ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

Χριστούγεννα, πόσα πράγματα δε μας φέρνουν στο νου κάθε χρόνο, την παιδική μας ηλικία, τα κάλαντα, τη λαχτάρα για το γλυκό που θα μας φίλευαν και αναπόφευκτα την σύγκριση, την αλλαγή από την φτώχεια στην αφθονία τον αγαθών.

Τι θυμήθηκα τώρα, τ’ αποφόρια, τα θυμάται κανείς, συνήθως παραμονές Χριστουγέννων η γειτόνισσα, κάποια φίλη της μάνας με μεγαλύτερα παιδιά από μας ,αγνάντευε στην αυλόπορτα με τον μπόγο παραμάσχαλα

-Αρη, πούιστε, να στα δκάμ δεν έρχοντ, να τα βάνεις ντ παιδιωνς να πορευτείτε και του χρόν ναν καλά ντα λειώσνε….

Έτσι απλά κι ανθρώπινα μ’ ένα ζεστό χαμόγελο χωρίς να χαμηλώσει το βλέμμα ούτε δευτερόλεπτο κι μάνα μας έλαμπε από χαρά την φίλευε γλυκό απ’ το καλά κρυμμένο βάζο, και όταν έφευγε αρχίζαμε τις πρόβες των ρούχων σε ποιόν ταιριάζει κι αν έπεφτε και λίγο μακρύ ή κοντό δε χάλασε κι ο κόσμος .

Τολμάτε να το κάνετε αυτό σήμερα ;

Αυτό ήταν το μήνυμα αγάπης από το γείτονα, το φίλο, τον συγχωριανό, ένα μήνυμα ουσίας. Η αγάπη δεν είναι λόγια είναι έργα.

Δεν γνωρίζω αν γεννήθηκε ή αν υπήρξε ο Θεάνθρωπος , σημασία έχει αν αποδεχόμαστε κι αν αγγίζει της καρδιές μας το μήνυμά του.

Θα μας πείτε τώρα τι σας κουράζουμε και σας καθυστερούμε, τα έχουμε ακούσει τόσες φορές. Και που χρόνος γ’ αυτά, τώρα πρέπει να προλάβουμε τα εμπορικά καταστήματα για τα ψώνια μας, τις γαλοπούλες μας, τα χοιρινά μας, τα λουκάνικα.

Εξ άλλου τι θα αλλάξει, όλος κόσμος έχει τα προβλήματά του. Στεναχωρείται ο φτωχός ,αν θα τον φτάσουν τα λεφτά για το φαγητό της οικογένειας ,θα του δώσουν έγκαιρα το δώρο ,αν βέβαια είναι εργαζόμενος. Στεναχωρείται κι πλούσιος τι να πρώτο διαλέξει από τα ράφια ,που δεν έκλεισε εγκαίρως τραπέζι στα μπουζούκια.

Δυστυχώς ξεχάσαμε γιατί γιορτάζουμε, ξεχάσαμε ότι γεννήθηκε για να φέρει την αγάπη στις καρδιές μας. Αποκτήσαμε γνώσεις, υλικά αγαθά, αναδείξαμε την ύλη πρώτιστη ανάγκη μας και παραμελήσαμε τον επικοινωνία μας, τον συνάνθρωπο μας, το λόγω ύπαρξής μας. Κλεινόμαστε όλο και περισσότερο στον εαυτό μας, στην ανασφάλεια μας και στην καχυποψία μας για τον συνάνθρωπό μας.

Ας δράξουμε την ευκαιρία, εκεί στα ράφια την στιγμή που απλώνουμε το χέρι μας να γεμίσουμε το καροτσάκι μην τυχόν και μας λείψει κάτι, ας αφήσουμε την καρδιά μας ελεύθερη να βρει το δρόμο της, ίσως οδηγήσει και το καροτσάκι στο σωστό δρόμο. Στο δρόμο των Χριστουγέννων, τη γιορτή της αγάπης, της ελπίδας και της χαράς. Σίγουρα θα κοιμηθούμε καλλίτερα και που ξέρετε μπορεί να αισθανθούμε την ανάγκη να επιμηκύνουμε την γιορτή των Χριστουγέννων.

Συγχωρέστε μας για τις υπερβολές, ίσως όλα αυτά να αφορούν μόνο τις δικές μας προσωπικές συμπεριφορές και ζητάμε συχώρεση γι’ αυτό.

Ευχόμαστε σε όλους σας υγεία αγάπη και ευτυχία σε σας και στις οικογένειές σας.

Μπάμπης & Γιώργος

ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Οι πιο γλυκές μας αναμνήσεις είναι συνδεδεμένες με τις εορτές των Χριστουγέννων. Τις αναπολούμε πάντα με πολλή αγάπη κι ίσως με μάτια βουρκωμένα, έρχονται κάθε φορά την παραμονή της μεγάλης αυτής γιορτής να μας θυμίσουν τ’ αθώα παιδικά μας χρόνια .Τα κάλαντα ,το στριφτό, τις δεκάρες, το τριαλωνάκι, τον Αι Βασίλη με τα δώρα του, τα όμορφα έθιμά μας ,που όσο πάνε σβήνουν μαζί με της αναμνήσεις μας.

Οι προετοιμασίες άρχιζαν αρκετές μέρες πριν, όλοι είχαν κάτι να κάνουν . Ο πατέρας την προπαραμονή έσφαζε το γουρούνι που είχαμε πάρει από μικρό το καλοκαίρι και το μεγαλώναμε με τ’ αποφάγια για να είναι έτοιμο τα Χριστούγεννα. Το έβγαζε απ’ έξω στο καλντερίμι του δρόμου και εκεί μ’ ένα μακρύ μαχαίρι το τρυπούσε δίπλα από το αριστερό μπροστινό του πόδι . Η μητέρα είχα βάλει το καζάνι στη φωτιά να υπάρχει ζεστό νερό, με το οποίο περιέλουζαν το χοιρινό αφού πρώτα το είχαν σκεπάσει με μια λινάτσα και στη συνέχεια το μαδούσαν σέρνοντας ένα κοφτερό μαχαίρι κατά μήκος του δέρματος του σαν να το ξύριζαν, αφαιρώντας τις τρίχες από το δέρμα, το οποίο γινόταν λευκό και κρουστό, σειρά είχε το τεμάχισμα και το μοίρασμα ,εμείς τα παιδιά είμαστε για τις μεταφορές.

Aυτό στον παππού, εφ’ όσον έμενε σε άλλο σπίτι, αυτό για το θείο, για το γείτονα να δοκιμάσει, άλλο για τα ξαδέρφια, έπρεπε να δοκιμάσουν φίλοι και γνωστοί, κι αυτοί με την σειρά τους μας έδιναν, τυρί, γλυκά, κρασί, κρέας ζυγούρι εξαιρετικό για κοντασούβλι. Κι όλα αυτά με χαρά και αγάπη, τα ξεραμένα από το τσαφ κατακόκκινα μαγουλά τους να λάμπουν από χαρά , μας τσιμπούσαν απαλά στο μάγουλο.

-Να ιπεις στ μανας και τ πατέρας ναν καλά , αμα τοχνε πετύχι όπως τσε πέρς θαν λουκούμ……

Επιστρέφοντας σπίτι ξεκινούσε ο δεύτερος γύρος , τα δώρα για τους τσοπάνηδες, που συνδέονταν με την οικογένεια , συνήθως έβοσκαν χωράφια και για αντάλλαγμα φυλούσαν ένα πρόβατο για την οικογένεια.

Μας φόρτωνε η μάνα με τα ταγάρια, στο ένα υπήρχε το Χριστόψωμο τυλιγμένο με υφαντή πετσέτα και στο άλλο υπήρχαν αμύγδαλα, καρύδια, γλυκά, ένα φτερό μπακαλιάρο, σύκα τσουπέλες και πάντα ένα μπουκάλι κρασί.

Άλλη υποδοχή εκεί, γέλια, πειράγματα ……

-Βρέ, βρέ, κοτζάμ’ άντρας γίνκες, ανοιξ τα μάτιας να μαθς κανα γράμμα γιατ λεπς τι τραβαμ, δεν ειν δλεια του δω……

Άδειαζαν τα ταγάρια τα γέμιζαν τυριά, μυζήθρες, κάνα κομμάτι ζυγούρι και τρεχάλα για το σπίτι, φορτωμένοι με καλούδια κι’ ευχές για την επόμενη αποστολή .

Στη συνέχεια ετοιμαζόμαστε για την ατομική καθαριότητα ,το νερό στο καζάνι που η φωτιά κρατούσε αχνιστό όλη μέρα ήταν έτοιμο για το ντούς.

Όρθιοι μέσα σε μια σκάφη και μ’ ένα κομμάτι πράσινο σαπούνι στο χέρι να μας ρίχνει, συνήθως η γιαγιά, με την σαπλαή νερό στο κεφάλι, να σαπουνιστούμε και να ξεβγαλθούμε , με μισό πάφλο νερό είμαστε έτοιμοι.

Και την επομένη το πρωί, παραμονή, είχε ξύπνημα νωρίς, φορούσαμε τα καλά μας ,με τ’ αρβύλια μας φρεσκοβαμμένα να μοσκοβολούν κάμελ. Αφού παίρναμε συγχώρεση απ’ όλους στο σπίτι ,γονατίζοντας και φιλώντας το χέρι όλων στο σπίτι, φεύγαμε βιαστικά για την εκκλησία να κοινωνήσουμε και μετά τρεχάλα ανά ομάδες να ξαποληθούμε στο χωριό να πούμε τα κάλαντα.

Να αντιλαλούν όλα τα σοκάκια απ’ τις φωνές μας , φιλέματα, κάνα κοσάρικο οι θειάδες, δεκάρικα, δίφραγκα, δραχμές ,δεκάρες οι πάρα έξω, γλυκά, μύγδαλα, συγκεντρωνόμαστε στην πλατεία, στην ηλεκτρική, για τον απολογισμό ποιος έπιασε πόσα και μετά αρχίζαμε το στριφτό με τις δεκάρες και τα πενηνταράκια με φωνές και καυγάδες, επιστρέφοντας τελικά σπίτι γεμάτοι λάσπες και κατακόκκινοι από το κρύο. Κι αποκαμωμένοι να κουκλωθούμε νωρίς στα κρεβάτια μας ,για να σηκωθούμε πάλι το πρωί πριν χαράξει για την εκκλησία.

Με την πρώτη καμπάνα μας ξεπροβόδιζε στην πόρτα, το μέλος της οικογένειας, συνήθως ο πατέρας, που είχε αναλάβει τη φωτιά και το κοντοσούβλι.

Άναβε καλή φωτιά στο τζάκι με πολλά ξύλα, να κατεβάσουν αρκετή θράκα και μετά άρχιζε το σούβλισμα σε δύο μεγάλες σούβλες, την μία τη γέμιζε με χοιρινό να έχει κόκκαλο, παΐδια και την άλλη με ζυγούρι και αφού άνοιγε καλά την θράκα έβαζε τις σούβλες επάνω κι άρχιζε να της γυρνά, να τρέχει το λίπος στα κάρβουνα αφήνοντας τη μοναδική του μυρωδιά να γεμίζει όλο το σπίτι, προσέχοντας συνεχώς να μην πάρει φωτιά κι αρπάξει το κρέας .

Με το σχόλασμα της εκκλησίας και τις πρώτες ευχές ξεχυνόμαστε όλοι στους δρόμους για το σπίτι, είχε αρχίσει να χαράζει , οι καπνοί από τα τζάκια των σπιτιών να γεμίζουν τον ουρανό ,απλώνοντας τη μυρωδιά από τα κοντοσούβλια που μας τρυπούσε τη μύτη και μας έκανε να πηγαίνουμε τρέχοντας για το σπίτι.

Και εκεί να μας περιμένει όλους χαμογελαστός ο πατέρας να μας αγκαλιάζει όλους να μας φιλά και να μας εύχεται, ο Θεός να μας έχει όλους καλά και να είμαστε πάντα μαζί.

Η μητέρα έστρωνε το λευκό γιορτινό τραπεζομάντηλο με τα κεντίδια από την προίκα της, με τα καλά σερβίτσια που είχε για τους ξένους και κει επάνω να απλώνονται τα καλούδια των κόπων τους, οι πιατέλες με τα κοντοσούβλια, τα τυριά, το Χριστόψωμο που έκοβε πάντα ο πατέρας αφού πρώτα το σταύρωνε δίνοντας ευχές σε όλους λάμποντας από χαρά, κάνοντας και κάνα πείραγμα σε μας τους μικρούς.

Χωρίς ποτέ να παραλείψει να μας διηγηθεί, με φανερή νοσταλγία, Χριστούγεννα με τους γονείς και τ’ αδέλφια του, ίσως βαθιά μέσα στην ψυχή του να ήθελε να ζούσε έστω για μια φορά αυτό που ζούσαμε εμείς εκείνη τη στιγμή και σίγουρα την αναπολούμε σήμερα.

Με τους πρώτους μεζέδες άρχιζαν και τα σχόλια για το κρέας ,πειράγματα, αστεία, γέλια , ερχόταν και κανένας γείτονας που το χε βγάλει νωρίτερα, μας γέμιζε ευχές , πίνανε οι μεγαλύτεροι κρασί, υπήρχε και το ράδιο που έβαζε τραγούδια, συνήθως η μάνα μου, ήταν εύθυμος άνθρωπος , τους παρέσερνε όλους, το φέρναν και καμιά γυροβολιά.

Δυστυχώς τότε δεν υπήρχαν οι τηλεοράσεις να στέκονται τα βλέμματα όλων επάνω τους και να ζει ο καθένας στον κόσμο του, ψυχαγωγία και διασκέδαση ήταν η επικοινωνία , η κουβέντα, το πείραγμα, το ζεστό γέλιο, ο χορός. Έτσι μεγαλώσαμε όλοι εμείς που περάσαμε το μεσοστράτι της ζωής μας , που μας έτυχε να ζήσουμε αυτή την αλλαγή, πιστεύω όμως πως τα καταφέραμε και προσαρμοστήκαμε με επιτυχία ?

Άντε και του χρόνου και καλή πρωτοχρονιά να χουμε .

Χ.Σ.

Η μικρή μας ιστορία

ΣΚΥΛΙΣΙΑ ΖΩΗ ……..

Τι περίεργα ζώα είναι αυτοί οι άνθρωποι , πριν από πολλά χρόνια μου έλεγε ο παππούς μου, ζούσαν ελεύθεροι ,τρώγοντας καρπούς δέντρων και με τη βοήθειά μας κυνηγούσαν φυτοφάγα ζώα για να επιβιώσουν. Σήμερα τα έχουν ξεχάσει όλα αυτά και συμπεριφέρονται μ’ ένα αλλόκοτο τρόπο , λες και τα πάντα απάνω στη γη έγιναν μόνο γ’ αυτούς. Άκουσα μια μέρα, περνώντας δίπλα από μια παρέα, ότι κινδυνεύει ολόκληρος ο πλανήτης από την απληστία και την αλαζονεία τους.

Και υποτίθεται ότι είναι τα μόνα ζώα στον πλανήτη με λογική σκέψη την οποία μπορούν να εκφράσουν προφορικά και γραπτά, αλλά δυστυχώς την χρησιμοποιούν για να βασανίζουν όλα τα υπόλοιπα πλάσματα αυτού του πλανήτη.

Να με συγχωρήσετε όμως, δεν σας συστήθηκα και είναι μεγάλη αγένεια εκ μέρους μου, θα επανορθώσω όμως . Ονομάζομαι Τίμος και είμαι σκυλάκι, τώρα γιατί με ονόμασαν έτσι ρωτήστε αυτούς που το έκαναν. Εμένα τα άλλα σκυλάκια με φωνάζουν Γαύκο από το όνομα του παππού μου και είμαι ένα πανέμορφο γκριφόν με γιαγιά από το Λονδίνο παρακαλώ.

Να σας εξηγήσω τώρα τι συμβαίνει, πριν από δέκα χρόνια περίπου, ξέρετε εμείς οι σκύλοι μετράμε κάπως διαφορετικά τα χρόνια, ένας χρόνος ανθρώπινος είναι πέντε δικά μας , όπως παράδειγμα οι πεταλούδες, εικοσιτέσσερις ώρες ανθρώπινες είναι εκατό πεταλουδίσια χρόνια.

Να μην σας μπερδεύω όμως μ’ αυτά ,με υιοθέτησαν λοιπόν πριν από δέκα χρόνια όταν ήμουν μικρό κουταβάκι, να βλέπατε τι χαρές έκαναν όλοι στο σπίτι, μου έφυγε και το άγχος μήπως πέσω σε κάνα τρελό κυνηγό και με τρέχει όλη μέρα στα βουνά και στα λαγκάδια.

Όλη τη μέρα με ζητούσαν όλοι, έλα, έλα να σε κάνω αγκαλίτσα, μου είχαν βάλει και μέσα στο σαλόνι τα μπολάκια με το φαγητό και το νερό, μου αγόρασαν κροκέτες, βέβαια λίγο αλμυρές αλλά πώς να τους πω να μην ρίχνουν αλάτι, ας μην είμαστε και πλεονέκτες.

Ξέχασα να σας πω ότι μια άλλη οικογένεια είχε υιοθετήσει και τον αδελφό μου τον Γαύκι, αυτόν τον ονόμασαν Φίνο ποιος ξέρει γιατί και είχαμε την ευκαιρία να τα λέμε πολλές φορές και απ’ ότι μου έλεγε περνούσε και αυτός πολλή καλά.

Τα περίεργα άρχισαν μετά ,ξάφνου ανακάλυψαν ότι έχω μικρόβια , λες και δεν ήξεραν όταν με υιοθέτησαν, τι μικρόβια δηλαδή αυτά που έχει ο κάθε σκύλος και με μετέφεραν στην αυλή. Μετά κατάλαβαν ότι οι κροκέτες είναι ακριβές και άρχισαν να μας φέρνουν κόκαλα από την ταβέρνα ,είχα μάθει πλέον ότι όταν έρχονταν κόκαλα ,το προηγούμενο βράδυ είχαν φάει κοντοσούβλι τ’ αφεντικά. Τι να έκανα μόλις μου τα πετούσαν στην αυλή έτρεχα γρήγορα ,γρήγορα, ν’ ανοίξω μια τρύπα στον κήπο και να τα κρύψω να μην τα δουν τ’ άλλα σκυλιά της γειτονιάς και με κοροϊδεύουν γιατί τους είχα πει ότι τρώω μόνο κροκέτες.

Είχε μπει για καλά το καλοκαίρι όταν με ανέβασαν στην ταράτσα, δεν μπορώ να πω, από την αυλή καλλίτερα ήταν , είχα τουλάχιστον θέα, ανοικτό ορίζοντα , έλα όμως που δεν υπήρχε πουθενά σκιά και ο ήλιος έκαιγε, μερικές φορές νόμιζα ότι θα πάρω φωτιά . Προσπάθησα να τους το πω , κάθε φορά που έρχονταν να με δουν, στεκόμουν στα πίσω μου πόδια όρθιος και τους έδειχνα τον ήλιο, αλλά τίποτα έβαζαν τις φωνές νομίζοντας ότι πάω να τους λερώσω τα ρούχα. Και όσο προσπαθούσα να βγω λίγο από το σπίτι και να συναντήσω κάνα φίλο, τον αδελφό μου, να ξεμουδιάσω λίγο βρε παιδιά, τόσο μου έκλειναν τις εξόδους με διάφορα πλέγματα και πόρτες.

Τον αδελφό μου τον έστειλαν σ’ ένα εξοχικό της οικογένειας και κάνει παρέα με κάτι κότες, γιατί λέρωνε λέει την αυλή. Όπως μου έλεγε, η κυρά του κάθε δεύτερη μέρα έπαιρνε ένα μακρύ πράγμα που στην άκρη έβγαζε νερό και πότιζε τη βεράντα , όταν το έκανε αυτό τον έδενε και τον χάιδευε με το ξύλο της σκούπας. Τώρα προσπαθεί με εντατικά μαθήματα να μάθει κοτίσια για να μπορεί να μιλάει με κάποιον.

Άσε το άλλο, από τις λίγες φορές που βγήκα έξω όποιον άνθρωπο συναντούσα στο δρόμο και του έλεγα καλημέρα το έβαζε στα πόδια φωνάζοντας και μετά έκανε παράπονα στα αφεντικά ότι πήγα να τον δαγκώσω. Απ’ ότι κατάλαβα οι άνθρωποι έχουν σταματήσει να λένε καλημέρα μεταξύ τους και την θεωρούν εχθρική ενέργεια.

Μου είναι αδύνατον να πιστέψω ότι οι άνθρωποι με την ευφυΐα που έχουν δεν αντιλαμβάνονται ότι είμαστε ζώα και έχουμε δική μας αντίληψη για τη ζωή μας και πάνω απ’ όλα ότι τους αγαπάμε ειλικρινά. Μου έλεγε ο παππούς μου ότι του έλεγε ο παππούς του που ήταν Άγγλος είχε ακούσει κάτι που είχε πει ο μεγάλος συγγραφέας Μαρκ Τουαίν

«Εάν μαζέψεις από το δρόμο ένα αδέσποτο σκυλί και του δώσεις την αγάπη σου, να είσαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται ποτέ να σε δαγκώσει. Αυτή είναι η διαφορά του σκυλιού από τον άνθρωπο.

Είναι γεγονός ότι με τον άνθρωπο είμαστε φίλοι 16000 χιλιάδες χρόνια. Να σας πω και κάτι που με πλήγωσε προχθές ,είχα κάνει μια μικρή κοπάνα την στιγμή που κάποιος άνοιξε την πόρτα και πρόλαβα να τρέξω έξω και πήγα στην παιδική χαρά ,όπου μια κυρία τάιζε το μικρό της και αυτό δεν έτρωγε ,πόσο θα ήθελα να το έδινε σε μένα, και του έλεγε .

-Τρώγε γρήγορα το φαγητό σου γιατί θα σε φάει ο σκύλος .

-Φύγε κακό σκυλί που θα φας το μικρό μου.

Το παιδάκι βέβαια δεν πεινούσε, η κυρία όμως δημιούργησε μια κακή εικόνα για μένα στο μικρούλη , ο οποίος όταν μεγαλώσει θα μου πετά πέτρες. Όπως το άλλο το παιδάκι που έβγαλε το μάτι του εξάδελφου μου με το αεροβόλο και όμως εκείνος τον αγαπά το ίδιο με πρώτα.

Όπως σας έλεγα μου φέρνουν πάντα κόκαλα από τις ταβέρνες , προχθές βρήκα ένα μεγάλο κόκαλο δίπλα στον κάδο του κρεοπωλείου το πήρα αμέσως και έτρεξα να το πάω σπίτι, σκέφτηκα, όταν το δει το αφεντικό θα τρελαθεί από τη χαρά του που βρήκα μόνος μου φαγητό, τι ήθελα να το κάνω, μόλις το είδε έκανε σαν τρελός το πήρε και το πέταξε και με χάιδεψε με το παπούτσι του καμιά δεκαριά φορές, φωνάζοντας ότι πήγε να σκοτωθεί, πως το εξηγείτε εσείς αυτό.

Το μεγάλο σοκ βέβαια μου ήρθε όταν συνάντησα τον Ιερεμία ένα σκυλάκι μιας φιλικής οικογένειας ,καλέ πως τον είχαν, μέχρι κόκκινα κορδελάκια στ’ αυτιά του είχαν κρεμάσει, τον τάιζαν στο στόμα, για πρωινό, κουλουράκια διαίτης του έδιναν κι αυτός παραπονιόταν γιατί του λείπει η εξοχή. Ατυχία που με δέρνει.

Αλλά κι ο Ιερεμίας μου έλεγε ότι οι άνθρωποι λένε πολλές φορές ψέματα, κάποτε που ήταν μόνος στο σπίτι, πήγε επίσκεψη κάποιος φίλος της οικογένειας και για να τον βασανίσει , του έδειξε κάτι σουβλάκια που κρατούσε στα χέρια του και αφού τα έφαγε όλα του έριξε τα ξυλάκια. Και μετά τον άκουσε να λέει στην κυρά του.

Μπράβο φαγανός ο Ιερεμίας έφαγε όλα τα σουβλάκια, φτού ,φτού, να μη τον ματιάσω. Κι ο φουκαράς ο Ιερεμίας είχε κάνει στα μάτια από την πείνα.

Βέβαια υπάρχουν και μερικά σκυλιά που τα κάνει η ανάγκη να λένε ψέματα , όπως τα κυνηγόσκυλα ενός φίλου μας. Πήγαν για κυνήγι, αλλά επειδή είχαν καμιά δεκαριά μέρες να φάνε, έπιασαν ένα λαγό τον έφαγαν στα γρήγορα ,έκρυψαν το τομάρι του και μετά έκαναν ότι δεν είδαν τίποτα και ο φίλος μας έψαχνε δύο μέρες το λαγό.

Τα χειρότερα όμως είναι τώρα το χειμώνα, δεν ξέρω ποιος εξυπνάκιας κυκλοφόρησε ότι εμείς τα σκυλιά δεν κρυώνουμε και μας αφήνουν στην αυλή σε κάτι ξύλινα κουτιά που μπάζουν απ’ όλες τις πάντες, ευτυχώς βρήκα κάτι ρούχα παλιά και κατάφερα να ζεσταθώ, πάλι βρήκα το μπελά μου γιατί λέει τα γέμισα τρίχες και τα είχε το αφεντικό για τη δουλειά .

Συνέχεια γκρινιάζουν ότι βρωμίζω το σπίτι με τις λάσπες από τα πόδια μου λες και φοράω παπούτσια όπως οι άνθρωποι, αν και τ’ αφεντικά μου, πολλές φορές μπαίνουν με τα παπούτσια λερωμένα στο σπίτι, ξαπλώνουν μ’ αυτά στους καναπέδες, δεν πειράζει όμως αυτοί είναι κουρασμένοι.

Μήπως και το βράδυ όταν κάνω τη δουλεία μου, αποθαρρύνοντας κάθε επίδοξο εισβολέα στο σπίτι μας , με βρέχουν με νερό, μου πετάνε παπούτσια, με βρίζουν, με χαϊδεύουν με διάφορα σκουπόξυλα, τελικά με θέλουν για φύλακα ή όχι.

Αγαπημένε μου άνθρωπε, πες μου σε παρακαλώ , πες μου την αλήθεια, έχεις κάποιο φίλο που να σ’ αγαπάει και να τον εμπιστεύεσαι περισσότερο, υπάρχει έστω και μία ψυχή επάνω στη γη που να υπομένει τα πάντα για χατίρι σου, έχεις συναντήσει έστω και ένα πλάσμα στη ζωή σου που να το κτυπάς κι αυτό να σου γλύφει το χέρι. Και βέβαια έχεις, αυτό το πλάσμα , αυτή η ψυχή, αυτός ο μοναδικός και ανεπανάληπτος φίλος είμαι εγώ ο σκύλος σου και θα είμαι όσο θα υπάρχεις.

Σ’αγαπώ

Το Σκυλάκι σου

Ερωτικό Διήγημα (Όνειρο αληθινό) …

Οι αιώνες περνούσαν χωρίς να τολμώ να της μιλήσω, από το χαμόσπιτο της γειτονιάς περνούσα από μακριά ,νόμιζα ότι ήταν έτοιμο να πέσει, το κροτάλισμα από τους σκουριασμένους μεντεσέδες στα πατζούρια του, φάνταζαν να με φωνάζουν κοροϊδευτικά .

-Δε σ’ αγαπά, κριιιιιι…κριιι δε σ’ αγαπά, κριιιιι…κριιι δε σ’ αγαπά …….

Κάθε φορά που περνούσα ήμουν έτοιμος να βάλω τα κλάματα κλωτσούσα με μανία τις πέτρες που βρίσκονταν στο διάβα μου.

Μα πως γίνεται, η λάμψη στα μάτια της ; Το γέλιο της όταν μ’ έβλεπε ; Η επιμονή της κάθε φορά να μείνουμε λίγο ακόμη ;

Τόσο λάθος έκανα ; Μήπως είναι δημιούργημα της φαντασίας μου, μήπως είναι μόνο στο δικό μου μυαλό ;

Οι συναντήσεις μας ήταν τυχαίες στο δρόμο ή την έβλεπα σε κάποιο διπλανό τραπέζι ,να με κοιτά με τα μεγάλα της μάτια ,όπως την πρώτη φορά , να πετούν φωτιές κι άλλοτε ανέκφραστα να περιπλανώνται στο πρόσωπό μου.

Θα της ζητήσω να βρεθούμε, πρέπει να καταλάβω, μήπως είναι απλά ένας δικός μου ενθουσιασμός και τίποτα παραπάνω κι από ευγένεια δεν με απορρίπτει. Κάτι πρέπει να κάνω, θα αποφύγω να την βλέπω και όσο αυτό δεν το χρειάζομαι τόσο θα παρατείνω την αποχή μέχρι να μην την σκέπτομαι καθόλου.

Αυτό και έκανα, το επόμενο απόγευμα δεν πήγα στην συνηθισμένη διαδρομή έξω από το χωριό που ήξερα ότι θα πάει, υπολόγισα την ώρα για να πάω αφού θα είχε φύγει για το σπίτι της, η ατυχία μου όμως ήταν μεγάλη ,δεν ξέρω το λόγω αλλά το βράδυ εκείνο καθυστέρησε να φύγει και συναντηθήκαμε.

Θα ήταν μεγάλη αγένεια να μην την χαιρετίσω, της έγνεψα με τα μάτια μου ένα χαιρετισμό που μου τον ανταπέδωσε μ’ ένα πλατύ χαμόγελο.

Προσπέρασε μιλώντας φωναχτά με κάποιους φίλους της παρέας μας, αισθάνθηκα ένα σφίξιμο στο στήθος μου, σαν να μ’ έσφιγγαν τα ρούχα μου, να δυσκόλευαν την αναπνοή μου, κάτι ανεξήγητο μ’ ενοχλούσε, ήρθε πάλι στη σκέψη μου, που πάει τώρα, ποιος θα την συνοδέψει σπίτι της , κάποιος άλλος ακούει το γέλιο της, κάποιος άλλος τη βλέπει να χαμογελά.

Χριστέ μου, βοήθησέ με να τη βγάλω απ’ τη σκέψη μου, τι είναι αυτό που μου συμβαίνει, ας μην ζήσω να την δω να κάνει άλλον ταίρι. Μα τι σκέπτομαι τώρα, δεν είναι δυνατόν να μου λείπει τόσο πολλή η αγάπη της, γιατί αυτή ; τόσες ωραίες κοπέλες γύρω μου και δεν έχω μάτια για καμία.

Το αποφάσισα, θα της ζητήσω να βρεθούμε μήπως και τελειώσει το μαρτύριό μου, πώς να τελειώσει, τέλος πάντων θα το κάνω.

Tη βρήκα ξανά, τα πατζούρια μύρισαν πάλι κέδρο, τα λιμοντιράκια άρχισαν πάλι να τρέχουν σκανδαλιάρικα στις χαραμάδες, αυτή τη φορά εμφανίστηκαν και μερικά μικρά σημάδι ότι η φύση φροντίζει με μοναδική απλότητα ότι οι άνθρωποι κάνουν δύσκολο.

Κάθισε δίπλα μου, το βλέμμα της χάιδεψε το πρόσωπό μου, οι φωτεινές ακτίνες των λαμπερών ματιών της χώθηκαν βιαστικά στα μάτια μου, άλλοτε ν’ ακτινοβολούν κι άλλοτε πάλι να σβήνουν σαν φωτάκια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο , στο πρόσωπό της να λάμπει το πιο γλυκό χαμόγελο που χω δει στη ζωή μου . Αυτός λοιπόν είναι ο έρωτας ;

Kράτησα το χέρι της στην παλάμη μου, η βελουδένια της επιδερμίδα μ’ έκανε ν’ ανατριχιάσω, μου φάνταζε απίστευτο ότι κρατούσα το χέρι της, ούτε καν ανάσαινα λες και φοβόμουν ότι θα το καταλάβει και θα το τραβήξει.

-Ξέρεις άρχισα να ψελλίζω δειλά, δεν θέλω να σε χάσω κι ότι αναπνέω δίπλα σου μου αρκεί , είσαι όλος ο κόσμος για μένα, ένα δάκρυ σου θα με πληγώσει περισσότερο από το να γκρεμιστούν όλα γύρω μου και να ξέρεις ότι δεν θα αφήσω να δακρύσεις ποτέ. Δεν ξέρω τι νοιώθεις για μένα ,δεν ξέρω αν φτερουγίζει και δική σου καρδία όπως η δική μου όταν σε σκέπτομαι, δεν ξέρω αν έχουν την ίδια μεγάλη διάρκεια και για σένα οι ώρες μέχρι να σε δω φευγαλέα στο δρόμο και να γεμίσει το σύμπαν το χαμόγελό σου . Δεν ξέρω τι επιφυλάσσουν ο Θεός και οι άνθρωποι για τον καθένα μας, πρέπει όμως να ξέρεις ότι αυτό που ζω αυτή τη στιγμή μαζί σου είναι μοναδικό και πρωτόγνωρο για μένα.

Κάθε φορά που σε κοιτώ η καρδιά μου πάει να σπάσει, όταν μου μιλάς σταματά για να μην χάσω ούτε λέξη από τα χείλη σου. Όταν δεν σε βλέπω είσαι πάντα στα όνειρα μου. Κάθε σου σκέψη, μου δίνει ένα γλυκό χαμόγελο και με παρασύρει.

Είσαι δίπλα μου, ανασαίνω την αναπνοή σου, σ’ αγαπώ και δε σ’ αφήνω, δε σ’ αγαπώ για να μ’ αγαπήσεις, σ’ αγαπώ, γιατί εσένα αγαπώ.

-Σε παρακαλώ μην επιμένεις δεν είναι σωστό ψέλλισε, τα λόγια της ξεκάρφωτα, άχαρα, το πρόσωπό της έλαμπε από χαρά, τα μάτια της γυάλιζαν , το ροδαλό χρώμα στα μάγουλά της είχε γίνει κόκκινο, πως ήταν δυνατόν να κρύψει το φτερούγισμα της ψυχής της με λόγια, πως να καλύψουν τα λόγια της τους κτύπους της καρδιάς της που ακούγονταν στο δρόμο.

Συνέχισα να της κρατώ το χέρι ,πλησίασα το πρόσωπό μου στο δικό της ,τα χείλη της τρεμοπαίζανε ,το άρωμα της γέμισε την ανάσα μου ακούμπησα τα χείλη μου στα δικά της, έμεινε για λίγο και τραβήχτηκε.

-Σε παρακαλώ δεν είναι σωστό, ου ζήτησα να μείνουμε έτσι δεν μπορώ να κάνω κάτι περισσότερο και έφυγε βιαστικά από κοντά μου.

Χωρίσαμε αμίλητοι ,πίσω μου τα παντζούρια άρχισαν πάλι το τραγούδι τους

-Δε σ’ αγαπά, δε σ’ αγαπά, δε σ’ αγαπά………

Και τα δευτερόλεπτα που έζησα πριν λίγο; ήταν ψέμα ;

Πήρα μια μεγάλη πέτρα και την πέταξα πάνω στα παντζούρια

προς στιγμή μάγκωσαν και σταμάτησαν το τραγούδι τους αλλά πριν προλάβω να φύγω άρχισαν πάλι όλα μαζί.

-Δε σ’ αγαπά, κριιιιιι, είσαι δειλός τα βάζεις μαζί μας, κριιιιιι….δε σ’ αγαπά…κριιιιι….κριιι

Έφυγα τρέχοντας κλείστηκα στο δωμάτιό μου και δεν ήθελα να κάνω τίποτα, όλα μου φάνταζαν περιττά, τίποτα δεν με συγκινούσε, όλα φάνταζαν άχρωμα, ένοιωθα ένα μεγάλο βάρος στη ψυχή μου, κάτι προσπαθούσε να με πνίξει, κάτι με πλάκωνε μου δυσκόλευε την αναπνοή, η σκέψη μου είχε παραλύσει δεν μπορούσα να σκεφτώ, βαθιά μέσα στο μυαλό μου λέξεις προσπαθούσαν να βρουν δρόμο στη σκέψη μου και να βοηθήσουν, να δώσουν κάποιο διέξοδο.

-Έχει δίκιο σωστά φέρθηκε, είναι μια σοβαρή κοπέλα.

-Αν σ’ αγαπούσε θα φερόταν διαφορετικά δεν αξίζει την αγάπη σου.

-Μα πως μπορείς να τη θέλεις σιγά την καλλονή, το σώμα της δεν βλέπεται.

-Δεν επέμενες πολλή. Λάθος χρόνο επέλεξες να της μιλήσεις.

-Τι γλυκιά μουσουδίτσα έχει, θέλεις να τη δαγκώσεις.

-Τα έβαλες κάτω έχασες την αυτοπεποίθηση σου .

Ο πόλεμος στη ψυχή μου συνεχιζόταν ακατάπαυτα χωρίς να ξέρω την έκβαση του. Μου ήταν αδύνατο να ελέγξω τη σκέψη μου, τα συναισθήματα μου, ήθελα να λιποθυμήσω να μην σκέπτομαι, να μεθύσω να φύγει απ’ το μυαλό μου, απίστευτα, άγνωστα , πρωτόγνωρα συναισθήματα.

Η λογική με το συναίσθημα να κονταροχτυπιούνται αλύπητα να μην υποχωρεί κανείς ,ο καθένας με τα ατράνταχτα επιχειρήματά του.

Άκαμπτη η λογική να επιμένει με ακλόνητα επιχειρήματα, δεκάδες παραδείγματα να περνά μπρος τα μάτια μου σαν κινηματογραφική ταινία. Να κάθεται προκλητικά στο θρόνο της δίνοντας την εντύπωση ότι κανείς δε μπορεί να την κατεβάσει κι αν το κάνει θα του κοστίσει. Αυτοί που την αγνοούν χάνουν την καλή μαρτυρία των συνανθρώπων τους, θα παραδοθούν στη χλεύη, θα απαξιωθούν, θα γίνουν παράδειγμα προς αποφυγή, θα ζήσουν στην περιφρόνηση .

Κι από την άλλη το συναίσθημα να κάθεται στη γωνία συμμαζεμένο, τρέμοντας από την υπερένταση κι άλλοτε να ξεπετάγεται ν’ απλώνει τα χέρια του σαν να θέλει να πετάξει και να φωνάξει.

-Θα σε νικήσω άκαρδη, ποτέ δε με κέρδισες , σύμμαχοι σου είναι όσοι με ζηλεύουν, γιατί εγώ έχω σύμμαχο την αγάπη κι αυτή είναι άπειρη και διαχρονική, χωρίς αυτή δεν υπάρχει ζωή, φυτρώνει χωρίς να την φυτέψεις, αναπτύσσεται αυθαίρετα στις καρδιές των ανθρώπων , χωρίς αυτή γέλιο δεν χαράσσει το πρόσωπό τους ,κρυώνουν το καλοκαίρι και ζεσταίνονται το χειμώνα, τα λουλούδια μοιάζουν ασπρόμαυρα, τα πουλιά δεν τραγουδούν. Άτυχη λογική, δεν κατάφερες να δεις τη λάμψη στο πρόσωπο ερωτευμένου και πώς να το δεις, στο κρύβουν οι ανέραστοι με επιχρίσματα κανόνων ηθικής.

Αποκαμωμένος με πήρε ο ύπνος επάνω στο κρεβάτι φορώντας τα ρούχα μου, περασμένες 2 δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα αν κοιμόμουν ή ήμουν ξύπνιος, μια φιλική μορφή, μια κοινή μας φίλη ήταν μπροστά μου και μου μιλούσε με αυστηρό τρόπο.

-Μα τι κάνεις, δε σε αναγνωρίζω, να πας να την βρεις, δεν καταλαβαίνεις ότι σε περιμένει , σε αγαπά, δεν το νοιώθεις ;

Ξύπνησα να κάθομαι όρθιος στο κρεβάτι, ήμουν μούσκεμα στον ιδρώτα, αχ πόσο θα ήθελα να αγκαλιάσω τη φίλη μου. Αυτό που ήθελα εκείνη τη στιγμή ήταν να γράψω αυτά που είχα μέσα μου και με πονούσαν, ήθελα να τα βγάλω, να τα γράψω και να τα διαβάσω χίλιες φορές, σαν να είναι η πρώτη φορά.

Θεέ μου, λυπήσου τ’ άμοιρο το μοναχό τρυγόνι

που στ’ όνειρο του έβλεπε τ’ όνειρο να τελειώνει

λυπήσου ακόμη μια ψυχή π’ από καημό ματώνει

λυπήσου τη, αλλ’ όνειρο δεν έχει να προσμένει

πάρτη, πάρτη από τη ζωή, άλλο μην περιμένει

Γλυκεία μου εσύ, π’ αν μ’ αγαπάς δεν θέλεις για να ξέρω

Μήτε κι απ’ την αγάπη σου αν έχω να προσμένω

Χαλάλι σου είναι η καρδία, χαλάλι κι η ζωή μου

Κι όλος ο πόνος κι καημός κι η λύπη όλη δική μου

Μη με λυπάσαι χωρίς να βλέπω μπορώ να ζω

Μη με λυπάσαι χωρίς να ακούω μπορώ να ζω

Μη με λυπάσαι κι αν στις φλόγες σου καώ

Σα κτυπά για σένα η καρδιά μου, τα μπορώ

Όμως λυπήσουμε για το Θεό, χωρίς αυτή να ζήσω δε μπορώ

Κι αθέλητα, μεσ’ τη βροχή μαζί σου πήρες από καιρό

Μ’ αν πάλι έτσι είναι ο έρωτας, αν έτσι κι η αγάπη

Θεέ μου χίλια ευχαριστώ που μ’ έκανες να ζήσω

Για τα γλυκά ματάκια της, αγάπη, τόση να νοιώσω

Κι ότι κι’ αν θέλεις ζήτα μου, εγώ θα το πληρώσω.

Αλήθεια, τι ωραία μηχανή ο εγκέφαλος, παράγει ευτυχία συμπαρασύρει τα πάντα η δύναμη του, μπορεί να εναλλάσσει την ευτυχία με τη δυστυχία με απίστευτη ταχύτητα ,εκεί που νομίζεις ότι έχασες τον κόσμο αισθάνεσαι να τον έχεις όλο μέσα την αγκαλιά σου, Θεέ μου τι ομορφιά , τι καλύτερο δώρο μπορούσες να δώσεις στους ανθρώπους ;;

Συνεχίζεται ..

Αλέξανδρος

Η γλώσσα μας

Την Ελληνική γλώσσα δεν την έφερε ποτέ κάποιος ημιάγριος λαός «από τα βορεινά βουνά» ή τις «βόρειες πεδιάδες» του. όπως ισχυρίζονται οι υποστηρίζοντες την ινδοευρωπαϊκή προέλευση της Ελληνικής γλώσσας.
Αυτή υπήρχε ανέκαθεν επί τόπου και αναπτυσσόταν επί χιλιάδες χρόνια. Είναι προϊόν εξελίξεως χιλιετιών. Και η γλώσσα που μιλούσαν και έγραφαν οι Αχαιοί ήταν η συνέχεια της γλώσσας και της γραφής των Πελασγών. Η γλώσσα αυτή, ενιαία αρχικώς (Πρωτοελληνική) διαφοροποιήθηκε, με την εξάπλωση των Αιγαίων (Πρωτοελλήνων) σε μεγάλες (και μακρινές από την μητρόπολη) περιοχές.
‘Έτσι προέκυψαν οι ποικίλες διάλεκτοι της Ελληνικής και οι συγγενείς πρός αυτήν γλώσσες διαφόρων λαών (Ιαπετική ομογλωσσία = Ελληνογενείς γλώσσες). Όσο για την γραφή, ο Σλήμαν και ο Έβανς απέδειξαν ότι αυτή ήταν σε χρήση στο Αιγαίο τουλάχιστον από το 2500 π.Χ. και οι νεώτερες έρευνες (επιγραφές στα Πιλάκατα της Ιθάκης και στο Δισπηλιό της Καστοριάς) την ανήγαγαν στην στ’ χιλιετία (5250 π.Χ

Αντίστοιχα, πλήθος ευρημάτων ανά την ελλαδική περιφέρεια αλλά και παγκοσμίως, υποδηλώνουν και στοιχειοθετούν την περί τα 7000 – 7500 χρόνια προ Χριστού (αν προσθέσεις και τα 2007 κοντεύουμε τα 10000 χρόνια) της ύπαρξης της ελληνικής γλώσσας, η οποία, μέσα από το τετράτομο και πολυσέλιδο έργο της Αννας Τσιροπούλου -Ευσταθίου, αποδεικνύεται σαν η ομορφότερη και τελειότερη γλώσσα αλλά και πώς αυτή γονιμοποίησε τον Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο λόγο (πολλοί εξ υμών, ως γνώστες της Αγγλικής θα γνωρίζουμε πως ένα ποσοστό 35-40% των Αγγλικών λέξεων προέρχονται κατευθείαν από την Ελληνική)

Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής κ. Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει, δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις. Αιτία ως προς αυτό δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό τους αλλά και η γλώσσα τους. Υποτίθεται ότι η γλώσσα των λόγων ήταν η αγγλική. Κατ’ ουσία όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική. Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση τού προφορικού κειμένου που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής. Εκείνο τον καιρό, κατείχε την θέση τού διευθυντή Τραπέζης Ελλάδος και διαχειριστή του ελληνικού Δημοσίου Χρέους.

Kyrie, it is Zeus’ anathema on our epoch (for the dynamism of our
economies) and the heresy of our economic method and policies that we
should agonize the Skylla of nomismatic plethora and the Charybdis of
economic anaemia. It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my
diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists. Although
they emphatically stigmatize nomismatic plethora, they energize it through
their tactics and practices. Our policies should be based more on economic
and less on political criteria. Our gnomon has to be a metron between
economic,strategic and philanthropic scopes. Political magic has always
been anti-economic. In an epoch characterized by monopolies, oligopolies,
monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to
be more orthological, but this should not be metamorphosed into
plethorophobia, which is endemic among academic economists. Nomismatic
symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization
between the practices of the economic and nomismatic archons is basic.
Parallel to this,we have to synchronize and harmonize more and more our
economic and nomismatic policies panethnically. These scopes are more
practicable now, when the prognostics of the political and economic
barometer are halcyonic. The history of our didimus organization on this
sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to
the polyonymous and idiomorphous ethnical economies. The genesis of the
programmed organization will dynamize these policies. Therefore, i
sympathize, although not without criticism one or two themes with the
apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox
economic and nomismatic policies, although I have some logomachy with
them.I apologize for having tyranized you with my Hellenic phraseology. In
my epilogue, i emphasize my eulogy to the philoxenous aytochtons of this
cosmopolitan metropolis and my encomium to you, Kyrie stenographers.

Στο παρελθόν, ο Ξ. Ζολώτας είχε εκφωνήσει και έναν ελληνο-γαλλικό λόγο.
Ευκαιρία να μάθουμε και λίγα γαλικούλια!

Le Dedale Synchrone Du Cosmos Politique

Kyrie, Sans apostropher ma rhetorique dans l’ emphase et la plethore, j’
analyserai elliptiquement, sans nul gallicisme, le dedale synchrone du cosmos
politique caracterise par des syndromes de crise paralysant l’ organisation
systematique de notre economie. Nous sommes periodiquement sceptiques et
neurastheniques devant ces paroxysmes periphrasiques, cette boulimie des
demagogues, ces hyperboles, ces paradoxes hypocrites et cyniques qui
symbolisent une democratie anachronique et chaotique. Les phenomenes
fantastiques qu’on nous prophetise pour l’ epoque astronomique detroneront
les programmes rachitiques, hybrides et sporadiques de notre cycle
atomique. Seule une panacee authentique et draconienne metamorphosera
cette agonie prodrome de l’ apocalypse et une genese homologue du Phenix.
Les economistes technocrates seront les strateges d’ un theatre polemique
et dynamique et non les proselytes du marasme. Autochtones helleniques,
dans une apologie cathartique, psalmodions les theoremes de la democratie
thesaurisante et heroique, soyons allergiques aux parasites allogenes dont
les sophismes trop hyalins n’ ont qu’une pseudodialectique. En epilogue a ces
agapes, mon amphore a l’ apogee, je prophetise toute euphorie et apotheose
a Monsieur Giscard d’ Estaing, prototype enthousiasmant de la neo-
orthodoxie economique et symbole de la palingenesie de son ethnie gallique.

Μάτι και εγκέφαλος

Το πάλλευκο χαρούμενο χιόνι έφτασε ………….

Το χιόνι μας αιφνιδίασε ευχάριστα φέτος, δεν μας έδωσε βέβαια την ευκαιρία να παίξουμε χιονοπόλεμο, αλλά πιστεύουμε να το κάνει σύντομα.

Αυτό που θα θέλουμε να θυμίσουμε, και έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν, αφορά το κλείσιμο αρκετών δρόμων στην πόλη μας ,λόγω του παγετού που συνήθως συνοδεύει έστω και μια μικρή χιονόπτωση λίγων εκατοστών .

Ευελπιστούμε, ότι ο Δήμος μας θα έχει φροντίσει για την προμήθεια της απαραίτητης ποσότητας σε αλάτι , θα υπάρχει ο κατάλληλος εξοπλισμός και οι ενδεδειγμένες για την περίπτωση οδηγίες, ώστε να διατηρηθεί η ασφαλή κυκλοφορία πεζών και τροχοφόρων στην πόλη μας .

ΛΕΣΧΗ ‘ΒΕΡΝ’

Βρισκόμαστε στο κέντρο του Λονδίνου στην περίφημη και γνωστή στους Λονδρέζους λέσχη ‘ΒΕΡΝ’, στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό κτίριο και λειτουργεί αυστηρά και μόνο για τα μέλη της. Εχει πάρει το όνομα της ,από τον παγκοσμίως γνωστό και πολυδιαβασμένο συγγραφέα, ΙΟΥΛΙΟ ΒΕΡΝ , που θεωρείται από τους εφευρέτες των μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας ,ήταν Γάλλος και γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1828 στην Νάντη και πέθανε στις 24 Μαρτίου 1905 στην Αμιένη. Πολλή γνωστά έργα του, «Από τη γη στη σελήνη.1865» «Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες.1873» «20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα.1870» κ.α. Έργα τα οποία έμελε να γίνουν αργότερα πραγματικότητα.

Η Λέσχη αποτελείται από μια αίθουσα υποδοχής των μελών, όπου χρησιμοποιείται μερικές φορές για ολιγόλεπτες συναντήσεις των μελών με επισκέπτες μη μέλη. Στη συνέχεια υπάρχει η μεγάλη αίθουσα των συνεδριάσεων, επιπλωμένη με μεγάλα τραπέζια και δερμάτινες πολυθρόνες Βικτωριανής εποχής και στο βάθος υπάρχει μια μικρότερη αίθουσα όπου ευρίσκεται το παρασκευαστήριο των εδεσμάτων και ποτών των μελών.

Επίσης στην αίθουσα των συνεδριάσεων υπάρχουν οκτώ μεγάλα παράθυρα καλυμμένα με μπορντό βελούδινες κουρτίνες και δίπλα σε κάθε ένα απ’ αυτά, σχεδόν αθέατος ο μπάτλερ, έτοιμος να ικανοποιήσει κάθε επιθυμία των μελών.

Στη λέσχη συναντώνται κατά παρέες τα μέλη καταλαμβάνοντας η κάθε ομάδα το δικό της τραπέζι όπου αναπτύσσουν διάφορα θέματα, που έχουν σχέση με τον άνθρωπο, τις επιστήμες και τις τέχνες. Η λέσχη φημίζεται για το άβατο των γυναικών, χωρίς να έχει παραβιασθεί ποτέ.

Η εφημερίδα μας κατάφερε να εξασφαλίσει τα απομνημονεύματα του μπάτλερ ενός εκ των μελών της λέσχης τα οποία θα δημοσιεύσει σε συνέχειες. Στο δικό μας τραπέζι την παρέα αποτελούν.

Ο κ. Χάρισον, έμπορος καπνού, εύπορος, υπερβολικά ρομαντικός, συναισθηματικός και κατά κοινή ομολογία πιστός σύζυγος.

Ο κ. Μανγκρός, προσωπάρχης σε μεγάλο εργοστάσιο, άνθρωπος ήρεμος ,ευαίσθητος, συναισθηματικός, επικοινωνιακός, με ιδιαίτερη κοινωνική δράση.

Ο Σερ Ολας, μεγαλέμπορος, πρώην καπετάνιος σε μεγάλα πλοία ,κατ’ ομολογία του έχει δέσει σε όλα τα λιμάνια του κόσμου, γνώστης πολεμικών τεχνών , μεγάλη του αδυναμία οι περιπέτειες.

Ο κ. Γκλέν ,τμηματάρχης σε εμπορικό κατάστημα ετοίμων ενδυμάτων, ευαίσθητος, ντροπαλός, συνεπείς, επιρρεπής σε μικροαταξίες.

Και μερικές φορές σε έκτακτες συνεδριάσεις οι κ.κ. Τζόνσον και Πιτερσον, όλοι τους μέλη της λέσχης ‘’ΒΕΡΝ’’.

Και εγώ ο υπηρέτης του κυρίου Χάρισον, όπου λόγω της επιμονής του , μου επέτρεψαν κατ’ εξαίρεση να παρευρίσκομαι στις συνεδριάσεις με τον όρο ότι θα κάθομαι σε μικρότερο κάθισμα πίσω από την πολυθρόνα του κ. Χάρισον , χωρίς να είμαι ορατός από τα μέλη.

Η παρέα του κ. Φιλέα συγκεντρώνεται ανελλιπώς δύο φορές την εβδομάδα και παρουσιάζονται πάντα με ακρίβεια όλοι μαζί στις οκτώ το βράδυ παραμένοντας σχεδόν μέχρι τις πρωινές ώρες.

Με τη συνηθισμένη για την εποχή βροχή του Λονδίνου να μαστιγώνει τα παράθυρα της λέσχης, η συζήτηση στο τραπέζι έχει ανάψει λόγω του θέματος.

Γκλεν, κύριοι όπως θα πληροφορηθήκατε, εχθές, παρακολούθησα την διάλεξη του Δρ Μπαρντεν, με θέμα ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΧΕΣΕΙΣ , το κοινό του επεφύλαξε θερμή υποδοχή και ιδιαιτέρως εγκωμιαστικά σχόλια στο απεριτίφ που ακολούθησε μετά την διάλεξη. Μεταξύ αυτών και η προσφάτως τετράκις απατηθείς σύζυγος του. Και σας ερωτώ, είναι κόσμος αυτός ; Βράχος ηθικής ο Δρ Μπαρντεν ;

Κι εμείς τι καταφέραμε ,αναλώσαμε όλοι τη ζωή μας δίνοντας το παράδειγμα ηθικού βίου και σήμερα η κοινωνία μας γυρνά της πλάτες.

Χάρισον, κύριε Γκλέν θα συμφωνούσα μαζί σας ,εφόσον θα δεχόσαστε, πρώτον, η κοινωνία δεν μας γυρνά την πλάτη, αλλά εμείς δεν έχουμε την απαραίτητη ευφυΐα να προσαρμοστούμε και δεύτερον οι ηθικοί κανόνες δημιουργούνται από τους ανθρώπους και διαφοροποιούνται τοποχρονικά. Aρκεί να σας θυμίσω ότι στην αρχαία Ελλάδα οι αρχαίοι Έλληνες είχαν δημιουργήσει Θεούς αιμομίκτες και παιδεραστές ,ο Δίας είχε ερωτικές σχέσεις με την αδελφή του Δήμητρα, την κόρη του Περσεφόνη, βασάνισε τον Προμηθέα γιατί έδωσε τη φωτιά στους ανθρώπους και ήταν παράδειγμα προς μίμηση, όντας Θεός.

Μανγκρός Κύριοι, αυτά ανήκουν στην Ελληνική μυθολογία και ενδεχομένως να μην αφορούν την πραγματικότητα, επιχείρησε να αμφισβητήσει.

Χάρισον, αγαπητοί μου, σίγουρα πρέπει να σκαλίσουμε την ιστορία και να αναλύσουμε τους φιλόσοφους που ασχολήθηκαν με το θέμα, θα πρότεινα να εξετάσουμε την χριστιανική ηθική ανεξάρτητα αν είναι σωστή ή όχι, είναι η πιο διαχρονική .

Σερ Ολας , κύριοι, ποια χριστιανική ηθική, έτσι θα καταλήξουμε σε ασφαλές συμπέρασμα ; Παρακολουθήστε με παρακαλώ.

Αγία γραφή, παλαιά διαθήκη, ιστορία του Νώε, λόγω του ότι αμάρτησαν οι άνθρωποι ο Θεός τους έπνιξε όλους με τα παιδιά τις γυναίκες τους και τα ζώα, είχαν αμαρτήσει αυτά τα αθώα πλάσματα ; για σκεφτείτε το ηθικό δίδαγμα. Πιστεύω στο Θεό, αλλά δεν συμφωνώ με αυτά που επιχειρούν να αποδώσουν στο Θεό οι « εκπρόσωποι του » στη γη.

Σόδομα και Γόμορρα ο Λώτ επιλέχθηκε από το Θεό για να σωθεί με την οικογένειά του . Ο Θεός έστειλε τους αγγέλους του με ανθρώπινες μορφές και όταν συγκεντρώθηκαν οι συμπατριώτες του έξω από το σπίτι του και ζητούσαν να σοδομίσουν τους ‘’ξένους’’ ,αυτός τους έδωσε για αντάλλαγμα τις κόρες του τις οποίες και βίασαν ανηλεώς, χωρίς την παρέμβαση του Κυρίου και στην συνέχεια όταν έφυγε με τις κόρες του, η γυναίκα του έγινε στήλη άλατος γιατί δεν άκουσε τον Κύριο. Αυτές τον μέθυσαν συνευρέθηκαν μαζί του και τεκνοποίησαν , αυτό θεωρείται παράδειγμα ηθικής ;

Nα σας θυμίσω άλλο παράδειγμα ηθικής , όταν ο Θεός προέτρεψε το Μωυσή να σφάξει τους Μαδιανίτες εκτός από της παρθένες κοπέλες που κράτησε να βιάσουν οι στρατιώτες του.

Χάρισον, αγαπητέ Σερ Όλα, αντιλαμβάνεσαι με την τεράστια εμπειρία και τις γνώσεις που έχεις , ότι δεν θα δεχθούμε τις επινοήσεις των ανθρώπων προκειμένου να επιτύχουν τις προσωπικές τους επιθυμίες, για εξουσία και πλουτισμό.

Μπορεί να τα έκαναν, εν ονόματι της θρησκείας και της ειρήνης, όπως εξάλλου γίνεται και σήμερα με διαφορετικά μέσα, αυτά όμως δεν μπορούν να κρύψουν την αλήθεια.

Και αυτή την αλήθεια επιζητούμε στη συζήτηση μας σήμερα. Με ποιο τρόπο αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι την ηθική και πως διαμορφώνεται Παράδειγμα, όταν πρόκειται για την επιβίωση του ανθρώπου λειτουργεί το συναίσθημα αυτόματα και χωρίς ενδοιασμούς.

Θα χρησιμοποιήσω μια ομολογουμένως ακραία περίπτωση. Το αεροπορικό δυστύχημα στα Ιμαλάϊα, όπου για να επιβιώσουν, έφαγαν τους νεκρούς συνεπιβάτες τους, εδώ λειτούργησε το συναίσθημα, δηλαδή η ανάγκη για επιβίωση. Η λογική τους σίγουρα θα αντιδρούσε και οι άνθρωποι αυτοί δεν θα αισθάνονταν καλά , επικράτησε όμως το συναίσθημα .

Να δούμε όμως και μια καθημερινή περίπτωση δύο γειτόνων , όπου ο ένας δεν θυμάται το όριο της ιδιοκτησίας του και ο άλλος συνειδητά επιχειρεί να προσαρτήσει μέρος της ξένης ιδιοκτησίας , με ποια δικαιολογία , το συμφέρον της οικογένειας, το μέλλον των παιδιών του, αυτό στην κοινωνία μας είναι ηθικό.

Γκλέν , Κύριοι εγώ θα έλεγα ηθικός κανόνας θα πρέπει να είναι ένας και μοναδικός .Μην κάνεις αυτό που δεν θέλεις να σου κάνουν.

Μανγρός, εγώ προσωπικά θα συμφωνήσω, σωστή η προσέγγιση σου αγαπητέ Γκλέν, αλλά το ζητούμενο είναι πως το επιτυγχάνουμε, θα σας μεταφέρω την άποψη του ψυχολόγου και ερευνητή της ηθικής Δρ.Χάιντ ο οποίος σχολιάζει χαρακτηριστικά.

“Οι υποσυνείδητοι μηχανισμοί ηθικής μοιάζουν με έναν «ελέφαντα», την ίδια στιγμή που οι συνειδητοί μηχανισμοί είναι ένας «μικρός αναβάτης» πάνω σε αυτό το τεράστιο ζώο. Οι ψυχολόγοι και οι φιλόσοφοι για χρόνια ασχολούνταν με το «μικρό αναβάτη», αγνοώντας τη δυναμική των μηχανισμών του «υποσυνείδητου».”

Σερ Ολας, κύριοι είναι να μην σου τύχη, να σας πω εγώ τι μου έτυχε σ’ ένα ταξίδι μου στην Κίνα, στο Χονγκ-Κογκ, ξέρετε οι κινέζες είναι μοναδικές, απαλό δέρμα, απίθανα ερωτικές και εκπαιδευμένες .

Συνεχίζεται …

Τα κάλαντα του Θεοχάρη

ΤΑ ΚΑΛΗΝΗΜΕΡΑ

Του Γ.Θεοχάρη

Τα κάλαντα ξεκίνησα να πω

κι η πάχνη τα πλευρά μου κοκκαλώνει,

η μάνα το χριστόψωμο ζυμώνει

καθώς τελειώνει το ‘58.

Διάφανα κρύσταλλα-σπαθιά στα κεραμίδια

τα δάκρυα του χειμώνα παγωμένα,

στα ρείθρα τα νερά κρυσταλλιασμένα

ακίνητα σαν ναρκωμένα φίδια.

Γνωστούς και συγγενείς θα πάρω στη σειρά.

Οι θείοι θα μου δώσουν διφραγκάκια

οι γείτονες δραχμές, πενηνταράκια

που θα τα ρίξω μέσ’ στον κουμπαρά.

Οι πάρα πέρα μπακλαβάδες και τσαπέλες

και χάρτινο δεκάρικο η νονά

κι όταν περάσω από την αγορά

ο μπακάλης θα μου δώσει καραμέλες.

Αργά το μεσημέρι θα επιστρέψω

χαρούμενος και πουντιασμένος

θ’ αχνίζει ο τραχανάς σερβιρισμένος

και με τα σπιρτοκούτια μου θα παίξω.

Θα δω τη Νέα Υόρκη χιονισμένη

στην κάρτα που μας έστειλεν η θεία,

θα ταξιδέψω με τη φαντασία

ως την Αμέρικα που ζει ξενιτεμένη.

Το βράδυ μέσ’ στην ησυχία

θ’ ακούω στις πάχνες το Χριστό

στα ζα μας να μοιράζει το σανό

και σύνταχα θα πάω στην εκκλησία.

…………………………………………………………….

Ξυπνώ και βρίσκομαι σ’ άλλον αιώνα

πενήντα χρόνια με βαραίνουν

και τα Χριστούγεννα σημαίνουν

στης τηλεόρασης τον κυκεώνα.

Οσοι με φίλεψαν σαν ήμουνα παιδάκι

είναι φευγάτοι από καιρό

κι εγώ να ξέρω δεν μπορώ

για πόσο ακόμα θα κρατώ το δοιάκι

του τιμονιού, στη βάρκα αυτής της ζήσης

που πλέει σαν καρυδότσουφλο σπασμένο

στο καθημερινό το κύμα τ’ αφρισμένο

γιομάτο από τις παιδικές μας αναμνήσεις.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΛΑ

Γιώργος

Ευχές για το 2008

ΕΥΘΥΜΙΟΣ Ι. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ

Μέλος Κεντρικής Επιτροπής

Νέας Δημοκρατίας

Χριστούγεννα 2007

Φίλες και Φίλοι,

Εύχομαι από καρδιάς, η γέννηση του Θεανθρώπου να γίνεται καθημερινή αφορμή Αναγέννησης της Ελπίδας.

Η Καινούργια χρονιά να μας φέρει πιο κοντά στο όραμα μας, για μια καλύτερη και ανθρώπινη κοινωνία.

Με πατριωτικούς χαιρετισμούς

ΘΥΜΙΟΣ Ι. ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ

Η γωνιά της γυναίκας

Η ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Αγάπησε το σώμα σου!

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε καθίσει μπροστά στον καθρέπτη του σπιτιού μας για ώρες, κοιτώντας τον εαυτό μας και κατηγορώντας την κακόμοιρη τη μύτη μας, την ταλαίπωρη μέση μας ή τα πολύτιμα ματάκια μας γι αυτό που είναι. Κάποιες άλλες φορές τις διαμαρτυρίες μας αυτές τις δέχονται και οι γονείς μας, γιατί αυτοί μας γέννησαν! Για να είμαστε ειλικρινείς, όλοι μας έχουμε βρεθεί στη θέση να νιώσουμε απογοήτευση για κάποιο ελάττωμα ή ατέλεια στην εξωτερική μας εμφάνιση. Τις περισσότερες φορές μάλιστα, η απογοήτευση αυτή δημιουργεί συναισθήματα μειονεκτικότητας απέναντι στους φίλους μας ή τους συναδέρφους μας με αρνητικά αποτελέσματα πρώτα για μας και έπειτα για τους γύρω μας. Η αλλαγή στα συναισθήματά και τη συμπεριφορά μας είναι ορατή.

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν μερικά πράγματα:

1. Το όμορφο είναι καθαρά υποκειμενική υπόθεση. Το τι είναι όμορφο ή όχι έχει σχέση με τα υποκειμενικά κριτήρια του καθενός, π.χ. μια λεπτή σιλουέτα δεν είναι κατά ανάγκην αποδεκτή σε όλους. Εάν για κάποιον ένα σώμα με λεπτές αναλογίες θεωρείται ιδιαίτερα ελκυστικό, για κάποιον άλλο μπορεί να μην του κάνει καμιά αίσθηση ή να μην του προκαλεί κανένα ενδιαφέρον. Σε άλλους αρέσουν τα ξανθιά μαλλιά και σε άλλους καστανά. Συνεπώς ακόμη και εάν έχουμε άποψη για το τι είναι όμορφο ή ελκυστικό σε μας, δεν μπορούμε να το ορίσουνε ως κανόνα και για όλους τους άλλους.

2. Κάθε σώμα έχει τις δικές του ατέλειες. Έχουμε δει “πετυχημένα” μοντέλα που, πολλά νεαρά κορίτσια θα ήθελαν να έχουν τα όμορφα μάτια τους, τις “τέλειες” αναλογίες τους και τα γλυκά χαρακτηριστικά του προσώπου τους. Παρόλα αυτά, εάν είχαμε τη δυνατότητα να ρωτήσουμε τα μοντέλα θα διαπιστώναμε πως και αυτά θα είχαν να μας εκθέσουν ατέλειες τους που ενοχλούν και που με μεγάλο κόπο αλλά και πολλά χρήματα προσπαθούν να κρύψουν ή να βελτιώσουν (μέικ απ, καθημερινή έντονη και κοπιαστική γυμναστική, χειρουργικές επεμβάσεις, κλπ). Μην εντυπωσιάζεστε με αυτό που συνήθως λάμπει.

3. Η εξωτερική εμφάνιση δεν είναι η αρχή και το τέλος μιας ευτυχισμένης ζωής. Όσο και αν σας φαίνεται περίεργο ένα “τέλειο” σώμα δεν μπορεί να σας χαρίσει ένα όμορφο ψυχικό κόσμο. Η αντίληψη που υπάρχει στην σύγχρονη κοινωνία μας πως εάν κάναμε ένα καλό λίφτινγκ, εάν σβήναμε τις ρυτίδες των ματιών μας ή εάν διορθώναμε λίγο της αναλογίες της μέσης μας ή το χρώμα των ματιών μας θα άλλαζε η ψυχολογία μας, είναι τραγικά λανθασμένη. Μπορεί η πρώτη εντύπωση της αλλαγής να μας πρόσθετε μερικά συν στην ψυχολογία μας η συνέχεια όμως πολύ φοβάμαι πως θα ήταν η ίδια ίσως και χειρότερη. Η εσωτερική ομορφιά, η ψυχική γαλήνη και η ισορροπία στα συναισθήματά μας δεν εξαρτάται από την εξωτερική μας εμφάνιση αλλά από αυτό που γεμίζει τον εσωτερικό μας κόσμο, που “αναπαύει” το πνεύμα μας, για να θυμηθούμε και λίγο τον ‘’Αριστοτέλη’’.

4. Μην επηρεάζεστε από αυτά που σας “σερβίρουν”. Πολλές φορές αισθανόμαστε μειονεκτικά απέναντι στους φίλους μας όχι γιατί έχουμε διαπιστώσει κάποιες ατέλειες στο σώμα μας αλλά γιατί έχουμε επηρεαστεί από άλλους παράγοντες που θέλουν με τον τρόπο τους να μας επιβάλουν το τι είναι όμορφο ή το πώς πρέπει να είμαστε, τι χρώμα ματιών θα πρέπει να έχουμε, ποιες αναλογίες θα έχουμε στη μέση και τους γοφούς. Η πλειονότητα των γυναικείων περιοδικών και των διαφημίσεων δημιουργούν συναισθήματα μειονεκτικότητας, και καθοδηγούν σε έναν αγώνα άγχους, χωρίς αποτελέσματα τις περισσότερες φορές, που σκοπό σε τελική ανάλυση έχουν την αφαίμαξη των χρημάτων μας και πολύ λιγότερο την προσωπική μας επιτυχία.

5. Μια επιτυχημένη σχέση ή ένας ευτυχισμένος γάμος δεν στηρίζεται στα γαλανά μάτια! Μια όμορφη κοπέλα ή ένα πανύψηλο μοντέλο με ξανθιά μαλλιά και γαλανά μάτια δεν σημαίνει πως μπορεί να ενθουσιάσει τη καρδιά ενός αγοριού. Ίσως η πρώτη ματιά να ικανοποιεί για λίγο, εάν όμως ο εσωτερικός κόσμος ή ο χαρακτήρας της κοπέλας είναι δύστροπος δεν θα αλλάξει τίποτα. Μην προσπαθήσετε να “παραπλανήσετε” ένα αγόρι με την εξωτερική σας εμφάνιση. Αργά η γρήγορα (το πιθανότερο σύντομα) θα καταλάβει το χαρακτήρα σας και θα απομακρυνθεί χωρίς να το πάρετε είδηση! Δουλέψτε στο χαρακτήρα σας και διαμορφώστε τον ψυχικό σας κόσμο με τις αρετές του Θεού. Να είστε σίγουρη πως θα εκτιμηθεί.

6. Μια ευχάριστη παρέα δεν σημαίνει παρέα με μοντέλα! Όλοι έχουμε γνωρίσει την εμπειρία της παρέας μια κοπέλας ή ενός αγοριού με κάποια παραπάνω κιλά, των οποίων όμως η διάθεση, η ομορφιά της καρδιά τους και ο τρόπος που συναναστρέφονται χωρίς να επηρεάζονται από την εξωτερική τους εμφάνιση, μας μεταδίδουν κλίμα αισιοδοξίας, αυθορμητισμού και χαρούμενης διάθεσης. Αισθανθείτε και σεις το ίδιο απέναντι στους φίλους σας και χαρείτε τις συναναστροφές σας. Η ομορφιά πηγάζει από μέσα!

7. Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός και αποδεκτός γι αυτό που είναι. Είναι λάθος να πιστεύουμε πως μόνο οι όμορφες κοπέλες θα επιβιώσουν. Η ζωή επιβεβαιώνει το αντίθετο. Κοινωνικά επιτυχημένες γυναίκες φτάνοντας μάλιστα στα ψηλότερα σκαλιά της δημόσιας ζωής δεν στηρίχθηκαν στην ομορφιά τους αλλά στα χαρίσματά τους την εργατικότητά τους και τον ισορροπημένο ψυχικό τους κόσμο.

8. Η ομορφιά έχει ημερομηνία λήξης. Αρκετοί από εμάς θα έχουμε ζήσει την εμπειρία στο να συναντήσουμε μετά από καιρό μια φίλη μας που την θαυμάζαμε και την “εκτιμούσαμε” για την ομορφιά και τη χάρη της. Δυστυχώς όμως διαπιστώσαμε πως αρκετή από την φρεσκάδα και την χάρη της έχουν πια χαθεί. Θέλετε τα χρόνια, θέλετε οι συνθήκες της ζωής, μια εγκυμοσύνη ή τρία μικρά κουτσούβελα, έχουν φέρει σημαντικές αλλαγές στο σώμα της και την εμφάνισή της γενικότερα. Η ομορφιά δεν ισχύει για πάντα. Η ψυχική ομορφιά όμως σκορπίζει άρωμα και αισιοδοξία στους γύρω μας και μάλιστα για πάντα.

9. Είσαι η πιο όμορφη ύπαρξη στον κόσμο! Για σένα το λέω που επιμένεις να κοιτάς τον καθρέπτη, μήπως και απογοητεύσεις τον ‘’Αλέξανδρο’’. Εάν θέλεις να ζήσεις την ομορφιά της ζωής, σκέψου θετικά αγνοώντας κάθε μικρή ή μεγάλη ατέλεια που βλέπεις, πιθανόν μόνο εσύ. Αγάπησε το σώμα σου έτσι ακριβώς όπως είναι, εμπιστέψου το μέλλον σου στα χέρια του παντοδύναμου Θεού και δες τη ζωή με αισιοδοξία! Και να είσαι σίγουρη πως ο Θεός έχει να σου χαρίσει πολλές ομορφιές!

Eξ’ άλλου δεν πρέπει να ξεχνάς ότι η Εικόνα σου είναι ΕΝΑ από τα 3 Ε (Εικόνα, Επικοινωνία, Ερωτισμός) που σου είναι απαραίτητα για τη σχέση σου.

Ζώζα

Τι εννοούμε όταν λέμε …

«Μηδέν ἂγαν»= τίποτε σε υπερβολικό βαθμό [Χίλων ή Σόλων ή Θαλής κλπ.- Θεογν.335]“Επί τον τύπον των ήλων”= Λέγεται για ανθρώπους που είναι δύσπιστοι και θέλουν απτές αποδείξεις, για να πειστούν για κάτι.Π.χ. «Αυτός ,αν δε βάλει το χέρι του επί τον τύπον των ήλων ,δεν πιστεύει τίποτε απ’ όσα του είπαμε»(Από την περίφημη φράση που είπε ο άπιστος Θωμάς ,όταν τον πληροφόρησαν οι άλλοι μαθητές για την Ανάσταση του Χριστού.Πβ.Ιω.Κ.25).
“Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα “= λέγεται συνήθως σε εκείνους που καυχώνται για προγενέστερα ανεπιβεβαίωτα κατορθώματά τους και προκαλούνται τώρα να τα επαναλάβουν, για να αποδείξουν ότι δε λένε ψέματα [η φράση προέρχεται από τον αισώπειο μύθο «Ανήρ κομπαστής»]
“Εν τη ρύμη του λόγου “= στη ροή της κουβέντας

“Κομίζω γλαύκα ες Αθήνας ” = Μεταφ. Λέγεται γι’ αυτούς που μιλούν για πολύ γνωστά πράγματα ,σαν να ήταν εντελώς νέα και άγνωστα

“Από καθέδρας” = με ύφος αυθεντικό, δογματικό. Π.χ «ομιλεί από καθέδρας».(ομιλεί με ύφος μη επιδεχόμενο αντίρρηση)Λατινικά : ex cathedra.

“Αιδώς Αργείοι” =Ντροπή κύριοι!Δεν ντρέπεστε επιτέλους; “

« Γῆ πάντα τίκτει και πάλιν κομίζεται»= όλα από τη γη γεννιούνται και σ’αυτήν ξαναγυρνούν [Μενάνδρου Γνῶμαι Μονόστιχοι 89]

“Κύμβαλον αλαλάζον “ = μεταφ.λέγεται για άνθρωπο που απηχεί ξένες γνώμες άκριτα.Παύλ.Α Κορινθ.ιγ .1.

“Εν ριπή οφθαλμού” = Μεταφ.Ακαριαία,ξαφνικά.(Φράση από την Κ.Διαθήκη Πβ.Παύλου ,Κορινθ.Α.ΙΕ.52).

“Κρανίου τόπος “ = Λέγεται για κάποιο μέρος ,όπoυ η ζωή σ’ αυτό είναι πραγματική κόλαση.Ματθ.ΚΖ.33.Επίσης Ιω.ΙΘ.17.

“Μετά λόγου γνώσεως” = με πλήρη επίγνωση των πραγμάτων.

“Πύρρειος νίκη “= νίκη που συνεπάγεται όμως τεράστιες απώλειες. Νίκη που συνεπιφέρει και στον νικητή μεγάλη φθορά, έτσι ώστε να ισοδυναμεί με ήττα(Η φράση προήλθε από την αιματηρή νίκη του Πύρρου εναντίον των Ρωμαίων στην Ηράκλεια της Ιταλίας το 280 π.Χ .Πβ. επίσης Καδμεία νίκη.

Έπεα πτερόεντα = Φτερωτά λόγια ,λόγια του αέρα. Π.χ « Δεν παίρνω ποτέ στα σοβαρά προφορικές υποσχέσεις . Ολα αυτά για μένα είναι έπεα πτερόεντα»(Συχνή φράση στα ομηρικά έπη.Πβ.Ιλ.Α.201).

“Εστι δίκης οφθαλμός ος τα πανθ’ ορά” = Υπάρχει το μάτι της δικαιοσύνης
που βλέπει τα πάντα, τίποτε δε μένει ατιμώρητο.

“Είπα και ελάλησα ,αμαρτίαν ουκ έχω “= Η φράση χρησιμοποιείται με την έννοια :εγώ ξεκαθάρισα από πριν τη θέση μου,προειδοποίησα για τη στάση μου-τώρα δεν έχω καμιά ευθύνη για ό,τι έγινε ή ό,τι θα γίνει.(Πβ.Ιω.ΙΕ.22.)

“Ειρήσθω εν παρόδω” = ας ειπωθεί παρενθεντικά, παρεμπιπτόντως

“Αμ’έπος αμ’έργον” = το’πε και το’κανε.(Ηρόδοτος ΙΙΙ135 «αμα έπος τε και έργον εποίει» δηλ. μόλις ξεστόμιζε το λόγο ,έκανε και το έργο).

“Αβρόχοις ποσί”= με στεγνά πόδια.Μεταφ.=χωρίς κόπο,χωρίς ζημιά(ηθική ή υλική).Π.χ «Αντε τυχερέ ξέμπλεξες από αυτήν την ιστορία αβρόχοις ποσί». Προέλευση :Από τη γνωστή βιβλική ιστορία της διέλευσης των Εβραίων μέσα από την Ερυθρά θάλασσα,χωρίς να βραχούν τα πόδια τους.»Αι εξακόσιαι εκείναι χιλιάδες αι την Ερυθράν θάλασσαν αβρόχοις ποσί διαπεράσαι …»

“Ερρέτω” = πήγαινε στο διάβολο,ας πάει κατά διαόλου “de profundis”Λατιν.=εκ βαθέων , από τα βάθη της ψυχής μου

 

Κοντοσούβλι Δεσφίνας

ΚΟΝΤΟΣΟΥΒΛΙ ΔΕΣΦΙΝΑΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟ

Το πιο νόστιμο κοντοσούβλι γίνεται από προβατίνα, ειδικά την άνοιξη και το καλοκαίρι, γίνονται όμως και άλλα κρέατα αρκετά νόστιμα όπως αρνί, κατσίκι, κοτόπουλο και χοιρινό στις γιορτές των Χριστουγέννων.

Για έξι άτομα χρειαζόμαστε :

• 3 κιλά κρέας μερίδα ’’καπάκι’’ κομμένο σε κομματάκια 5×5 εκατοστά περίπου

• Αλάτι και ρίγανη όπου οι ποσότητες εξαρτώνται από το χέρι του ψήστη (λέγεται ότι ο μάγειρας γίνεται, ο ψήστης γεννιέται)

• 2 σούβλες μήκους 1,2 μέτρα περίπου η κάθε μια

Ανάβουμε φωτιά με αρκετά ξύλα, κλήματα ή κάρβουνα. Θα χρειαστείτε:

Περίπου 5 εκατοστά κάρβουνα (θράκα) καθ όλο το μήκος της σούβλας και θα υπολογίσετε περίπου μισή ώρα για να είναι έτοιμη η φωτιά.

Σουβλίζεται το κρέας βάζοντας ανακατεμένους μεζέδες με ξύγκι και

ψαχνό ,χωρίς να τους πιέζεται, αρκεί να ακουμπά ο ένας πάνω στον άλλον

Στην συνέχεια αφού απλώσετε τη φωτιά κατά μήκος της περιοχής που θα τοποθετήσετε τις σούβλες ,τις βάζετε επάνω και τις γυρνάτε συνεχώς

Μετά από 20 περίπου λεπτά και όταν το κρέας θα φαίνεται εξωτερικά ότι κοντεύει να ψηθεί ,απομακρύνεται μια, μία τις σούβλες από τη φωτιά και με ένα χασαπόχαρτο περιστρέφετε τους μεζέδες επάνω στη σούβλα και τις ξαναβάζετε επάνω στη φωτιά για λίγη ώρα ακόμη.

Συνοδεύεται με σαλάτες εποχής, πατάτες τηγανιτές, τυρί φέτα πικάντικη Δεσφίνας και μποροβίκο , αν έχετε την τύχη να υπάρχουν και μπακλαβάδες, θα έχετε πετύχει το τέλειο γεύμα.

ΜΠΑΚΛΑΒΑΣ

ΔΕΣΦΙΝΙΩΤΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ

Υλικά :

1 κιλό φύλλο
1 κιλό αμύγδαλα
1,5 φλιτ. τσαγιού φρυγανιά τριμμένη ή γαλέτα
1 τριμμένη φλούδα από ένα πορτοκάλι
½ κουτ γλυκού βανίλια
½ φλιτ τσαγιού ζάχαρη
½ κουτ. γλυκού μοσχοκάρυδο τριμμένο
2 φλιτ. Ελαιόλαδο
2 κουτ. Βούτυρο φρέσκο
Σιρόπι
1,5 κιλ. ζάχαρη
6 ποτήρια νερό
1 μασούρι κανέλα
10 γαρύφαλλα

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

1.Ξεφλουδίζουμε τ’ αμύγδαλα τα στεγνώνουμε και τα κόβουμε σε μέγεθος τραχανά

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

1.Τοποθετούμε όλα τα υλικά για τη γέμιση σε μια λεκάνη και τα ανακατεύουμε

2. Παίρνουμε ένα ταψί διαμέτρου 35εκ και το βουτυρώνουμε ελαφρώς

3. Στρώνουμε 5 φύλλα στον πάτο του ταψιού

4. Απλώνουμε μια στρώση γέμισης

5. Συνεχίζουμε με φύλλο και γέμιση κρατώντας για το τέλος 3 φύλλα

6. Αφού τοποθετήσουμε τα τρία τελευταία φύλλα κόβουμε καλά με ένα κοφτερό μαχαίρι σε σχήμα μπακλαβά

7. Τοποθετούμε στο κέντρο κάθε μπακλαβά ένα γαρύφαλλο

8. Ζεσταίνουμε το λάδι σε μια κατσαρόλα μέχρι ν’ αρχίσει να καπνίζει

9. Το κατεβάζουμε από τη φωτιά και με προσοχή του ρίχνουμε 3 σταγόνες λεμόνι και στη συνέχεια με αυτό περιχύνουμε το ταψί με το μπακλαβά

10. Προθερμάνουμε το φούρνο στους 150 βαθ. Και τον ψήνουμε για 3 ώρες να γίνει καστανόχρωμος

11. Τον βγάζουμε από το φούρνο και τον αφήνουμε να κρυώσει

12. Βράζουμε το σιρόπι μέχρι να δέσει καλά

13. Περιχύνουμε με το σιρόπι και ο μπακλαβάς μας είναι έτοιμος.

Χρόνια σας πολλά και ευτυχισμένα, ΡΙΝΑ

Σκάκι

Τα παιδιά της Φωκίδας Διαπρέπουν

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Έχοντας καταλάβει τη δεύτερη θέση και το ΑΡΓΥΡΟ μετάλλιο επέστρεψε η εφηβική ομάδα σκακιού του «ΜΑΚΑΡΟΣ» Άμφισσας που συμμετείχε στην τελική φάση του 21^ου Διασυλλογικού Πρωταθλήματος Ελλάδας Νέων της ΤΕΣΣΑΣ . Η ομάδα μας στην οποία αξίζουν τα συγχαρητήρια όλων αντιμετώπισε την ΕΥΒΟΪΚΗ Ε.Σ. στον τελικό που διεξήχθη την Κυριακή 2/12/2007 στην Αμφίκλεια και ηττήθηκε με σκορ 2,5 – 3,5 ύστερα από ντέρμπυ 3 ωρών. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο μέσος όρος ηλικίας της ομάδας μας ήταν 10 ετών ενώ της αντίπαλης ομάδας 14 ετών . Οι νεαροί μας αθλητές και αθλήτριες αγωνίστηκαν μέχρι τέλους δίνοντας για άλλη μια φορά τον καλύτερο τους εαυτό, υπό την επίβλεψη του προπονητή τους Νίκου Καραπάνου. Η ομάδα μας απαρτίστηκε από τους :

- Βλαδίμηρο ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ
- Δημήτρη ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
- Θεμιστοκλή – Παναγιώτη ΜΑΓΚΛΑΡΑ
- Σέργιο ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ
- Βασιλική ΚΑΛΛΙΑ
- Ελένη-Μαρίνα ΤΣΑΜΑΝΤΑΝΗ

(οι αθλητές αναγράφονται με τη σειρά που αγωνίστηκαν).

(από αριστερά προς τα δεξιά : κάτω σειρά Τσαμαντάνη Ε., Κυριακίδης Σ. , Καλλία Β. , Παπακωνσταντίνου Δ., Μαγκλάρας Θ., πάνω σειρά Κυριακίδης Βλ.)

Το ΔΣ του συλλόγου μας συγχαίρει τους αθλητές μας, που αποδεικνύουν πάνω από όλα ότι σιγά σιγά γίνονται ομάδα και ότι είναι υπολογίσιμοι αντίπαλοι καίτοι μικρότεροι σε ηλικία. Χρειάζεται όμως ακόμα περισσότερη προσπάθεια .Το ΔΣ θα στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις τις προσπάθειες όλων των αθλητών και των προπονητών του συλλόγου.

Θερμά συγχαρητήρια

 

 

 

 

Λαχανικά: Η πράσινη ενέργεια

Λαχανικά: Η Πράσινη Ενέργεια

ΛΑΧΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΙΝΕΣ
Όπως είναι γνωστό, τα λαχανικά (κυρίως ο αρακάς, τα φασολάκια, τα καρότα, τα λαχανάκια Βρυξελλών κ.ά.) περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα φυτικές ίνες. Ο ρόλος των φυτικών ινών είναι σημαντικός, γιατί ελέγχουν και ρυθμίζουν τη διαδικασία της απορρόφησης των τροφών, χωρίς να ερεθίζουν το έντερο. Έτσι, μια διατροφή πλούσια σε τροφές υψηλής περιεκτικότητας φυτικών ινών μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο των εντέρων, το δεύτερο σε συχνότητα στην Ευρώπη. Υπάρχουν, επίσης, ενδείξεις ότι οι φυτικές ίνες αποτελούν ασπίδα κατά του καρκίνου του μαστού, των πνευμόνων, καθώς και άλλων μορφών. Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει και την «αντιχοληστερινική» δύναμη ορισμένων λαχανικών, που οφείλεται σε μια υδατοδιαλυτή ίνα που περιέχουν, την πηκτίνη. Ευρωπαίοι και Αμερικανοί καρδιολόγοι σε ειδικό συμπόσιο, κατά τη διάρκεια του Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Καρδιολογίας, επεσήμαναν ότι καρότα, μπρόκολα, φασόλια και κρεμμύδια (λαχανικά σε πηκτίνη) συντελούν στην καταπολέμηση της χοληστερίνης, προστατεύοντας την καρδιά.

ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΓΕΥΣΗ
Προσθέστε λίγο βούτυρο στα βραστά λαχανικά, προτού τα σερβίρετε. Ψήστε στον ατμό καρότα ή κολοκυθάκια και στη συνέχεια πολτοποιήστε τα και προσθέστε λίγο τριμμένο κάρδαμο ή φρέσκια πιπερόριζα. Οι σεφ συχνά χρησιμοποιούν αυτό το μείγμα για γαρνιτούρα σε διάφορες κρεμώδεις σούπες. Εμπλουτίστε την απλή καθημερινή πράσινη σαλάτα σας, που έχει σαν βάση το λάχανο ή το μαρούλι, με καλαμπόκι, αρακά, φασόλια ξερά (βραστά), κομμάτια από αγκινάρα, λίγο ζαμπόν και λίγο κίτρινο τυρί σε κύβους. Προσθέτετε, το dressing της αρεσκείας σας και σερβίρετε με ψωμί ολικής άλεσης,

ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ:
•Τα ωμά λαχανικά είναι προτιμότερα, επειδή διατηρούν περισσότερες υδατοδιαλυτές βιταμίνες και μέταλλα, μέρος των οποίων χάνεται με το βράσιμο τους.

•Η ετοιμασία τους στον ατμό είναι επίσης πολύ υγιεινός τρόπος μαγειρέματος, γιατί διατηρούν τα θρεπτικά συστατικά τους

•Τα κατεψυγμένα λαχανικά είναι καλύτερα από εκείνα της κονσέρβας, τα οποία κατά την επεξεργασία κονσερβοποίησης χάνουν ένα μεγάλο μέρος των πολύτιμων ουσιών τους.

• Για καλή υγεία είναι απαραίτητη η καθημερινή λήψη 20-30 γρ.φυτικών ινών λαχανικών.

•Όλα τα λαχανικά μπορούν να σοταριστούν ωμά, αλλά και μίσο βρασμένα. Για να μην κολλήσουν στον πυθμένα του σκεύους, πρέπει να μαγειρεύονται σε πολύ σιγανή φωτιά.

•Τα καρότα και όλες οι ρίζες των λαχανικών απαιτούν σχολαστικό καθάρισμα πριν καταναλωθούν, επειδή συγκεντρώνουν πολλά βακτήρια ή άλλα παράσιτα από το χώμα. Πρέπει να τα πλένετε καλά με χλιαρό νερό και απορρυπαντικό πιάτων και μετά με ένα μαχαιράκι να ξύνετε περίπου ένα χιλιοστό από την εξωτερική τους επιφάνεια.

•Καλύτερα ποιοτικά είναι τα ζωηρόχρωμα λαχανικά (ντομάτες με λαμπερό κόκκινο, καρότα με έντονο πορτοκαλί χρώμα, πιπεριές και φυλλώδη λαχανικά με σκούρο πράσινο).

•Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (π.χ. σπανάκι), τα κραμβοειδή (π.χ, μπρόκολο, λάχανο, οι ντομάτες θεωρούνται ιδιαίτερα ευεργετικά, με αντί οξειδωτική δράση.

•Ο φούρνος μικροκυμάτων προσφέρεται για γρήγορο, μαγείρεμα των λαχανικών και σας βοήθα να τα εντάξετε στην καθημερινή σας διατροφή.