρονικού Εξοπλισμού (Α.Η.Η.Ε.). Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΥΣΚΕΥΩΝ Α.Ε. έχει ως πρωταρχική επιδίωξη την επίτευξη των εθνικών στόχων, έτσι όπως αυτοί καθορίζονται από την Ευρωπαϊκή και την Ελληνική νομοθεσία (Νόμος 2939/2001 και Προεδρικό Διάταγμα 117/2004). Στην ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΥΣΚΕΥΩΝ Α.Ε. συμμετέχουν επιχειρήσεις που παράγουν, εισάγουν και μεταπωλούν ηλεκτρικό και ηλεκτρονικό εξοπλισμό.Ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα.Στο Δήμο Λιβαδειάς στην περιοχή Κυνοκομείου με υπεύθυνο τον αντιδήμαρχο κ. Λαμπριντζή τηλ. 22610 28064 υπάρχει τμήμα διαχείρισης αποβλήτων ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού.ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΧΑΡΤΙΟΥ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ ΚΑΙ ΜΠΑΤΑΡΙΩΝΣτην περιοχή Αγ. Νικολάου Εργοστάσιο Αλουμινίου της Ελλάδος είναι ο κ. Κράλλης Λ. τηλ.6932484250 όπου μπορεί να παραλαμβάνει , χαρτιά, συσκευασίες αλουμινίου, μπαταρίες και σίδερα Τι χρειάζεται, μερικοί κάδοι αν είδος , ενημέρωση των κατοίκων και μια επικοινωνία με τον κ. Λαμπριντζή και Κράλλη και την συμμετοχή μας στην απόθεση των προς ανακύκλωση υλικών στον κατάλληλο κάδο.Αναγνωρίζουμε, σεβόμαστε και εφαρμόζουμε, τους κανόνες που η φύση έχει ορίσει.

Times Desfinas

Ένα μικρό παραμύθι για μεγάλους

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα “νησί” όπου ζούσαν η Ευτυχία ,η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη, ο Πλούτος, η Αλαζονεία και οι “άλλοι”.

Μια μέρα έμαθαν ότι το “νησί” θα βούλιαζε και όλοι πήγαν στις “βάρκες” τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η ΑΓΑΠΗ ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να είναι εκεί μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το “νησί” άρχισε να βουλιάζει η ΑΓΑΠΗ ζήτησε βοήθεια.
Βλέπει τον ΠΛΟΥΤΟ και του λέει:
“Μπορείς να με πάρεις μαζί σου;”"Όχι, δε μπορώ. Έχω χρυσάφι και ασήμι στη βάρκα μου και δεν έχω χώρο”.
Δίπλα περνούσε η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ.”Σε παρακαλώ, βοήθησέ με”, της είπε η ΑΓΑΠΗ.” Δε μπορώ. Είσαι βρεγμένη και θα μου λερώσεις την όμορφη βάρκα μου”.

Τελευταία πέρασε η ΕΥΤΥΧΙΑ, αλλά ήταν τόσο ευτυχισμένη που ούτε άκουσε την ΑΓΑΠΗ να ζητάει βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή από έναν ηλικιωμένο κύριο που η ΑΓΑΠΗ δεν γνώριζε.”Έλα εδώ, θα σε πάρω εγώ μαζί μου”, της είπε. Όταν έφτασαν στη στεριά, ο κύριος έφυγε βιαστικά και η ΑΓΑΠΗ δεν πρόλαβε να τον ευχαριστήσει. “Γνώση, ποιος με βοήθησε;” ρώτησε η ΑΓΑΠΗ.”Ο ΧΡΟΝΟΣ”, της απάντησε η ΓΝΩΣΗ.
“Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;” ξαναρώτησε η ΑΓΑΠΗ.
Τότε η ΓΝΩΣΗ χαμογέλασε και της είπε:
“Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει στη ζωή η ΑΓΑΠΗ’’.

Αλέξανδρος

Ερωτικό Διήγημα

Όνειρο αληθινό ….

Ο πρωινός ήλιος, μετά τη βροχή, έκανε τις στέγες των σπιτιών του χωριού να δείχνουν έντονα κόκκινες, τ’ απόβροχου η μυρωδιά γέμιζε την ατμόσφαιρα. Ακουμπισμένος στο μπαλκόνι του σπιτιού μου μπορούσα να βλέπω το μεγαλύτερο μέρος του χωριού, μέχρι εκεί που τελείωναν τα σπίτια και άρχιζε η κοιλάδα και στο βάθος βουνά, σαν πελώρια κάστρα να κυκλώνουν όλο το οροπέδιο δίνοντας την εντύπωση ότι κάποιος τα έστησε εκεί για να το προστατεύουν απ’ τους χειμωνιάτικους αέρηδες.

Οι ακτίνες του ήλιου σαν πύρινες λόγχες απλώνονταν στην κοιλάδα φωτίζοντας την, κυνηγώντας τις σκιές των δέντρων που έτρεχαν να κρυφτούν πίσω απ’ αυτά, δίνοντας μια αλλόκοτη κίνηση σ’ ολόκληρη την κοιλάδα, σαν να πραγμάτωναν συνωμοτικά κάποια μαγική κι απόκρυφη διεργασία.

Τις σκέψεις μου διέκοψαν ομιλίες και γέλια ,από το βάθος του στενού μπροστά στο σπίτι μου, φάνηκαν οι σιλουέτες δύο κοριτσιών, χειρονομούσαν χαρούμενες , μάλλον δεν με είχαν δει , η μία ήταν πιο ψηλή, με μαύρα μακριά μαλλιά να κυματίζουν ελεύθερα στους ώμους της και το κρυστάλλινο γέλιο της, σχεδόν σκέπαζε την φωνή της φίλης της. Περνώντας κάτω από το μπαλκόνι , μου έδωσε προς στιγμή την εντύπωση ότι φευγαλέα η ματιά της έπεσε επάνω μου, συνέχισαν όμως μέχρι που χάθηκαν στη γωνία του δρόμου , αν και για αρκετή ώρα ακόμη άκουγα τον αντίλαλο του γέλιου της να ηχεί χαριτωμένα στο στενό δρομάκι.

Τα γέλιο της το άκουγα για πολλές μέρες σε μια μόνιμη ανεξέλεγκτη επανάληψη, η μορφή της αν και την είδα για μια και μόνη φορά περνούσε συνεχώς μπροστά μου, κάνοντάς με να νιώθω έντονη την ανάγκη να την ξαναδώ, πού όμως , με ποιο τρόπο ; Στην εποχή μας ,τα πράγματα ήταν δύσκολα, το μόνο μέρος που μπορούσες να μιλήσεις με μια κοπέλα ήταν κατά τη διάρκεια της βόλτα που κάναμε, στο δρόμο που οδηγεί έξω από το χωριό, τις απογευματινές ώρες, σε παρέες αγόρια και κορίτσια και με το πρώτο σκοτάδι έπρεπε να επιστρέψουμε σπίτι , συνήθως τα κορίτσια λίγο νωρίτερα , άντε να πίναμε και καμιά πορτοκαλάδα στο εξοχικό κεντράκι που υπήρχε εκεί.

Ώσπου αιφνίδια, χωρίς να θυμάμαι πως προέκυψε, βρέθηκα να περπατώ δίπλα της, ανάμεσα σε άλλες παρέες, στη συνηθισμένη απογευματινή διαδρομή έξω από το χωριό, περπατούσαμε χωρίς ν’ ανταλλάσουμε κουβέντα, με κοιτούσε την κοιτούσα και γελούσαμε, είχε ένα πολύ γλυκό προσωπάκι, με έντονα εκφραστικά μεγάλα μάτια, που στην κυριολεξία με μαγνήτιζαν, κάθε φορά που με κοιτούσε, κάποια στιγμή νομίζω πως διέκρινα στο βάθος των ματιών της μια λάμψη, μια ξεχωριστή λάμψη, δεν είχε σχέση με το φως των ματιών της που είχα συνηθίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Οι κόρες των ματιών της μου έδωσαν την εντύπωση ότι είχαν μέσα δύο πυρακτωμένα κάρβουνα και στο επόμενο δευτερόλεπτο έσβησαν ,ίσως σκέφτηκα να ήταν η αντανάκλαση από κάποιο φως.Μετά από λίγο όμως, είχα πάλι την εντύπωση ότι επανήλθε η λάμψη στα μάτια της, πριν προλάβω όμως να το συνειδητοποιήσω, γύρισε το πρόσωπό της γρήγορα στο πλάι σαν να ήθελε να κρύψει το βλέμμα της.

Το απόγευμα κύλησε ευχάριστα ,επέστρεψα σπίτι μου απίστευτα χαρούμενος, αισθανόμουν ότι κάτι έχει συμβεί ,κάτι ευχάριστο με περίμενε και ανυπομονούσα να το ζήσω. Το κρεβάτι μου φαινόταν μικρό ,το δωμάτιο το ίδιο, δε χωρούσα πουθενά, ήθελα να ταξιδέψω, να φύγω, να κάνω το χρόνο να κυλήσει πιο γρήγορα ,συνηθισμένος στης μοναξιάς τη γνώριμη ησυχία, ένιωθα αρκετά περίεργα, το λιτό δωματιάκι μου έδειχνε ν’ απόκτησε ζωή, τα έπιπλα φάνταζαν χαρούμενα, τα χρώματα πιο λαμπερά, μια υπερένταση με είχε κυριεύσει ,άλλαζα καρέκλες έψαχνα κάτι να κάνω χωρίς να ξέρω , μέσα στα μάτια μου συνεχώς το ίδιο πρόσωπο, στ’ αυτιά μου το ίδιο γέλιο , η ΄΄Χαρά ΄΄ έτσι την είχα ονομάσει μ’ ακολουθούσε αόρατη παντού, τελικά το μόνο που κατάφερα ήταν να αποκοιμηθώ με ζωγραφισμένο το χαμόγελο στο πρόσωπό μου.

Από μικρό παιδάκι θυμάμαι αυτό που με συγκινούσε ιδιαίτερα ήταν η βροχή, η πλέον ευχάριστη απόλαυση, την αποζητούσα και όταν ερχόταν, για μένα ήταν γιορτή και αυτό με συνοδεύει ακόμη , δεν χάνω ποτέ την ευκαιρία να απολαύσω μια ωραία βροχή ,τα εγκαταλείπω όλα και την απολαμβάνω όσο διαρκεί .

Σήμερα ήταν κάτι το εξαιρετικό μια βροχή μοναδική σε ένταση και διάρκεια και εγώ να βρίσκομαι κάτω από τον τσίγκο του παράσπιτου, ενός παλιού αρχοντικού της γειτονιάς μου ,χρόνια εγκαταλειμμένο από τους ιδιοκτήτες του, που θεώρησαν ότι θα βρουν την τύχη τους στην ξενιτιά . Εκεί στο παράσπιτο να την περιμένω, με το νερό της βροχής να ξεχύνεται από τα λούκια του τσίγκου σχηματίζοντας υδάτινες κολώνες λες και συγκρατούσε μ’ αυτές το παράσπιτο να μην πέσει και γώ να περιμένω, χωρίς να είναι σίγουρο, αν μπορούσε θα ερχόταν. Η ψυχή μου, η καρδιά μου, τα συναισθήματά μου, ένα αλλόκοτο κουβάρι με δεκάδες άκρες, ένιωθα τόσο αδύναμος να κατανοήσω τι γινόταν μέσα μου. Προς στιγμή αφέθηκα να με παρασύρει ο ήχος από τις νότες της βροχή, κι αυτό όμως δεν κράτησε πολλή, οι κτύποι της καρδιάς μου τα κάλυψαν όλα , γιατί αργεί, θα έρθει ; Και να το παλιό πορτάκι του παράσπιτου ανοίγει, το τρίξιμο των σκουριασμένων μεντεσέδων Θεϊκή μελωδία.

Είναι δίπλα μου, ταξιδεύουμε στα σύννεφα γελώντας, ένα ταξίδι απίθανο, απερίγραπτα ωραίο, υπέροχες στιγμές, να κάθετε δίπλα μου, χωρίς να μιλάμε να με κοιτά και να γελά ,το άρωμα της να με τυλίγει σε κάθε της κίνηση, κοιτάζω το πρόσωπό της, μας χωρίζουν μόλις λίγα εκατοστά, αν απλώσω το χέρι μου θα ακουμπήσω τα λακκάκια που σχηματίζονται στο πρόσωπό της όταν γελά, είναι τόσο κοντά μου δίπλα μου, κι όμως τόσο απόμακρη. Σαν τη σελήνη, όταν προβάλλει στον ξάστερο ουρανό πάνω απ’ τις κορυφές των βουνών, κάνοντας σε να νομίζεις, ότι αν ήσουν στη κορυφή του βουνού θα την χάιδευες κι όταν ανέβεις στην κορυφή, σε περιμένει σε μιαν άλλη κορυφή, αφήνοντας κάθε φορά το ασημένια της ρούχα και τη γοητεία της να σε παρασύρουν και να σε κρατούν φυλακισμένο στο παιχνίδι της, ποιος ξέρει, ίσως ως το τέλος του κόσμου……..

-Ξέρεις ….ψέλλισα, αισθανόμενος ότι το πρόσωπο μου πρέπει να ήταν τόσο κόκκινο που έκαιγε. Θα ήθελα να σου χαρίσω κάτι, είχα αγοράσει ένα άρωμα και ήθελα να της το προσφέρω, θα το δεχόταν; Πώς θα αντιδρούσε ; με κοίταξε για λίγο στα μάτια, χαμογέλασε.

-Τι μπορώ να κάνω, θα το πάρω, εξ’ άλλου το περίμενα, σ’ ευχαριστώ είσαι πολλή καλός, είπε ναζιάρικα. Ένας αναστεναγμός ανακούφισης έφυγε από το στήθος μου, ένιωσα στο χέρι μου τη δροσιά της, σαν την όμορφη πρωινή δροσοσταλιά που ταλαντεύεται στα φύλλα της τριανταφυλλιάς ,που τρέχοντας βάζεις το χέρι σου να την κρατήσεις πριν κυλήσει στο χώμα και χαθεί . Δεν ήταν ψευδαίσθηση, αυτό που έβλεπα στα όνειρα μου το βρήκα και τώρα που ξύπνησα ο χρόνος σταμάτησε, ακόμη κι κτύποι της καρδιάς μου σταμάτησαν

Αιώνες οι μέρες, το όνειρο παρέμενε όνειρο, η Ιθάκη φάνταζε μακρινή κι’ απλησίαστη .Ο Ποσειδώνας ν’ ανακατεύει τις θάλασσες που μανιασμένες έκαναν το ταξίδι ατελείωτο. Και εκεί μες τα πελώρια κύματα η μορφή της να με σαγηνεύει, μ’ ανοικτή την αγκαλιά της ,να παίζει μαζί μου, άλλοτε πλανεύοντας τη καρδιά μου, να την παίρνει μαζί της και να χάνεται στ’ αφρισμένα κύματα κι άλλοτε πάλι, να την αφήνει πονεμένη πάνω στους αφρούς που βάφονταν κόκκινοι από το αίμα της , φωνάζοντας σαν σειρήνα στον οδυσσέα ….δεν σε γνωρίζω ποιος είσαι, τι θέλεις, φώναξε ποιο δυνατά, ο άνεμος παίρνει τα λόγια σου ……

Συνεχίζεται Αλέξανδρος

Αλάτι Το Πάλλευκο

ΑΛΑΤΙ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ
Το νάτριο -βασικό συστατικό του αλατιού- κρατάει υγιείς τους λεμφαδένες, ισορροπεί το νευρικό σύστημα, ρυθμίζει τον όγκο του αίματος και συμβάλλει στην καλή λειτουργία των νεφρών. Όμως στην πραγματικότητα, το ανθρώπινο σώμα χρειάζεται μία πολύ μικρή ποσότητα νατρίου για να λειτουργήσει σωστά. Οι περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι οι υγιείς ενήλικες χρειάζονται ημερησίως 0,5 γραμμάρια νατρίου, ποσότητα που αντιστοιχεί σε 2,4 γραμμάρια αλατιού (ένα κοφτό κουταλάκι). Ωστόσο, τις περισσότερες φορές γίνεται υπέρβαση στην καθημερινή κατανάλωση. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι απαιτήσεις του ανθρώπινου οργανισμού σε νάτριο εξαρτώνται και από τη φυσική δραστηριότητα του κάθε ατόμου, το είδος της διατροφής που ακολουθεί, καθώς και τις κλιματολογικές συνθήκες. Για παράδειγμα, η απώλεια νατρίου από το ανθρώπινο σώμα (μέσω του ιδρώτα) είναι μεγαλύτερη τους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης, οι αθλητές χρειάζονται μεγαλύτερη ποσότητα αλατιού -από όσους κάνουν καθιστική ζωή- επειδή έχουν σημαντικές απώλειες νατρίου, λόγω της δραστηριότητας τους.

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΥΠΕΡΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ
Κάθε γραμμάριο αλατιού δεσμεύει περίπου 70γραμμάρια νερού στους ιστούς του σώματος. Επομένως, η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να δημιουργήσει κατακράτηση υγρών, με συνέπεια το γνωστό φούσκωμα. Επίσης, η παρουσία μη ισορροπημένης ποσότητας , αλατιού και νερού στους ιστούς, προκαλεί επιβράδυνση της κυκλοφορίας του αίματος και. ένα είδος υπεραιμίας των ιστών, με επακόλουθα την κυτταρίτιδα, την παχυσαρκία κ.ά. Ακόμα, τα άτομα με προβλήματα νεφρών που καταναλώνουν πολύ αλάτι, μπορεί να παρουσιάσουν οιδήματα στα πόδια, τα χέρια και στο πρόσωπο

ΕΛΑΤΤΩΣΤΕ ΤΗΝ ΥΠΕΡΤΑΣΗ
Η μεγάλη κατανάλωση αλατιού συγκαταλέγεται ανάμεσα στους βασικούς παράγοντες δημιουργίας υπέρτασης. Παρατηρείται κυρίως σε άτομα με γενετική προδιάθεση στην πάθηση. Εξάλλου, τα αποτελέσματα πρόσφατων επιστημονικών ερευνών επιβεβαιώνουν ότι συγκεκριμένες πληθυσμιακές ομάδες, που συνηθίζουν να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλατιού, παρουσιάζουν υπέρταση πιο συχνά από άλλες που χρησιμοποιούν λιγότερη ποσότητα. Γία παράδειγμα, οι κάτοικοι της Β. Ιαπωνίας που κάνουν κατάχρηση αλατιού είναι υπερτασικοί, ενώ κάποιοι λαοί της Αφρικής (όπως οι Μπουζουάνι, που δεν τρώνε αλατισμένα φαγητά) δεν έχουν παρουσιάσει ποτέ υψηλή πίεση. Οι έρευνες δείχνουν επίσης, ότι άνθρωποι με πρόβλημα υπέρτασης μπορούν να ελαττώσουν τα επίπεδα της, ακολουθώντας διατροφή με λιγότερο αλάτι ή χρησιμοποιώντας το διαιτητικό, που περιέχει 35% λιγότερο νάτριο από ό,τι το κανονικό.

ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ:
* Ακόμα και αν δεν αλατίζετε το φαγητό σας, καταναλώνετε πολύ περισσότερο αλάτι από όσο νομίζετε, αν συνηθίζετε να τρώτε τυριά, ή συντηρημένα σε κονσέρβες τρόφιμα.
* Στα παρασκευάσματα όπως είναι οι έτοιμες σάλτσες ντομάτας, η μουστάρδα, η σάλτσα σόγιας, οι έτοιμες σούπες, οι ζωμοί σε κύβους, τα αλλαντικά, το ζαμπόν, τα τσιπς, οι πίκλες, τα καπνιστά κρέατα και τα ψάρια, περιέχονται υψηλά ποσοστά αλατιού,
* Εκτός από τα βιομηχανοποιημένα τρόφιμα, αλάτι περιέχουν και οι τροφές στη φυσική τους μορφή (π.χ. σιτάρι, φρούτα, λαχανικά)
* Το νάτριο των τροφίμων απορροφάται από εκεί περνάει του σώματος το 40% βρίσκεται στα κόκαλα, το 50% κυκλοφορεί στο αίμα και το 10% περιέχεται στα κύτταρα. Αν θέλετε φαγητό, δοκιμάστε να προσθέσετε χυμό λεμονιού, φρέσκα ή αποξηραμένα βότανα και καρυκεύματα, που θα αντικαταστήσουν την ποσότητα του αλατιού.

ΜΑΓΕΙΡΙΚΑ ΜΥΣΤΙΚΑ…
• Κρέατα και ψάρια που αλατίζονται πριν μαγειρευτούν, διατηρούν περισσότερο τις βιταμίνες και τις ουσίες τους.
• Αν αλατίσετε το νερό στο οποίο θα βράσετε κρέας για σούπα, από την αρχή θα κρατήσει όλους τους χυμούς του και θα γίνει πολύ νόστιμο. Αντίθετα, η σούπα δε θα γίνει ιδιαίτερα γευστική. Αν πάλι προσθέσετε το αλάτι στο τέλος, τα μεταλλικά άλατα του κρέατος θα νοστιμίσουν τη σούπα, ενώ το κρέας θα χάσει αρκετή από τη γεύση του.
• Το μαγείρεμα σε αλατισμένο νερό σκληραίνει το περίβλημα των φασολιών και γενικά των οσπρίων και λαχανικών.

ΠΑΣΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ
Το βοδινό, το χοιρινό και τα ψάρια (όπως οι ρέγκες και οι σαρδέλες), μπορούν να διατηρηθούν με αλάτι, επειδή ταριχεύει τους πρωτεϊνικούς ιστούς τους, αναχαιτίζοντας την αύξηση των μικροοργανισμών που προκαλούν τη σήψη. Η διαδικασία του παστώματος κρατά συνήθως 6-9 εβδομάδες και μπορεί να γίνει: με την τοποθέτηση των τροφίμων μέσα σε διάλυμα άλατος (νερό και αλάτι σε ποσοστό 10-25%), ή πασπάλισμα με αλάτι και τοποθέτηση σε στρώσεις, μέσα σε βαρέλια ή μεταλλικά (από λευκοσίδηρο) δοχεία. Αν κατά τη διάρκεια της συντήρησης των τροφίμων γίνει θολή και κολλώδης η άλμη τους, τότε χρειάζεται αμέσως αντικατάσταση. Times Desfinas

Συνύπαρξη

“Αν δεν γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει προς το καλύτερο’’.

Για κάθε άνθρωπο, κάθε μέρα που ξημερώνει είναι μοναδική, πρώτον γιατί δεν θα υπάρξει ξανά και δεύτερον βεβαιώνει την ύπαρξη του για μια μέρα ακόμη. Ακούω, βλέπω, αισθάνομαι, υπάρχω. Όμως το να υπάρχουμε δεν είναι αρκετό, το σημαντικότερο είναι να συνυπάρχουμε. Γράφει ο μεγαλύτερος επιστήμονας του 20ου αιώνα Αλπερτ Αϊστάιν « Ο άνθρωπος υπάρχει για ένα και μόνο λόγω, για τον άνθρωπο ».
Είναι καθήκον και ύψιστος στόχος, πέραν πάσης αμφισβήτησης, για τον άνθρωπο, η αρμονική συνύπαρξη με τους συνανθρώπους του. Είμαστε τόσοι λίγοι και ζούμε τόσο λίγο που θα ήταν μεγάλη πολυτέλεια να ξοδευτούμε σε εγωισμούς, ανώφελες διεκδικήσεις και κακίες.
Ο φιλόσοφος και συγγραφέας Gabriel Garcia Marquez ο οποίος τις τελευταίες ημέρες της ζωής του πέθανε από την επάρατο, γράφει: “Επειδή πιστεύεις ότι κάποιος δεν σε αγαπάει όσο εσύ θα ήθελες, δεν σημαίνει ότι δεν σε αγαπά με την καρδιά του”.
Παρατηρώντας τα σπίτια του χωριού μας διαπιστώνουμε ότι το ένα είναι συνέχεια του άλλου, δίνουν την εντύπωση σαν να είναι ένα σπίτι, τόσο κοντά, όσο ήταν και οι καρδιές των ανθρώπων που έζησαν σε αυτά. Θα πει κανείς, ήταν οι ανάγκες της εποχής, η δυσκολία επιβίωσης, το δανεικό καρβέλι, η συμμετοχή όλων για το χτίσιμο ενός σπιτιού και τόσα άλλα. Εμείς σήμερα δόξα το Θεό δεν έχουμε κανέναν ανάγκη, έχουμε καλούδια, έχουμε χρήματα και όσο αυξάνονται αυτά τόσο φθίνουν τα συναισθήματα, ο άνθρωπος πάει περίπατο. Χρειάζεται να περιμένουμε το τέλος, χρειάζεται να πεθάνει κάποιος για να πούμε ότι ήταν καλός άνθρωπος, γιατί να μην το ακούσει ζωντανός.
Αν δεν γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει προς το καλύτερο. Χρειαζόμαστε ανθρώπους να μας αγαπούν αληθινά και μας χρειάζονται άνθρωποι που θα τους αγαπάμε αληθινά. Και μην ξεχνάμε ότι αυτό φαίνεται στα μάτια μας. Η πεμπτουσία της ζωής βρίσκεται μέσα μας, στην καρδιά μας. Αγαπητοί μου δεν χρειάζεται καμία προσπάθεια.
Ας κάνουμε αυτό που θα θέλαμε να κάνουν οι άλλοι για μας. Ας πούμε στον συνάνθρωπό μας αυτό που θα θέλαμε να ακούσουμε.
- Γειά σου γείτονα, βλέπω την οικογένειά σου και την θαυμάζω.
- Γειά σου φίλε, σ’ αγαπώ – Καλημέρα, είμαι δίπλα σου ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΕΝΝΟΟΥΜΕ.
Τόσο απλά και ανέξοδα, μπορούμε να γίνουμε ευτυχισμένοι, αντλώντας την ευτυχία μας από το ίδιο μας το περιβάλλον. Είναι δυνατόν να είμαστε ευτυχισμένοι και χαρούμενοι δίπλα σε συνανθρώπους μας που δυστυχούν και θλίβονται. Η ομορφιά της ζωής, μια ζεστή καρδιά, ο καλός ο λόγος, η αγάπη. Είμαστε φιλόξενοι, υπερήφανοι, φιλότιμοι, ευαίσθητοι, έχουμε όλα τα χαρακτηριστικά των καλών ανθρώπων, δεν έχουμε παρά να προσπαθήσουμε, να προσπαθήσουμε για μια καλύτερη ζωή. Ίσως εμείς που βρισκόμαστε στο μεσοστράτι της ζωής να πιστεύουμε ακόμη, ότι αυτά που αποκτήσαμε δεν είναι αρκετά, ίσως να πιστεύουμε ότι έχουμε καιρό μπροστά μας, ίσως να πιστεύουμε ότι όλα αυτά είναι αρκετά ρομαντικά για να χάσουμε χρόνο.

Αξίζει όμως την προσπάθεια, αξίζει να οργανωθούμε, να σας πω την αλήθεια δεν ελπίζω σε μας, η μόνη ελπίδα ανήκει σε δύο ομάδες ανθρώπων, στους ηλικιωμένους συνανθρώπους μας που συνειδητοποίησαν πόσο μάταια είναι όλα αυτά για τα οποία μαχόμαστε και μπαίνουν εμπόδιο στην αρμονική συνύπαρξη μας, δημιουργώντας έλλειμμα αγάπης και αλληλεγγύης. Και τη νεολαία μας, όσο αυτή παραμένει ανεπηρέαστη από την δική μας αντίληψη για τη ζωή. Κι αξίζει να θυσιάσουμε μέρος του εγωισμού μας και να τους παρακαλέσουμε, να μας παρασύρουν σε μια προσπάθεια με στόχο την ανάδειξη αγάπης και αλληλεγγύης μεταξύ μας. Νεαρά, Νεαρέ, θέλουμε τη γνώμη σου, τη βοήθειά σου, τη συμμετοχή σου, σε μια προσπάθεια Αγάπης και Αλληλεγγύης. Ας την ορίσουμε και ας το κάνουμε έστω και για μια μέρα. Στείλτε μας τη γνώμη σας με SMS στο 6948235495

Το ηλιακό μας σύστημα

Ένας περίπατος στο ηλιακό σύστημα: οι Πλανήτες βήμα βήμα

Κατοικούμε μέσα σε ένα ασήμαντο και μικροσκοπικό τμήμα του Σύμπαντος, που δεν παύει όμως να είναι το σπίτι που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε. Αξίζει λοιπόν να επισκεφτούμε και να γνωρίσουμε καλύτερα την μικρή μας διαστημική γειτονιά. Διότι αν δεν μάθουμε μερικά πράγματα για το ηλιακό μας σύστημα που μας φιλοξενεί και αν δεν γνωρίσουμε τους πλανήτες που είναι αναπόσπαστα μέλη αυτής της γειτονιάς, τότε είναι σαν να κατοικούμε και να ζούμε σε ένα σπίτι χωρίς να γνωρίζουμε σε πια γειτονιά είναι χτισμένο. Γι’ αυτό, προσδεθείτε και απολαύστε το μαγευτικό ταξίδι.

Πόσο μεγάλο είναι το Ηλιακό μας Σύστημα;

Είναι πολύ δύσκολο για μας να καταλάβουμε πόσο μεγάλο είναι το Ηλιακό μας Σύστημα. Οι επιστήμονες μας λένε, ότι ο μεγαλύτερος αριθμός που μπορεί το μυαλό μας να αντιληφθεί, ή να αρπάξει, είναι ο αριθμός εκατό χιλιάδες (100.000). Όταν αρχίζουμε να μιλάμε για τις αποστάσεις μεταξύ των πλανητών, οι οποίες μετριούνται σε εκατομμύρια, ή δισεκατομμύρια, χιλιόμετρα, το μυαλό μας αρχίζει να ζαλίζεται. Όταν μάλιστα προσθέσεις τη συνήθεια που έχουν οι μεγάλοι να κάνουν τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα απ’ ότι πρέπει, τότε γίνονται ακόμα πιο δύσκολα. Αυτό που θα προσπαθήσουμε να κάνουνε εδώ, είναι να εξηγήσουμε το μέγεθος του ηλιακού συστήματος με έναν απλούστερο τρόπο και επίσης θα σας δώσουμε μια ιδέα για το πόσο απέχουν οι πλανητικοί μας γείτονες από τον Ήλιο. Θα προσπαθήσουμε να σας δείξουμε το μέγεθος του ηλιακού συστήματος πραγματοποιώντας έναν φανταστικό “περίπατο” από τον Ήλιο προς όλους τους πλανήτες της γειτονιάς μας. Πρόκειται για έναν μοναδικό περίπατο, μιας και κάθε “βήμα” που θα κάνετε αντιστοιχεί με ένα εκατομμύρια εξακόσιες χιλιάδες χιλιόμετρα! Για τους πρώτους τέσσερις πλανήτες, Ερμής, Αφροδίτη, Γη και Άρης, θα έχετε τη δυνατότητα να κάνετε αυτά τα βήματα αν βρισκόσασταν μέσα σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο. Κατόπιν αυτού, οι αποστάσεις είναι υπερβολικά μεγάλες, εκτός και αν βρίσκεστε σε έναν ανοιχτό χώρο χωρίς σύνορα και φυσικά εμπόδια. Αν πραγματικά αποφασίσετε να περπατήσετε τις αποστάσεις για τους πρώτους τέσσερις πλανήτες, βεβαιωθείτε ότι ένας από τους γονείς σας θα στέκεται ακίνητος στη γραμμή του τέρματος αναπαριστώντας τον Ήλιο. Όταν θα αρχίσετε να κάνετε τα βήματα, προσέξτε το κάθε βήμα σας να μην είναι κάτω του ενός μέτρου. Αν, από την άλλη, δεν έχετε τη δυνατότητα να βρείτε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, τότε απλά φανταστείτε το παρακάτω παράδειγμα. Επίσης, κατά το ταξίδι μας διαμέσου του ηλιακού συστήματος, ξεκινώντας πάντα από τον Ήλιο, θα σας αναφέρουμε το χρόνο που θα χρειαζόσασταν να επισκεφτείτε τους πλανήτες με το αυτοκίνητό σας τρέχοντας με την ταχύτητα των 110 χιλιομέτρων την ώρα, όπως επίσης και πετώντας με το αεροπλάνο με 1000 χιλιόμετρα την ώρα. Θυμηθείτε, οι πλανήτες δεν βρίσκονται σε ευθεία γραμμή από τον Ήλιο. Συνεχώς κινούνται γύρω από το μητρικό μας άστρο, και είναι πολύ δύσκολο και σπάνιο να ευθυγραμμιστούν. Οι αποστάσεις που χρησιμοποιούμε από τον Ήλιο προς τους πλανήτες αντιπροσωπεύουν πάντοτε τον μέσο όρο.

Ερμής

Ο πρώτος σταθμός του διαστημικού ταξιδιού μας είναι ο Ερμής, ο οποίος είναι και ο πλησιέστερος πλανήτης προς τον Ήλιο. Ο Ερμής βρίσκεται γύρω στα 56 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο. Για να το καταλάβετε καλύτερα κάντε 35 βήματα μπροστά και κοιτάξτε πίσω να δείτε πόσο μακριά βρίσκεται ο Ήλιος.

Αν πετούσατε με αεροπλάνο και με ταχύτητα 1000 χλμ/ώρα (όπως είπαμε πιο πριν) και ξεκινούσατε από τον Ήλιο θα χρειαζόσασταν 7 χρόνια για να φτάσετε στον Ερμή! Αν τώρα οδηγούσατε το αυτοκίνητό σας θα φτάνατε σε 57 χρόνια.

Αφροδίτη

Ο δεύτερος σταθμός μας είναι ο πλανήτης Αφροδίτη. Ο πλανήτης πήρε το όνομά του από την θεά του έρωτα και της ομορφιάς, της Αφροδίτης και βρίσκεται σε απόσταση 104,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα περίπου από τον Ήλιο, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να κάνετε άλλα 30 βήματα μπροστά (συνολικά 65 βήματα από τον Ήλιο).

Με αεροπλάνο θα φτάνατε σε 12 χρόνια και με αυτοκίνητο σε 106 χρόνια.

Γη

Η τρίτη στάση στο φανταστικό μας ταξίδι είναι το σπίτι μας, ο πλανήτης Γη. Η μέση απόσταση της Γης από το άστρο της ημέρας είναι περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να κάνετε άλλα 28 βήματα εμπρός (συνολικά 93 βήματα από τον Ήλιο). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι επιστήμονες χρησιμοποιούν την απόσταση Γης – Ήλιου ως αστρονομική μονάδα μέτρησης (Αστρονομική Μονάδα ή Astronomical Unit).

Με αεροπλάνο θα φτάνατε από τον Ήλιο στη Γη σε 18 χρόνια και με αυτοκίνητο σε 152 χρόνια.

Άρης

Η τέταρτη στάση στη διαστημική πορεία μας μέσα στο ηλιακό σύστημα είναι ο Άρης, ο κόκκινος πλανήτης. Πρόκειται για την τελευταία στάση που μπορείτε να κάνετε εντός του ποδοσφαιρικού γηπέδου. Η μέση απόσταση του Άρη από τον Ήλιο είναι γύρω στα 220 εκατομμύρια χιλιόμετρα, ή συνολικά 137 βήματα μπροστά από τον Ήλιο.

Με αεροπλάνο θα φτάνατε σε 26 χρόνια και με αυτοκίνητο σε 223 χρόνια.

Δίας

Ο Δίας, ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος, είναι ο πέμπτος πλανήτης σε απόσταση από τον Ήλιο και ο πρώτος από τους ονομαζόμενους “Εξωτερικούς Πλανήτες”. Η μέση απόσταση από τον Ήλιο είναι σχεδόν 751 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Αν προσπαθούσατε να πραγματοποιήσετε τα βήματα θα φτάνατε στα 400 μέτρα μακριά από τον Ήλιο (ή τον ακίνητο γονέα σας). Με αεροπλάνο θα φτάνατε σε 89 χρόνια και με αυτοκίνητο σε 762 χρόνια.

Κρόνος

Ο πλανήτης των δακτυλίων, είναι ο έκτος σε σειρά από τον Ήλιο. Αυτός ο γιγάντιος πλανήτης είναι περισσότερο από εννιά φορές πιο μακριά απ’ ότι η Γη από τον Ήλιο. Η μέση απόσταση είναι περίπου 1370 εκατομμύρια (ή 1,370 δισεκατομμύρια) χιλιόμετρα.

Αν περπατούσατε σε ανοιχτό χώρο κάνοντας ένα ένα τα βήματα θα φτάνατε σε απόσταση 800 μέτρων μακριά από τον Ήλιο. Σίγουρα θα κουραζόσασταν πάρα πολύ.

Αν τώρα πετούσατε με το αεροπλάνο, θα χρειαζόσασταν 163 χρόνια για να διανύσετε την απόσταση από τον Ήλιο μέχρι τον Κρόνο, ενώ με το αυτοκίνητο σε 1.396 χρόνια.

Ουρανός

Ο μυστηριώδης γαλαζοπράσινος πλανήτης είναι ο έβδομος σε σειρά. Από τον Ουρανό ως τα εξώτερα όρια του συστήματός μας, οι αποστάσεις είναι πραγματικά τεράστιες. Η μέση απόσταση από τον Ήλιο είναι γύρω στα 2,7 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Αν προσπαθούσατε να περπατήσετε αυτήν την απόσταση θα φτάνατε στα 1600 μέτρα (ή 1,6 χιλιόμετρα) μακριά από τον γονέα σας.

Με αεροπλάνο θα φτάνατε σε 328 χρόνια και με αυτοκίνητο σε 2.809 χρόνια.

Ποσειδώνας

Ο όγδοος σε σειρά πλανήτης, και ο προτελευταίος από τον Ήλιο, βρίσκεται σε απόσταση που αγγίζει τα 4,3 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα.

Η απόσταση στο ξέφωτο θα έφτανε τα 2.400 μέτρα (ή 2,4 χιλιόμετρα) μήκος. Πρόκειται πράγματι για πολύ μεγάλη απόσταση.

Το αεροπλάνο με το οποίο θα ταξιδεύατε θα έφτανε σε 513 χρόνια στον προορισμό του ενώ με το αυτοκίνητο θα φτάνατε σε 4.400 χρόνια.

Πλούτωνας

Ο μικρός Πλούτωνας είναι ο τελευταίος πλανήτης της οικογένειας του ηλιακού μας συστήματος. Ο σκοτεινός και συνάμα ψυχρός πλανήτης απέχει γύρω στα 5,6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο κατά μέσο όρο. Για να φτάνατε το σημείο του Πλούτωνα περπατώντας σε ανοιχτή πεδιάδα θα χρειαζόσασταν 3200 μέτρα βαδίσματος.

Με αεροπλάνο θα φτάνατε σε 675 χρόνια ενώ αν προσπαθούσατε να πάρετε το αυτοκίνητό σας θα ήσασταν εκεί σε 5.700 χρόνια.

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Η Επέτειος του Όχι εορτάζεται στην Ελλάδα κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου και έχει καθιερωθεί ως επίσημη εθνική εορτή και αργία.

Η Ιστορία
Στις 28 Οκτωβρίου του 1940 κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η τότε Ιταλική Κυβέρνηση, δια του Ιταλού Πρέσβη στην Αθήνα Γκράτσι, όπου τις πρώτες πρωινές ώρες επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, σχετικό τελεσίγραφο, απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του ελλαδικού χώρου (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.

Μετά την ανάγνωση του κειμένου ο Έλληνας Πρωθυπουργός έστρεψε το βλέμα του στον Ιταλό Πρέσβη και του απάντησε στα γαλλικά (επίσημη διπλωματική γλώσσα) την ιστορική φράση: «Alors, c’est la guerre», (αλόρ σε λα γκερ =Λοιπόν, έχουμε πόλεμο). Ο Έλληνας Πρωθυπουργός εκείνη τη στιγμή είχε εκφράσει το ελληνικό λαϊκό συναίσθημα, την άρνηση της υποταγής, και αυτή η άρνηση πέρασε στον τότε ελληνικό δημοσιογραφικό τύπο με την λέξη «ΟΧΙ».

Δύο ώρες μετά την παραπάνω επίδοση, ξεκίνησε ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος με εισβολή ιταλικών στρατευμάτων στην Ήπειρο, οπότε η Ελλάδα αμυνόμενη ενεπλάκη στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εορτασμός
Το λεγόμενο «Έπος του Σαράντα», το οποίο ακολούθησε, και οι μεγάλες νίκες που ο ελληνικός στρατός κατήγαγε εις βάρος των Ιταλών, καθιερώθηκε να γιορτάζονται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου, την ημέρα της επίδοσης του ιταλικού τελεσιγράφου και της άρνησης του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά να συναινέσει.

Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα γίνεται στη Θεσσαλονίκη, συνήθως παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων επισήμων, μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, η οποία συμπίπτει με τον εορτασμό της απελευθέρωσης της πόλης κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο και τη μνήμη του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου. Στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις γίνονται μαθητικές παρελάσεις, ενώ δημόσια και ιδιωτικά κτίρια υψώνουν την ελληνική σημαία.

Κοντά στην επέτειο του όχι, τηλεόραση και ραδιόφωνο προβάλλουν επετειακές εκπομπές μνήμης και κάνουν ιδιαίτερη μνεία στην «τραγουδίστρια της νίκης» Σοφία Βέμπο, η οποία με τα πατριωτικά της τραγούδια εμψύχωνε τους στρατιώτες και μετέδιδε τον ενθουσιασμό της προέλασης των ελληνικών δυνάμεων στη Βόρεια Ήπειρο.

28 Οκτωβρίου 1940 – Η μεγάλη νίκη

Για μια ακόμη φορά ,θα εορτάσουμε την επέτειο του ΟΧΙ της 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940, θα ακούσουμε με υπερηφάνεια, και σωστά, για τους αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι. Για μια ακόμη φορά, θα καταδικάσουμε τις θηριωδίες ανθρώπων, με κτηνώδη ένστικτα που εξευτέλισαν και αφάνισαν εκατομμύρια ανθρώπων και θα κάνουμε από καρδιάς την ευχή, να μην ξαναγράψει η ιστορία των ανθρώπων τόσο μαύρες σελίδες.

Βέβαια, θα δίναμε την εντύπωση σε κάποιον εξωγήινο που θα επισκεπτόταν για πρώτη φορά τον πλανήτη μας, ότι όλα αυτά συνέβησαν μία και μοναδική φορά το 1940 και μετά η ανθρωπότητα ζει μια διαρκή και αδιατάρακτη ειρήνη. Γνωρίζετε, από τότε μέχρι σήμερα, πόσα εκατομμύρια ανθρώπων έχουν θανατωθεί «εν ονόματι της ειρήνης, της θρησκείας και του μέλλοντος των παιδιών μας».Τη στιγμή που ο Μέγας εγγυητής της ειρήνης ΟΗΕ παρακολουθούσε ποδόσφαιρο. Να θυμηθούμε ότι από το 1919 με την λήξη του 1ου παγκόσμιου ιδρύθηκε ο οργανισμός Κοινωνία των Εθνών (Κ τ Ε) ,πρόδρομος του ΟΗΕ ο οποίος ιδρύθηκε και αυτός με την λήξη του 2ου παγκόσμιου πολέμου το 1946, χωρίς βέβαια να είναι κανείς σε θέση να εμποδίσει την σφαγή εκατομμυρίων ανθρώπων μέχρι σήμερα.

Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα, ανεξάρτητα αν την δεχόμαστε, αν μας αφορά άμεσα ή αν πιστεύουμε ότι όσο είμαστε καλά παιδιά οι «σύμμαχοι μας » θα μας παρέχουν ασφάλεια, με το αζημίωτο βέβαια. Η αλήθεια παραμένει διαχρονικά μοναδική και αμετάβλητη.Αν μελετούσαμε και δεχόμαστε την προτροπή του Θουκυδίδη, ίσως να μην είχαμε αυτές τις συμπεριφορές, καλύτερα όμως ν’ ακούσουμε τον ίδιο.

Η Αλήθεια « Επειδή η ανθρώπινη φύση δεν μεταβάλλεται ουσιαστικά , ο άνθρωπος πρέπει να διδάσκεται από την ιστορία για να καταστεί ικανός να αντιμετωπίσει με επιτυχία το μέλλον ». Θουκυδίδης

Η Τεκμηρίωση Κυριαρχία των Αθηναίων (Διάλογος Αθηναίων και Μηλίων 422-415 π.χ)

Μήλιοι : Λέτε λοιπόν ότι δεν θα δεχτείτε το να υπάρχουμε εν ειρήνη, το να είμαστε φίλοι αντί εχθροί, το να παραμείνουμε ουδέτεροι μη συμμαχώντας με κανέναν.

Αθηναίοι : Όχι. Δεν μας βλάπτει τόσο η εχθρότητά σας όσο το να θέλετε να παραμείνετε αδύναμοι. Στα μάτια των υπολοίπων υπηκόων μας, η στάση σας είναι απόδειξη ότι είμαστε αδύναμοι, ενώ το να μας μισείτε απόδειξη ότι είμαστε δυνατοί.

Μήλιοι : Έτσι θεωρούν την ισότητα οι υπήκοοί σας, ώστε να βάζουν στην ίδια κατηγορία όλους αυτούς που δεν ανήκουν σε εσάς και εκείνους να έχουν υποταχθεί από εσάς ;

Αθηναίοι : Θεωρούν ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ξεφύγει και ότι αυτοί που διατηρούν την ελευθερία τους το οφείλουν στη δύναμή τους . Πιστεύουν ότι δεν τους επιτιθέμεθα επειδή φοβόμαστε . Ώστε εκτός από την διεύρυνση μας θα μας προσφέρατε ασφάλεια με το να υποταχθείτε. Ειδικά αν εσείς, μία νησιώτικη δύναμη και ασθενέστεροι από άλλους νησιώτες, αποτυγχάνατε να παρουσιάσετε τους εαυτούς σας ισχυρότερους μια θαλασσοκράτειρας.

Οι Αθηναίοι αρχικώς πολιόρκησαν τη Μήλο με μια χαλαρή πολιορκία, η οποία εν συνεχεία συνεσφίχθει και κατέληξε στη σφαγή όλων των Μηλίων ικανοπόλεμων ‘’τρομοκρατών-επαναστατών’’ στο όνομα της νομιμότητας.

Θουκυδίδου Ιστοριών Βιβλίο 5ο

Κυριαρχία του άξονα (Γερμανία-Ιταλία-Ιαπωνία) 1936-1945 μ.Χ.

Εισβολη της Ιταλίας στην Αβησσυνία 1936 1. Καταδίκη από την Κοινωνία των Εθνών (Ιούνιος 1936). Ανταποκρινόμενη στην έκκληση του αυτοκράτορα Χαϊλέ Σελασιέ, η Κ τ Ε “κατονόμασε” την Ιταλία ως επιτιθέμενη χώρα και 52 κράτη ψήφισαν την επιβολή κυρώσεων σε βάρος της Ιταλίας.2. Οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η σοβιετική Ρωσία (που εντάχθηκε στην Κοινωνία των Εθνών τον Οκτώβριο του 1934) αρνήθηκαν να εφαρμόσουν τις οικονομικές κυρώσεις κατά της Ιταλίας. 3. Εγινε φανερή η αποτυχία να διασφαλιστεί η συλλογική ασφάλεια. Τον Ιούλιο του 1936 η Κοινωνία των Εθνών ανακάλεσε τις κυρώσεις σε βάρος της Ιταλίας και έδωσε τη συγκατάθεσή της στην ιταλική κατοχή της Αβυσσηνίας4. Ενισχύθηκε η φασιστική επιθετικότητα. Οι συμφωνίες του Stressa Front είχαν πλέον ακυρωθεί. Τον Οκτώβριο του 1936, μάλιστα, η Ιταλία και η Γερμανία υπέγραψαν το “¨Ατσάλινο Σύμφωνο”, με το οποίο συμφωνούσαν μεταξύ τους να συντονίζουν την εξωτερική τους πολιτική

Κυριαρχία των Αμερικανών 2000 μ.χ.

Εδώ η ιστορία είναι πιο επίκαιρη των ειδήσεων

Εν ονόματι της διεθνούς νομιμότητας και της ασφάλειας των πολιτών της γης ??? (sic) G. BUSH Ο ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ. ΙΡΑΚ-ΡΟΥΑΝΤΑ-ΒΙΕΤΝΑΜ-ΚΟΡΕΑ-ΣΕΡΒΙΑ-ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ- ………….

Μπορεί πλέον και με τις ευλογίες του ΟΗΕ ο πλανητάρχης, με την ανοχή των θλιβερών υποτακτικών, να βομβαρδίζει, να δοκιμάζει ,σε άμαχο πληθυσμό, τα υπερσύγχρονα όπλα του, να εξαθλιώνει και να αφανίζει εκατομμύρια ανθρώπων σε κάθε γωνιά της γης ,πάνω απ’ όλα η ασφάλεια των πολιτών και των εταιρειών Αμερικανικών συμφερόντων.Στον 20ο αιώνα που ζήσαμε ,έγιναν τα πλέον στυγνά εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σφαγές εκατομμυρίων ανθρώπων, με την συμμετοχή πάντα των συμμάχων ,εξ άλλου οι λαοί που δεν ανήκουν στη συμμαχία, στην εκάστοτε συμμαχία, ανατολική, δυτική, έχει σημασία, είναι «τρομοκράτες». Και διαχρονικός στόχος των δυνατών της γης, είναι να μην υπάρχουν «τρομοκράτες».

Βέβαια στον αιώνα μας τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά η καταστροφή του εχθρού, είναι θέμα ημερών, γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού, όπου πρώτα συντελείτε οι εξαθλίωση του ,κατεδάφιση οικιών, μόλυνση υδάτων και τροφίμων, διακοπή ηλεκτρικής ενέργειας και επικοινωνιών και μετά ο όλεθρος, η σφαγή των αμάχων, η αποτέφρωση τους. Τα διαβάζουμε κάθε ημέρα στον τύπο και τ’ ακούμε στις τηλεοράσεις. Αλλά δεν αντιλαμβανόμαστε, πιστεύω, πλήρως τα γεγονότα, π.χ. την ενέργεια των Ισραηλινών να κατεδαφίσουν τα σπίτια των Παλαιστινίων, είδαμε στην τηλεόραση της μπουλντόζες να γκρεμίζουν σπίτια. Ας σκεφτούμε για ένα λεπτό το δράμα αυτών των οικογενειών, χωρίς κατάλυμα, τροφή , νερό. Και όλα αυτά δεν συνέβησαν στο παρελθόν, συμβαίνουν σήμερα, τώρα που όλοι εμείς παρακολουθούμε αναπαυτικά στον καναπέ μας, Eurovision, Euro basket, κι αν μέσα στην χαλαρή μας συζήτηση, αφυπνισθεί το συναίσθημα της αλληλεγγύης, στέλνουμε κι ένα SMS, όχι τίποτες άλλο, αλλά να έχουμε να λέμε και να κοιμηθούμε και με την συνείδηση μας αναπαυμένη, επιτελέσαμε το καθήκον μας.

Ευτυχώς για τους λαούς της γης, υπάρχει απάντηση και την δανειζόμαστε από το βιβλίο του καθηγητού κ. Ν. Α. Ρούτη «ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΞΥΓΓΡΑΦΗ » αφιέρωμα σε αυτούς που έκαναν την Αλήθεια δόρυ και ασπίδα για την υπεράσπιση του ανθρώπου και σ’ αυτούς που ελπίζουν και παλεύουν για τη Δικαιοσύνη και τη λευτεριά.

«Υπάρχει και μια διαχρονική επισήμανση του Θουκυδίδη που διατυπώνεται από τον Νικία. ‘Ο άνθρωπος είναι ο κυριότερος παράγοντας και στην ειρήνη και στους πόλεμους’. Μπορείς να γκρεμίσεις τα τείχη μιας πόλης, μπορείς να βυθίσεις τα πλοία της, μπορείς να κάψεις τα σπίτια της, μπορείς να λεηλατήσεις τα πλούτη και τα μνημεία της. Αν όμως δεν μπορείς να υποτάξεις το φρόνημα του ανθρώπου, είσαι αναπόφευκτα ο ηττημένος.Και το φρόνημα των ελεύθερων ανθρώπων καμία δύναμη, όσο μεγάλη και αν είναι και όσα μέσα και αν χρησιμοποιήσει, δεν θα μπορέσει ποτέ να νικήσει .Ο ελεύθερος είναι σε όλες τις εποχές και σε όλους τους τόπους ο νικητής.Η Ιστορία δεν λησμονεί κανένα και δεν συγχωρεί εκείνους που εγκληματούν κατά της ανθρωπότητας .Μπορεί να αργεί, αλλά πάντοτε τιμωρεί » .

Η Ιστορία Διδάσκει. Πόσες αυτοκρατορίες και πόσοι αυτοκράτορες πέρασαν, Πέρσες, Έλληνες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Τούρκοι, σήμερα οι Αμερικανοί. Όλοι τους την εποχή της παντοκρατορίας τους πίστευαν ότι θα παραμείνουν για πάντα .Την άνοδο όμως πάντα την διαδέχεται η πτώση και δυστυχώς οι λίστες των αθώων θυμάτων, αυτής της διαδικασίας.

Χ.Σ.

Ανέκδοτες Ιστορίες Νο.2

Για πού ισαι Κόχραν τσέ δε φαίνες

Ω ω ω ω ω ω ω ρε, σγχωριανοί, χάααααθτσε ο Κόοοοοχραν τσε δε φαίνετ πθεναααααά ….

Να μαζευτούμ ούλι να ψαααααξομ να τον βρούμ ……………..

Η φωνή του τελάλη του χωριού έσκισε την πρωινή σιγαλιά , παλιά συνήθεια στο χωριό μας ο τελάλης, σε κάθε σημαντικό ή και ασήμαντο γεγονός, που ενδιέφερε τους χωριανούς, φρόντιζε να το μαθαίνουν άμεσα απαγγέλλοντας το από την κορυφή του Πύργου, ονομασία ενός μεγάλου βράχου με μια μεγάλη σπηλιά στη ρίζα του, τον Τυριά, όνομα που είχε προκύψει από την αποθήκευση των τυριών εκεί λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας που υπήρχε στα σωθικά της και ευρισκόταν πάνω από την πλατεία όπου συγκεντρώνονταν όλοι οι ενήλικες (όσοι είχαν εκπληρώσει τις στρατιωτικές υποχρεώσεις) άνδρες του χωριού, κάτω από το νεαρό τότε πλάτανο, σαν μια μεγάλη οικογένεια, να ανταλλάξουν απόψεις , να σχολιάσουν ,να κριτικάρουν, με τον ξεχωριστό και μοναδικό Δεσφινιώτικο τρόπο.

Η ιστορία μας ξεκινά πολλά χρόνια πίσω, φτάνοντας σε μας σαν παραμύθι, προσεγγίζεται χρονολογικά περί το 1910 και όπως λένε οι παλιότεροι αφορά έναν Εγγλέζο περιηγητή ο οποίος είχε περάσει από την περιοχή μας και έμεινε στο χωριό για αρκετό καιρό ,του άρεσε παρά πολλή να περπατά καθώς λένε πάνω στους λόφους της Δεσφίνας , και να αγναντεύει τη θέα που προσφέρει απλόχερα σε κάθε φυσιολάτρη η περιοχή .

Το πιο αγαπημένο του μέρος ήταν ο λόφος που υψώνεται δίπλα στο Κούτσουρα απέναντι από τους Δελφούς . Η κορυφή του λόφου είναι σκέτο παρατηρητήριο , νομίζεις ότι αν απλώσεις το χέρι σου θα χαϊδέψεις της κορυφές των δένδρων του ελαιώνα της Άμφισσας που απλώνετε στα ποδιά σου σαν ένα απέραντο χαλί . Μπροστά σου υψώνετε ο Παρνασσός το επιβλητικό βουνό με το κυρίαρχο ανάστημα του να δεσπόζει στη περιοχή. Στους πρόποδες του αγναντεύεις την όμορφη Αράχοβα πιο δίπλα τον ομφαλό της γης ( κατά τους αρχαίους προγόνους) τους Δελφούς , διακρίνοντας καθαρά πολλά από τα μνημεία της αρχαίας πόλης. Πιο κάτω βλέπεις το Χρυσό , και στο βάθος υψώνετε η οροσειρά της Γκιόνας στους πρόποδες του βουνού διακρίνεις την Άμφισσα των Αγ. Κωνσταντίνο το Σερνικάκη ,την Αγ Ευθυμία και τη Βουνιχώρα. Στρίβοντας αριστερά το βλέμμα σου θα δεις το απέραντο γαλάζιο του Κορινθιακού κόλπου να αγκαλιάζει τα βουνά της Φωκίδας . Στο βάθος του κόλπου θωρείς το γραφικό Γαλαξίδι , και πιο κοντά σχεδόν στα πόδια σου απλώνετε η Ιτέα . Όλη αυτή η φυσική πανδαισία που απλώνεται μπροστά στον επισκέπτη, του μαγνητίζει το βλέμμα και του διεγείρει τις αισθήσεις .

Σύμφωνα λοιπόν με τις φήμες ο Κόχραν εξαφανίζετε για αρκετές ημέρες από το χωριό χωρίς να δώσει σημεία ζωής. Η απώλεια του εγγλέζου έγινε σπουδαίο θέμα και η ανεύρεση του αποτέλεσε μεγάλη υποχρέωση απέναντι στον ξένο άνθρωπο που ήρθε στο χωριό, εξ’ άλλου οι Δεσφινιώτες ανέκαθεν φημίζονταν για την φιλοξενία το φιλότιμο και την αλληλεγγύη τους. Κάτω από αυτή την πίεση αμολήθηκε όλο το χωριό, και απλώθηκαν όλοι στην γύρω περιοχή , σε λόφους ρεματιές, κι όπου μπορούσε να πάει ο καθένας άρχισαν να των ψάχνουν ,φωνάζοντας τον .

Ωωωωω ρε Κόχραν ,για πού ισαι Κόχραν τσε δε φαίνες……….

Βέβαια ο άμοιρος περιηγητής δεν ανταποκρίθηκε ποτέ . Μετά από πολλά χρόνια , λένε ότι βρέθηκε το ρολόι του στο απόκρημνο μέρος του λόφου που αναφέραμε πιο πάνω , έτσι οι συχωριανοί μας έδωσαν το όνομα του στο λόφο . Σήμερα βέβαια είναι πολλή εύκολο να βρεθείς στη κορυφή του λόφου και να απολαύσεις τη θεά , είναι γύρο στα 5 χιλ. Από το χωριό , παίρνοντας το δρόμο προς Ιτέα , μετά το βιολογικό καθαρισμό στρίβουμε δεξιά και συνεχίζουμε ευθεία έως την κορυφή , ο δρόμος είναι χωμάτινος , αλλά η θεά ανταμείβει πλουσιοπάροχα τον επισκέπτη.Πολλές φορές η τεχνολογία στο βωμό του κέρδους καταπατά τη φύση , έτσι και εδώ ,στη κορυφή του λόφου έχουν υψώσει κεραίες κινητής τηλεφωνίας και ο επισκέπτης όση ώρα παρατηρεί το φυσικό κάλος ακούει τη βοή που πηγάζει από τους ανεμιστήρες των μηχανημάτων , η θέα όμως που αντικρίζει των συνεπαίρνει τόσο ώστε να ξεχνά τα τερατουργήματα της τεχνολογίας που τον περιβάλουν .

Η ΑΝΕΚΔΟΤΗ ΑΥΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΦΙΛΟ ΣΟΦΡΩΝ

Γενικοί κανόνες στην χρήση των όπλων

Τα όπλα δεν συνδιάζονται με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά!!! Όπως και με την οδήγηση, έτσι και με τα όπλα, οτιδήποτε επηρεάζει την σωστή κρίση και την ικανότητά μας πρέπει να αποφεύγετε! Κανένας σκοπευτής, που σέβεται τον εαυτό του δεν συνδυάζει τα όπλα με αλκοόλ και ναρκωτικά! Αν βρεθείτε ανάμεσα σε μια τέτοια ομάδα ανθρώπων, φύγετε το συντομότερο δυνατόν – ένα σοβαρό ατύχημα θα συμβεί οπωσδήποτε… είναι απλά θέμα χρόνου…(1). Όλα τα όπλα πρέπει να είναι άδεια και στη θήκη τους όταν δεν χρησιμοποιούνται. Τα όπλα πρέπει να γεμίζονται μόνο στο πεδίο βολής για τον αγώνα ή την προπόνηση [ή στο ύπαιθρο, όταν είμαστε έτοιμοι για κυνήγι]. Όταν δεν χρησιμοποιούνται, πρέπει να αδειάζουν και με τον μηχανισμό ανοιχτό να τοποθετούνται στη θήκη ή το κουτί τους.
Αδειάστε κι ελέγξτε το όπλο σας αμέσως μόλις τελειώσετε τη βολή σας. Αλλιώς μπορείτε να το ξεχάσετε, με ολέθρια αποτελέσματα. Μην επιτρέπετε να πάρουν και μην δίνεται ποτέ το όπλο σας σε κάποιον να το δει ή να το περιεργαστεί αν πρώτα εσείς ο ίδιος δεν ελέγξετε το όπλο και δεν ανοίξετε το μηχανισμό του και βεβαιωθείτε ότι είναι άδειο και ασφαλές. Το ίδιο ισχύει όταν εσείς ζητάτε να ελέγξετε ένα όπλο.
Όταν η λογική σας λέει να αδειάσετε ένα όπλο μη συμβεί το κακό, κάντε το!!!(2). Να στρέφετε πάντα τη κάνη του όπλου σας σε μια ασφαλή κατεύθυνση. Αυτός ο κανόνας είναι ένας από τους βασικότερους!
Ασφαλής διεύθυνση είναι να στρέφεται τη κάνη του όπλου προς τον ουρανό, σε ανοιχτό χώρο ή προς το μαλακό έδαφος, μακριά από εσάς και άλλους ανθρώπους. Να θυμάστε ότι τα σκάγια ή το βλήμα της σφαίρας μπορούν να εξοστρακιστούν σε μια σκληρή επιφάνεια και να τραυματίσουν εσάς ή κάποιο άλλο. Να εφαρμόζετε πάντα το κανόνα αυτό, όταν γεμίζετε ή αδειάζετε το όπλο σας. Έτσι μια τυχαία εκπυρσοκρότηση δεν θα προκαλέσει ατύχημα. (3). Να είστε σίγουροι για το στόχο σας και για το τι βρίσκεται πίσω απ’ αυτόν. Πριν πυροβολήσουμε σ’ ένα στόχο πρέπει να ξέρουμε τι υπάρχει πίσω απ’ αυτόν. Πάντα υπάρχει πιθανότητα η σφαίρα μας να διαπεράσει τον στόχο και να χτυπήσει κάποιον ή κάτι που βρίσκεται πίσω απ’ αυτόν. Μερικά φυσίγγια λειοκάνων μπορούν να στείλουν τα σκάγια έως και 350-400 μ. μακριά ενώ τα μονόβολα [slugs] μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα εξακόσια (600 μ.) μέτρα! Άσχετα αν εμείς τα χρησιμοποιούμε σε στόχους από 15- 100 μ. Ένα βλήμα των .22 cal μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 2,5 χλμ. μακριά ενώ ένα βλήμα των .308 (7,62 mm) μπορεί να φτάσει γύρω στα 4,5 χλμ.
Κανείς δεν μπορεί να πάρει πίσω μια σφαίρα! Από τη στιγμή ένα βλήμα ή τα σκάγια εκτοξευτούν από την κάνη του όπλου μας, δεν μπορούμε πλέον να ελέγξουμε ή να σταματήσουμε την πορεία τους. Δεν έχουμε πλέον έλεγχο επάνω σ’ αυτά. Μην πυροβολείτε, αν δεν είστε σίγουροι σε τι στόχο ρίχνετε!(4). Χρησιμοποιείτε πάντα τα σωστά πυρομαχικά. Κάθε όπλο σχεδιάζεται, κατασκευάζεται, δοκιμάζεται κι εγκρίνεται να χρησιμοποιεί συγκεκριμένους τύπους πυρομαχικών. Το διαμέτρημα που χρησιμοποιεί, το μήκος του κάλυκα και του βλήματος, οι πιέσεις στις οποίες μπορεί να αντέξει [θαλάμη, κάνη, μηχανισμός, σκελετός] και το είδος της πυρίτιδας είναι ΑΥΣΤΗΡΑ προκαθορισμένα.
Να Να χρησιμοποιείτε μόνο τα πυρομαχικά που ορίζονται από τον κατασκευαστή του όπλου, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του. Αν δεν έχετε το εγχειρίδιο [manual], συμβουλευτείτε έναν αντιπρόσωπο ή έναν έμπειρο οπλουργό. Λάθος πυρομαχικά μπορούν να καταστρέψουν το όπλο σας και να τραυματίσουν εσάς ή κάποιον άλλο.
Αν τα πυρομαχικά σας έχουν βραχεί, τότε χρησιμοποιήστε τα με προσοχή γιατί μπορεί να έχουν αλλοιωθεί από την υγρασία. Μη λαδώνεται και μη ψεκάζετε με σπρέυ τα πυρομαχικά σας. Μη χρησιμοποιείτε παλιά πυρομαχικά. Μη χρησιμοποιείτε το όπλο με πολύ λάδι στη θαλάμη.
Ένας τυπικός έλεγχος χρειάζεται 2-3 δευτερόλεπτα, εξετάζετε τα πυρομαχικά σας πριν τα χρησιμοποιήσετε!(5). Σε περίπτωση εμπλοκής ή αφλογιστίας χειριστείτε το όπλο με προσοχή Διαβάστε προσεκτικά στο εγχειρίδιο του όπλου σας τι πρέπει να κάνετε σε περίπτωση εμπλοκής ή αφλογιστίας. Στρέψτε το σε ασφαλή κατεύθυνση [θυμηθείτε τον 2oκανόνα]. Έτσι, αν εκπυρσοκροτήσει με μια καθυστέρηση, το βλήμα ή τα σκάγια θα φύγουν προς μια ασφαλή κατεύθυνση.
Ανοίξτε το με προσοχή (αν χρειάζεται!), αφαιρέστε τα πυρομαχικά και διορθώστε το ή, αν απλά χρειάζεται να αφαιρέσετε το ελαττωματικό πυρομαχικό, κάντε το με προσοχή και ξεφορτωθείτε το με ασφαλή τρόπο.(6). Σιγουρευτείτε ότι η κάνη του όπλου δεν είναι φραγμένη. Όταν βρίσκεστε στο κυνήγι ή στο πεδίο βολής, πριν πυροβολήσετε, σιγουρευτείτε ότι η κάνη του όπλου σας δεν είναι φραγμένη από χώμα, λάσπη, πάγο, κλαδάκια ή φύλλα και ότι δεν υπάρχει υπερβολικό λάδι ή γράσσο στη κάνη του όπλου σας. Όλα αυτά μπορεί να προκαλέσουν επικίνδυνη αύξηση των αερίων [πιέσεων] μέσα στη κάνη με αποτέλεσμα την παραμόρφωση ή καταστροφή [έκρηξη] της κάνης, με τραγικά αποτελέσματα για τον σκοπευτή κι όσους βρίσκονται γύρω του.
Κάντε συνήθεια τον προληπτικό έλεγχο πριν και μετά τις βολές!(7). Μη στηρίζεστε στη μηχανική ασφάλεια του όπλου σας. Η ασφάλεια του όπλου είναι μια μηχανική συσκευή και σαν τέτοια, μπορεί να πάθει βλάβη οποιαδήποτε στιγμή και να μη λειτουργήσει σωστά! Μπορεί να νομίζετε λανθασμένα ότι είναι ΟΝ [ασφαλισμένο όπλο] ενώ στη πραγματικότητα είναι OFF [απασφαλισμένο]. Ένα όπλο με την ασφάλεια ΟΝ πάλι μπορεί να πυροβολήσει αν δεχτεί ένα δυνατό χτύπημα ή μια πτώση στο έδαφος ή έχει μηχανική βλάβη.
Η ασφάλεια είναι συμπλήρωμα της ασφαλούς χρήσης του όπλου από τον σκοπευτή κι όχι η “λύση” στο πρόβλημα! Ακόμη και με την ασφάλεια ΟΝ να χειρίζεστε το όπλο σαν να πρόκειται να πυροβολήσει. Ο μόνος τρόπος για να ξέρετε πως ένα όπλο είναι ασφαλές είναι: να είναι ανοικτό και άδειο από πυρομαχικά!Κανόνες ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ στη φύλαξη των ΌπλωνΤο θέμα της ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ είναι θέμα συμπεριφοράς και στάσης, πνευματικής εγρήγορσης και αφοσίωσης στους Κανόνες της Ασφάλειας και στο πνεύμα πίσω απ’ αυτούς! Καμιά μηχανική συσκευή ή γραπτός κανόνας δεν μπορεί να μας προσφέρει τη μέγιστη προστασία από ένα πιθανό ατύχημα, γι ‘αυτό κι εμείς πρέπει να δίνουμε την μέγιστη προσοχή μας στην πιστή τήρησή τους!Τα όπλα πρέπει να βρίσκονται πάντα κάτω από τον πλήρη και διαρκή έλεγχό μας!(1). Όταν βρισκόμαστε σπίτι … Το θέμα της ασφάλειας στο σπίτι είναι πολύ σοβαρό! Τα περισσότερα ατυχήματα με όπλα γίνονται συνήθως στο σπίτι κατά τον καθαρισμό και την συντήρηση των όπλων, παίζοντας μ’ αυτά [είτε από ενήλικες είτε από παιδιά], ή από την ελλιπή προστασία τους.Τα όπλα πρέπει να φυλάσσονται άδεια και κλειδωμένα μακριά από την κοινή θέα, σε ασφαλές μέρος. Τα πυρομαχικά δεν πρέπει να βρίσκονται μαζί με τα όπλα, ειδικότερα αν στο σπίτι μας έχουμε μικρά παιδιά. (Φανταστείτε τι θα συμβεί αν κάποιος βρει το όπλο σας γεμάτο στο τραπέζι και θελήσει να παίξει ή να αστειευτεί μ’ αυτό).Ο Νόμος προβλέπει τα όπλα να φυλάσσονται σε ειδικές θήκες ή οπλοκιβώτιο με κλειδαριά ή άλλο ασφαλιστικό μηχανισμό. Διατηρείτε τα όπλα σας καθαρά και σε καλή μηχανική κατάσταση. (2). Όταν καθαρίζουμε ένα όπλο … Όταν καθαρίζουμε ή συντηρούμε τα όπλα μας πρέπει να μην ξεχνάμε τους βασικούς κανόνες ασφαλείας! Στρέφουμε την κάνη του όπλου σε μια ασφαλή κατεύθυνση και ελέγχουμε να βεβαιωθούμε ότι είναι άδειο από πυρομαχικά. Αφαιρούμε τη γεμιστήρα [αν έχει] και ελέγχουμε τη θαλάμη και τη κάνη για ξεχασμένα πυρομαχικά.
Όταν τελειώσουμε, βάζουμε το όπλο άδειο πίσω στη θήκη του και το ασφαλίζουμε μακριά από την κοινή θέα! (3). Επιπλέον μέτρα ασφάλειας … Επειδή – δυστυχώς – πάντα υπάρχει ο κίνδυνος κλοπής ενός όπλου καλό είναι να γράψουμε κάπου και να κρατήσουμε ξεχωριστά τον Αριθμό σειράς [serial number], το διαμέτρημα [caliber], το μοντέλο [model] και τον κατασκευαστή του όπλου μας καθώς επίσης και μια περιγραφή με ότι άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μπορεί έχει. Ακόμη, μερικές φωτογραφίες με λεπτομέρειες του όπλου θα μας βοηθήσουν σε περίπτωση που χρειαστεί. Εάν υπάρξει περίπτωση κλοπής, αυτή πρέπει να δηλωθεί αμέσως στις αρχές και να παρέχουμε τις πληροφορίες που χρειάζεται.

Η συνταγή του μήνα Νο.2

Η ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

Φάβα

Συστατικά

500 γρ. φάβα
λάδι
αλάτι
2 κρεμμύδια ολόκληρα

Για το γαρνίρισμα:
λάδι
λεμόνι
κρεμμύδι ψιλοκομμένο
λιαστή ντομάτα (προαιρετικά)
κάπαρη (προαιρετικά)

Οδηγίες

1. Ξεπλένουμε τη φάβα 2-3 φορές. Τη βάζουμε σε κατσαρόλα με μπόλικο νερό (να την καλύψει και άλλο τόσο περίπου). Πρέπει να την προσέχουμε πολύ μέχρι να βράσει, γιατί αφρίζει και φουσκώνει πολύ και είναι επικίνδυνο να μας κάνει την κουζίνα χάλια.
2. Την ξαφρίζουμε και προσθέτουμε το λάδι, το αλάτι και τα κρεμμύδια.
3. Την αφήνουμε να βράσει σε σιγανή φωτιά, για 1-1/12 ώρα, μέχρι να χυλώσει.
4. Μετά την περνάμε από μύλο ή από το μούλτι και γίνεται σαν κρέμα (μαζί με τα κρυμμύδια).
5. Τη σερβίρουμε με λάδι, λεμόνι και ψιλοκομμένο κρεμμύδι και αν θέλουμε λίγη ρίγανη ή θυμάρι, λιαστή ντομάτα και κάπαρη.

Λίγα μυστικά ακόμα
Σημείωση: Αν θέλουμε προσθέτουμε το λάδι την ώρα που φουσκώνει η φάβα. Το λάδι έχει την ιδιότητα να καταστέλλει λίγο το φούσκωμα. Ταιριάζει πολύ ωραία και με φετούλα

ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

Σουφλέ Σοκολάτας

Συστατικά

50 gr κουβερτούρα
180 gr βιτάμ
1 φλ. τσαγ. ζάχαρη άχνη
3 κ.σ. φαριναπ
6 αβγά
1/2 ποτηρι κρασ. κονιάκ Προαιρετικά: Κρέμα γάλακτος ή παγωτο

Οδηγίες

1. Λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπεν μαρι και εν συνεχεία το βιτάμ. Τα ριχνουμε σε μια λεκανίτσα και τα χτυπάμε με το μίξερ προσθέτοντας και τη ζάχαρη.
2. Στη συνέχεια προσθέτουμε το φαρίνάπ και το κονιάκ.
3. Σε μια άλλη λεκανίτσα χτυπάμε τα ασπράδια (ξεχωριστά από τους κρόκους) ώστε να γίνουν μαρέγκα.
4. Προσθέτουμε τους κρόκους στο μείγμα με τα υπόλοιπα υλικά.
5. Στο τέλος προσθέτουμε και τη μαρέγκα σιγά-σιγά χτυπώντας πάντα παράλληλα το μίξερ. ΠΡΟΣΟΧΗ το μυστικό της επιτυχίας είναι στο ρίξιμο της μαρέγκας: θα πρέπει να τη ρίχνουμε σιγα-σιγα με το πιρούνι.
6. Βάζουμε το μείγμα σε στογγυλό – ψηλό πυρέξ σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 C για 20 λεπτάκια περίπου.
7. Σερβίρετε ζεστό με κρέμα γάλακτος ή παγωτο.

Καλή επιτυχία! ΡΙΝΑ

Η γωνιά της γυναίκας

Η ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΑΣ

Tο φθινόπωρο και το χειμώνα κυριαρχούν οι σκούρες αποχρώσεις των κραγιόν.

Στόχος μας: Το ανεπιτήδευτο αποτέλεσμα. Κυρίαρχο μέλημά μας, λοιπόν είναι να χρησιμοποιούμε το μολύβι χειλιών, αλλά προσέχουμε πάντα να έχει ίδια απόχρωση με το κραγιόν. Επίσης, χρησιμοποιούμε χωρίς φειδώ το ειδικό πινέλο για το άπλωμα του κραγιόν, ξεκινώντας πάντα από το κέντρο των χειλιών μας. Με μικρές κινήσεις συνεχίστε καλύπτοντας όλη την επιφάνειά τους, αποφεύγοντας τις γωνίες.

- Για να δώσετε το σωστό σχήμα στα χείλη σας, «σχηματίζετε» το περίγραμμά τους, χρησιμοποιήστε ένα καλό lip liner, ή απλά με το πινέλο της εφαρμογής του κραγιόν, φροντίζοντας όμως, να έχει μικρή ποσότητα κραγιόν. Τέλος, πιέζετε τα χείλη μεταξύ τους για να μοιραστεί το χρώμα και να γίνει ομοιόμορφο.

- Eπίσης, για να δείχνουν τα χείλη σας πιο γεμάτα, περάστε στο περίγραμμά τους ένα μολύβι χειλιών σε ουδέτερο χρώμα. Σβήστε το απαλά με ένα ειδικό σφουγγαράκι του μακιγιάζ και μετά περάστε ένα στρώμα lip gloss.

- Προσέχετε να μην ξεπερνάτε το φυσικό περίγραμμα των χειλιών, προκειμένου να φαίνονται πιο σαρκώδη. Αν τα χείλη σας είναι πολύ λεπτά, αποφύγετε τις υπερβολικά σκούρες αποχρώσεις και αρκεστείτε σε πιο ανοιχτές σε σχέση πάντα με την απόχρωση της επιδερμίδας σας. Λίγο διάφανο lip gloss στο κέντρο θα χαρίσει στα χείλη επιπλέον όγκο, χωρίς να τα κάνει να φαίνονται ψεύτικα.

- Όταν επιλέγετε ένα κραγιόν λάβετε υπόψη το χρώμα της επιδερμίδας σας.

- Οι ειδικοί συνιστούν αποχρώσεις του ροζ για τις ανοιχτές επιδερμίδες, ζεστές κόκκινες για τις μεσαίες και πιο γήινες αποχρώσεις που στη βάση τους έχουν καφέ για τις σταρένιες επιδερμίδες.

- Φροντίστε ανάμεσα στις στρώσεις η ποσότητα του κραγιόν να μην είναι μεγάλη. Έτσι το χρώμα διατηρείται περισσότερο.

- Μετά την εφαρμογή του κραγιόν, ταμπονάρετέ το με ένα χαρτομάντιλο.

- Μετά απλώστε (πάνω στο χαρτομάντιλο) μία στρώση πούδρας με ένα πινέλο και ακουμπήστε το ελαφρά στα χείλη.

- Περάστε μία ακόμη στρώση κραγιόν με το πινέλο. Επαναλάβετε άλλη μία φορά τη διαδικασία και αφού απλώσετε την τελευταία στρώση κραγιόν, απλώστε στο κέντρο των χειλιών σας λίγο διάφανο lip gloss.

- Το ίδιο μυστικό ισχύει και για να μην βγαίνει το κραγιόν σας στα δόντια! Δηλαδή, μόλις περάσετε στα χείλη το κραγιόν, ακουμπήστε στο εσωτερικό των χειλιών σας ένα χαρτομάντιλο. Και η χαρτοπετσέτα δηλαδή, το ίδιο καλό κάνει!
Επειδή δίνετε ιδιαίτερη βαρύτητα στην εμφάνιση των χειλιών σας, καλό είναι να ξέρετε όσο το δυνατόν πιο πολλά τρικ για το μακιγιάζ τους!.

- Όταν επιλέγετε μία έντονη απόχρωση για το κραγιόν σας, φροντίστε το υπόλοιπο μακιγιάζ σας να είναι όσο το δυνατόν πιο φυσικό. Λίγο μολύβι ματιών, μάσκαρα και ρουζ είναι αρκετά για να αναδείξουν το μακιγιάζ σας.

- Δεν απλώνετε ποτέ κατ’ ευθείαν το κραγιόν στα χείλη, αλλά χρησιμοποιείτε το ειδικό πινέλο. Μ’ αυτό τον τρόπο ελέγχετε καλύτερα την ποσότητα που χρησιμοποιείτε και έχετε πιο ομοιόμορφο αποτέλεσμα.

- Κρατάτε το πινέλο σας για το στρώσιμο του κραγιόν σωστά. Τι εννοούμε;

Απλά, πιάνετε πάντα το πινέλο από τη βάση του και ποτέ από την άκρη του, γιατί διαφορετικά χάνετε τον έλεγχο της κίνησης. Επίσης ακουμπάτε τον αγκώνα του χεριού σας με το οποίο κρατάτε το πινέλο σε σταθερή επιφάνεια, για καλύτερο αποτέλεσμα.

ΖωΖα