Το γράμμα της έκδοσης

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ

Αγαπητέ Δήμαρχε,

Γνωρίζεις ότι στην μικρή πόλη που ζούμε, ο αγώνας για την επιβίωση είναι σκληρός , όλοι μας, κάνουμε μεγάλες προσπάθειες προκειμένου να αναθρέψουμε και μορφώσουμε τα παιδιά μας με στοιχειώδη αξιοπρέπεια, άλλοι ως μισθωτοί και άλλοι ως ελεύθεροι επαγγελματίες .Ιδιαίτερα οι επαγγελματίες, χωρίς σταθερό εισόδημα, προσπαθούν με τον μικρό πληθυσμό της πόλης μας και με δεύτερη εργασία να τα καταφέρουν.

Το πρόβλημα για το οποίο και η ανοικτή αυτή επιστολή, σχετίζεται με τον Δήμο σε ότι αφορά την καθυστέρηση εξόφλησης των τιμολογίων, για υπηρεσίες ή προϊόντα το οποία παρέχονται στον Δήμο και στη συνεχεία αναμένουν για μήνες και μήνες την εξόφληση, εξαναγκαζόμενοι πολλές φορές να επαιτούν τα χρήματά τους έχοντας ήδη πληρώσει από το υστέρημα τους και τον ΦΠΑ.

Και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπάρχουν ανεξόφλητες υποχρεώσεις της προηγούμενης δημοτικής αρχής και να μην γνωρίζουν οι ενδιαφερόμενοι αν και πότε θα πληρωθούν ή αν ορισμένοι πληρώθηκαν και με ποια κριτήρια .

Γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει πρόθεση ούτε και δόλος , πιστεύουμε ότι υπάρχει η διάθεση, όμως το αποτέλεσμα είναι αυτό που μας κρίνει όλους. Και θέλουμε ,όλοι ,να είμαστε υπερήφανοι για την αξιοπιστία και την ευαισθησία του Δήμαρχου μας.

Εμείς και το περιβάλλον

Ο δικός μας στόχος είναι: Τι θα μπορούσαμε να κάμουμε εμείς, ο καθένας από εμάς, αυτό που ΕΜΕΙΣ θα μπορούσαμε να εγγυηθούμε ότι θα πραγματοποιήσουμε εύκολα άμεσα και αξιόπιστα. Ευλογημένο το σπίτι που δεν του λείπουν τα απαραίτητα και δεν πλεονάζουν τα περιττά.

Αναγνωρίζουμε, σεβόμαστε και εφαρμόζουμε, τους κανόνες που η φύση έχει ορίσει.

Περιβάλλον είναι κάθε τι που περιβάλλει τον άνθρωπο, (έμψυχα, άψυχα, συνθήκες ,κοινωνικό και οικογενειακό) και τα οποία στο σύνολό τους επιδρούν στην διαμόρφωση των συμπεριφορών του ανθρώπου.Ερχόμαστε να συμφωνήσουμε, αφ’ ενός ότι το περιβάλλον είναι άμεσα συνδεδεμένο με τον άνθρωπο και με την ποιότητα της ζωής του. Αφ’ ετέρου ότι, ο άνθρωπος είναι το μοναδικό όν επί της γης το οποίο με της παρεμβάσεις του διαταράσσει και κυρίως καταστρέφει το περιβάλλον.Σε καμιά περίπτωση βέβαια, δεν είμαστε εμείς, αυτοί που θα επιχειρήσουν να νουθετήσουν ή να δώσουν λύσεις, σε ένα θέμα όπου η διεθνής κοινότητα επιχειρεί εδώ και αρκετά χρόνια να βελτιώσει.Ο δικός μας στόχος είναι, τι θα μπορούσαμε να κάμουμε εμείς, ο καθένας από εμάς, αυτό που ΕΜΕΙΣ θα μπορούσαμε να εγγυηθούμε ότι θα πραγματοποιήσουμε εύκολα άμεσα και αξιόπιστα.

Οι άξονες που θα μπορούσαμε να δραστηριοποιηθούμε και να επηρεάσουμε στη δική μας μικρή κοινωνία που ζούμε είναι δύο . Ο πρώτος, αφορά την παραγωγή των απορριμμάτων, δηλαδή να ελέγξουμε στο μέτρο που μπορούμε, την παραγωγή των απορριμμάτων μας, πηγή του προβλήματος. Και ο δεύτερος αφορά την διαχείριση των απορριμμάτων μας.Ας εξετάσουμε όμως την πρώτη περίπτωση. Αν ρωτήσουμε τους παλαιότερους τι έκαναν με τα απορρίμματα θα σας πουν ότι δεν είχαν απορρίμματα, δεν υπήρχε τίποτα για απόρριψη. Τα πάντα ήταν χρήσιμα , οι φλούδες από τα φρούτα πήγαιναν στα ζώα, τα αποφάγια στις κότες, η στάχτη από το τζάκι λίπασμα σε λουλούδια και δένδρα, τα ρούχα που δεν εξυπηρετούσε πλέον το μέγεθος πήγαιναν στο γείτονα που είχε μικρότερο παιδί, (σιγά, μην πάρουμε αποφόρια, σήμερα έχουμε πιστωτικές κάρτες) . Βέβαια σήμερα υπάρχει ένα στάδιο πριν, το οποίο δεν υπήρχε παλαιότερα και αφορά τις αγορές μας . Σήμερα η σπατάλη είναι πλέον οικονομικός δείκτης, να υπάρχει αφθονία, να μην μας λείψει ???

Δεν υπάρχει οικογένεια που να μην αγοράζει τουλάχιστον τα διπλάσια απ’ ότι χρειάζεται σε καθημερινή βάση. Δεν υπάρχει οικογένεια η οποία μετά από εορτή να μην έχει υπόλοιπα φαγητών για 3 ημέρες και τα οποία τελικά θα καταλήξουν στα σκουπίδια.Ας αναλογιστούμε για λίγο τις ημέρες των μεγάλων εορτών Χριστούγεννα, Πάσχα, κ.λ.π. Πόσες ημέρες πριν δεν επιδιδόμαστε, μετά μανίας, σε προμήθειες τροφίμων και άλλων πραγμάτων, ωσάν να επίκειται κλείσιμο των καταστημάτων επ’ αόριστων.Και την επόμενη το απορριμματοφόρο του Δήμου δεν προλαβαίνει να αδειάζει τους κάδους.

Να έρθουμε όμως και στην διαχείριση των απορριμμάτων ,που για τους περισσότερους από μας σημαίνει να τα κρύψουμε να μην τα βλέπουμε. Στο θέμα των απορριμμάτων, όπως και σε τόσα άλλα, συνήθως αναζητώντας τη λύση διαπιστώνουμε ότι η φύση το έχει λύσει από την δημιουργία της. Η φύση δεν έχει απορρίμματα, έχει φροντίσει για την λειτουργία διαχρονικής και αδιατάραχτης ανακύκλωσης. Και το κάνει αθόρυβα, χωρίς κομπασμούς και φανφάρες, το μυστικό της επιτυχίας της ένα και μοναδικό. Όρισε κανόνες ανακύκλωσης .Εκτός από τον Άνθρωπο, τα πάντα απάνω στη φύση αναγνωρίζουν , σέβονται και εφαρμόζουν κατ’ απόλυτο τρόπο τους κανόνες που η φύση έχει ορίσει .

Σπουδαίοι επιστήμονες έχουν ασχοληθεί με το θέμα και έχουν δώσει κατευθύνσεις, απλά, αντιγράφοντας τη φύση, προκειμένου να προλάβουν την καταστροφή του περιβάλλοντος.Να αφήσουμε όμως για μελλοντική δημοσίευση την σε βάθος ανάλυση των μεθόδων και προγραμμάτων,(κομποστοποίηση, ΧΥΤΑ κ.λ.π.) για την συνολική αντιμετώπιση του προβλήματος και ας επικεντρωθούμε στο στόχο μας. Αυτό που ΕΜΕΙΣ θα μπορούσαμε να εγγυηθούμε ότι θα πραγματοποιήσουμε εύκολα άμεσα και αξιόπιστα. Διαπιστώσαμε ότι θα μπορούσαμε να συμμετέχουμε σε προσπάθεια του Δήμου μας , εφόσον το υιοθετήσει, να ανακυκλώσουμε ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές, αλουμίνιο, σίδηρο, χαρτί, μπαταρίες, μειώνοντας την επιβάρυνση του περιβάλλοντος από αυτά τα υλικά και παράλληλα να αποκτήσουμε μέσα από αυτή την προσπάθεια, την απαραίτητη επικοινωνία για πιο δύσκολες προσπάθειες όπως η κομποστοποίηση – λιπασματοποίηση η οποία είναι σε πιλοτικό στάδιο στο δήμο Ελευσίνας.

Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΥΣΚΕΥΩΝ Α.Ε. είναι, μετά από τη σχετική υπουργική απόφαση, ο υπεύθυνος φορέας για την οργάνωση και τη λειτουργία του Συλλογικού Συστήματος Εναλλακτικής Διαχείρισης των Αποβλήτων Ηλεκτρικού και Ηλεκτρονικού Εξοπλισμού (Α.Η.Η.Ε.). Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΥΣΚΕΥΩΝ Α.Ε. έχει ως πρωταρχική επιδίωξη την επίτευξη των εθνικών στόχων, έτσι όπως αυτοί καθορίζονται από την Ευρωπαϊκή και την Ελληνική νομοθεσία (Νόμος 2939/2001 και Προεδρικό Διάταγμα 117/2004). Στην ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΣΥΣΚΕΥΩΝ Α.Ε. συμμετέχουν επιχειρήσεις που παράγουν, εισάγουν και μεταπωλούν ηλεκτρικό και ηλεκτρονικό εξοπλισμό.Ας ξεκινήσουμε από τα εύκολα.Στο Δήμο Λιβαδειάς στην περιοχή Κυνοκομείου με υπεύθυνο τον αντιδήμαρχο κ. Λαμπριντζή τηλ. 22610 28064 υπάρχει τμήμα διαχείρισης αποβλήτων ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού.ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΧΑΡΤΙΟΥ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ ΚΑΙ ΜΠΑΤΑΡΙΩΝΣτην περιοχή Αγ. Νικολάου Εργοστάσιο Αλουμινίου της Ελλάδος είναι ο κ. Κράλλης Λ. τηλ.6932484250 όπου μπορεί να παραλαμβάνει , χαρτιά, συσκευασίες αλουμινίου, μπαταρίες και σίδερα Τι χρειάζεται, μερικοί κάδοι αν είδος , ενημέρωση των κατοίκων και μια επικοινωνία με τον κ. Λαμπριντζή και Κράλλη και την συμμετοχή μας στην απόθεση των προς ανακύκλωση υλικών στον κατάλληλο κάδο.Αναγνωρίζουμε, σεβόμαστε και εφαρμόζουμε, τους κανόνες που η φύση έχει ορίσει.

Times Desfinas

Ένα μικρό παραμύθι για μεγάλους

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένα “νησί” όπου ζούσαν η Ευτυχία ,η Λύπη, η Γνώση, η Αγάπη, ο Πλούτος, η Αλαζονεία και οι “άλλοι”.

Μια μέρα έμαθαν ότι το “νησί” θα βούλιαζε και όλοι πήγαν στις “βάρκες” τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η ΑΓΑΠΗ ήταν η μόνη που έμεινε πίσω. Ήθελε να είναι εκεί μέχρι την τελευταία στιγμή. Όταν το “νησί” άρχισε να βουλιάζει η ΑΓΑΠΗ ζήτησε βοήθεια.
Βλέπει τον ΠΛΟΥΤΟ και του λέει:
“Μπορείς να με πάρεις μαζί σου;”"Όχι, δε μπορώ. Έχω χρυσάφι και ασήμι στη βάρκα μου και δεν έχω χώρο”.
Δίπλα περνούσε η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ.”Σε παρακαλώ, βοήθησέ με”, της είπε η ΑΓΑΠΗ.” Δε μπορώ. Είσαι βρεγμένη και θα μου λερώσεις την όμορφη βάρκα μου”.

Τελευταία πέρασε η ΕΥΤΥΧΙΑ, αλλά ήταν τόσο ευτυχισμένη που ούτε άκουσε την ΑΓΑΠΗ να ζητάει βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή από έναν ηλικιωμένο κύριο που η ΑΓΑΠΗ δεν γνώριζε.”Έλα εδώ, θα σε πάρω εγώ μαζί μου”, της είπε. Όταν έφτασαν στη στεριά, ο κύριος έφυγε βιαστικά και η ΑΓΑΠΗ δεν πρόλαβε να τον ευχαριστήσει. “Γνώση, ποιος με βοήθησε;” ρώτησε η ΑΓΑΠΗ.”Ο ΧΡΟΝΟΣ”, της απάντησε η ΓΝΩΣΗ.
“Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;” ξαναρώτησε η ΑΓΑΠΗ.
Τότε η ΓΝΩΣΗ χαμογέλασε και της είπε:
“Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει πόσο μεγάλη σημασία έχει στη ζωή η ΑΓΑΠΗ’’.

Αλέξανδρος

Ερωτικό Διήγημα

Όνειρο αληθινό ….

Ο πρωινός ήλιος, μετά τη βροχή, έκανε τις στέγες των σπιτιών του χωριού να δείχνουν έντονα κόκκινες, τ’ απόβροχου η μυρωδιά γέμιζε την ατμόσφαιρα. Ακουμπισμένος στο μπαλκόνι του σπιτιού μου μπορούσα να βλέπω το μεγαλύτερο μέρος του χωριού, μέχρι εκεί που τελείωναν τα σπίτια και άρχιζε η κοιλάδα και στο βάθος βουνά, σαν πελώρια κάστρα να κυκλώνουν όλο το οροπέδιο δίνοντας την εντύπωση ότι κάποιος τα έστησε εκεί για να το προστατεύουν απ’ τους χειμωνιάτικους αέρηδες.

Οι ακτίνες του ήλιου σαν πύρινες λόγχες απλώνονταν στην κοιλάδα φωτίζοντας την, κυνηγώντας τις σκιές των δέντρων που έτρεχαν να κρυφτούν πίσω απ’ αυτά, δίνοντας μια αλλόκοτη κίνηση σ’ ολόκληρη την κοιλάδα, σαν να πραγμάτωναν συνωμοτικά κάποια μαγική κι απόκρυφη διεργασία.

Τις σκέψεις μου διέκοψαν ομιλίες και γέλια ,από το βάθος του στενού μπροστά στο σπίτι μου, φάνηκαν οι σιλουέτες δύο κοριτσιών, χειρονομούσαν χαρούμενες , μάλλον δεν με είχαν δει , η μία ήταν πιο ψηλή, με μαύρα μακριά μαλλιά να κυματίζουν ελεύθερα στους ώμους της και το κρυστάλλινο γέλιο της, σχεδόν σκέπαζε την φωνή της φίλης της. Περνώντας κάτω από το μπαλκόνι , μου έδωσε προς στιγμή την εντύπωση ότι φευγαλέα η ματιά της έπεσε επάνω μου, συνέχισαν όμως μέχρι που χάθηκαν στη γωνία του δρόμου , αν και για αρκετή ώρα ακόμη άκουγα τον αντίλαλο του γέλιου της να ηχεί χαριτωμένα στο στενό δρομάκι.

Τα γέλιο της το άκουγα για πολλές μέρες σε μια μόνιμη ανεξέλεγκτη επανάληψη, η μορφή της αν και την είδα για μια και μόνη φορά περνούσε συνεχώς μπροστά μου, κάνοντάς με να νιώθω έντονη την ανάγκη να την ξαναδώ, πού όμως , με ποιο τρόπο ; Στην εποχή μας ,τα πράγματα ήταν δύσκολα, το μόνο μέρος που μπορούσες να μιλήσεις με μια κοπέλα ήταν κατά τη διάρκεια της βόλτα που κάναμε, στο δρόμο που οδηγεί έξω από το χωριό, τις απογευματινές ώρες, σε παρέες αγόρια και κορίτσια και με το πρώτο σκοτάδι έπρεπε να επιστρέψουμε σπίτι , συνήθως τα κορίτσια λίγο νωρίτερα , άντε να πίναμε και καμιά πορτοκαλάδα στο εξοχικό κεντράκι που υπήρχε εκεί.

Ώσπου αιφνίδια, χωρίς να θυμάμαι πως προέκυψε, βρέθηκα να περπατώ δίπλα της, ανάμεσα σε άλλες παρέες, στη συνηθισμένη απογευματινή διαδρομή έξω από το χωριό, περπατούσαμε χωρίς ν’ ανταλλάσουμε κουβέντα, με κοιτούσε την κοιτούσα και γελούσαμε, είχε ένα πολύ γλυκό προσωπάκι, με έντονα εκφραστικά μεγάλα μάτια, που στην κυριολεξία με μαγνήτιζαν, κάθε φορά που με κοιτούσε, κάποια στιγμή νομίζω πως διέκρινα στο βάθος των ματιών της μια λάμψη, μια ξεχωριστή λάμψη, δεν είχε σχέση με το φως των ματιών της που είχα συνηθίσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Οι κόρες των ματιών της μου έδωσαν την εντύπωση ότι είχαν μέσα δύο πυρακτωμένα κάρβουνα και στο επόμενο δευτερόλεπτο έσβησαν ,ίσως σκέφτηκα να ήταν η αντανάκλαση από κάποιο φως.Μετά από λίγο όμως, είχα πάλι την εντύπωση ότι επανήλθε η λάμψη στα μάτια της, πριν προλάβω όμως να το συνειδητοποιήσω, γύρισε το πρόσωπό της γρήγορα στο πλάι σαν να ήθελε να κρύψει το βλέμμα της.

Το απόγευμα κύλησε ευχάριστα ,επέστρεψα σπίτι μου απίστευτα χαρούμενος, αισθανόμουν ότι κάτι έχει συμβεί ,κάτι ευχάριστο με περίμενε και ανυπομονούσα να το ζήσω. Το κρεβάτι μου φαινόταν μικρό ,το δωμάτιο το ίδιο, δε χωρούσα πουθενά, ήθελα να ταξιδέψω, να φύγω, να κάνω το χρόνο να κυλήσει πιο γρήγορα ,συνηθισμένος στης μοναξιάς τη γνώριμη ησυχία, ένιωθα αρκετά περίεργα, το λιτό δωματιάκι μου έδειχνε ν’ απόκτησε ζωή, τα έπιπλα φάνταζαν χαρούμενα, τα χρώματα πιο λαμπερά, μια υπερένταση με είχε κυριεύσει ,άλλαζα καρέκλες έψαχνα κάτι να κάνω χωρίς να ξέρω , μέσα στα μάτια μου συνεχώς το ίδιο πρόσωπο, στ’ αυτιά μου το ίδιο γέλιο , η ΄΄Χαρά ΄΄ έτσι την είχα ονομάσει μ’ ακολουθούσε αόρατη παντού, τελικά το μόνο που κατάφερα ήταν να αποκοιμηθώ με ζωγραφισμένο το χαμόγελο στο πρόσωπό μου.

Από μικρό παιδάκι θυμάμαι αυτό που με συγκινούσε ιδιαίτερα ήταν η βροχή, η πλέον ευχάριστη απόλαυση, την αποζητούσα και όταν ερχόταν, για μένα ήταν γιορτή και αυτό με συνοδεύει ακόμη , δεν χάνω ποτέ την ευκαιρία να απολαύσω μια ωραία βροχή ,τα εγκαταλείπω όλα και την απολαμβάνω όσο διαρκεί .

Σήμερα ήταν κάτι το εξαιρετικό μια βροχή μοναδική σε ένταση και διάρκεια και εγώ να βρίσκομαι κάτω από τον τσίγκο του παράσπιτου, ενός παλιού αρχοντικού της γειτονιάς μου ,χρόνια εγκαταλειμμένο από τους ιδιοκτήτες του, που θεώρησαν ότι θα βρουν την τύχη τους στην ξενιτιά . Εκεί στο παράσπιτο να την περιμένω, με το νερό της βροχής να ξεχύνεται από τα λούκια του τσίγκου σχηματίζοντας υδάτινες κολώνες λες και συγκρατούσε μ’ αυτές το παράσπιτο να μην πέσει και γώ να περιμένω, χωρίς να είναι σίγουρο, αν μπορούσε θα ερχόταν. Η ψυχή μου, η καρδιά μου, τα συναισθήματά μου, ένα αλλόκοτο κουβάρι με δεκάδες άκρες, ένιωθα τόσο αδύναμος να κατανοήσω τι γινόταν μέσα μου. Προς στιγμή αφέθηκα να με παρασύρει ο ήχος από τις νότες της βροχή, κι αυτό όμως δεν κράτησε πολλή, οι κτύποι της καρδιάς μου τα κάλυψαν όλα , γιατί αργεί, θα έρθει ; Και να το παλιό πορτάκι του παράσπιτου ανοίγει, το τρίξιμο των σκουριασμένων μεντεσέδων Θεϊκή μελωδία.

Είναι δίπλα μου, ταξιδεύουμε στα σύννεφα γελώντας, ένα ταξίδι απίθανο, απερίγραπτα ωραίο, υπέροχες στιγμές, να κάθετε δίπλα μου, χωρίς να μιλάμε να με κοιτά και να γελά ,το άρωμα της να με τυλίγει σε κάθε της κίνηση, κοιτάζω το πρόσωπό της, μας χωρίζουν μόλις λίγα εκατοστά, αν απλώσω το χέρι μου θα ακουμπήσω τα λακκάκια που σχηματίζονται στο πρόσωπό της όταν γελά, είναι τόσο κοντά μου δίπλα μου, κι όμως τόσο απόμακρη. Σαν τη σελήνη, όταν προβάλλει στον ξάστερο ουρανό πάνω απ’ τις κορυφές των βουνών, κάνοντας σε να νομίζεις, ότι αν ήσουν στη κορυφή του βουνού θα την χάιδευες κι όταν ανέβεις στην κορυφή, σε περιμένει σε μιαν άλλη κορυφή, αφήνοντας κάθε φορά το ασημένια της ρούχα και τη γοητεία της να σε παρασύρουν και να σε κρατούν φυλακισμένο στο παιχνίδι της, ποιος ξέρει, ίσως ως το τέλος του κόσμου……..

-Ξέρεις ….ψέλλισα, αισθανόμενος ότι το πρόσωπο μου πρέπει να ήταν τόσο κόκκινο που έκαιγε. Θα ήθελα να σου χαρίσω κάτι, είχα αγοράσει ένα άρωμα και ήθελα να της το προσφέρω, θα το δεχόταν; Πώς θα αντιδρούσε ; με κοίταξε για λίγο στα μάτια, χαμογέλασε.

-Τι μπορώ να κάνω, θα το πάρω, εξ’ άλλου το περίμενα, σ’ ευχαριστώ είσαι πολλή καλός, είπε ναζιάρικα. Ένας αναστεναγμός ανακούφισης έφυγε από το στήθος μου, ένιωσα στο χέρι μου τη δροσιά της, σαν την όμορφη πρωινή δροσοσταλιά που ταλαντεύεται στα φύλλα της τριανταφυλλιάς ,που τρέχοντας βάζεις το χέρι σου να την κρατήσεις πριν κυλήσει στο χώμα και χαθεί . Δεν ήταν ψευδαίσθηση, αυτό που έβλεπα στα όνειρα μου το βρήκα και τώρα που ξύπνησα ο χρόνος σταμάτησε, ακόμη κι κτύποι της καρδιάς μου σταμάτησαν

Αιώνες οι μέρες, το όνειρο παρέμενε όνειρο, η Ιθάκη φάνταζε μακρινή κι’ απλησίαστη .Ο Ποσειδώνας ν’ ανακατεύει τις θάλασσες που μανιασμένες έκαναν το ταξίδι ατελείωτο. Και εκεί μες τα πελώρια κύματα η μορφή της να με σαγηνεύει, μ’ ανοικτή την αγκαλιά της ,να παίζει μαζί μου, άλλοτε πλανεύοντας τη καρδιά μου, να την παίρνει μαζί της και να χάνεται στ’ αφρισμένα κύματα κι άλλοτε πάλι, να την αφήνει πονεμένη πάνω στους αφρούς που βάφονταν κόκκινοι από το αίμα της , φωνάζοντας σαν σειρήνα στον οδυσσέα ….δεν σε γνωρίζω ποιος είσαι, τι θέλεις, φώναξε ποιο δυνατά, ο άνεμος παίρνει τα λόγια σου ……

Συνεχίζεται Αλέξανδρος

Συνύπαρξη

“Αν δεν γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει προς το καλύτερο’’.

Για κάθε άνθρωπο, κάθε μέρα που ξημερώνει είναι μοναδική, πρώτον γιατί δεν θα υπάρξει ξανά και δεύτερον βεβαιώνει την ύπαρξη του για μια μέρα ακόμη. Ακούω, βλέπω, αισθάνομαι, υπάρχω. Όμως το να υπάρχουμε δεν είναι αρκετό, το σημαντικότερο είναι να συνυπάρχουμε. Γράφει ο μεγαλύτερος επιστήμονας του 20ου αιώνα Αλπερτ Αϊστάιν « Ο άνθρωπος υπάρχει για ένα και μόνο λόγω, για τον άνθρωπο ».
Είναι καθήκον και ύψιστος στόχος, πέραν πάσης αμφισβήτησης, για τον άνθρωπο, η αρμονική συνύπαρξη με τους συνανθρώπους του. Είμαστε τόσοι λίγοι και ζούμε τόσο λίγο που θα ήταν μεγάλη πολυτέλεια να ξοδευτούμε σε εγωισμούς, ανώφελες διεκδικήσεις και κακίες.
Ο φιλόσοφος και συγγραφέας Gabriel Garcia Marquez ο οποίος τις τελευταίες ημέρες της ζωής του πέθανε από την επάρατο, γράφει: “Επειδή πιστεύεις ότι κάποιος δεν σε αγαπάει όσο εσύ θα ήθελες, δεν σημαίνει ότι δεν σε αγαπά με την καρδιά του”.
Παρατηρώντας τα σπίτια του χωριού μας διαπιστώνουμε ότι το ένα είναι συνέχεια του άλλου, δίνουν την εντύπωση σαν να είναι ένα σπίτι, τόσο κοντά, όσο ήταν και οι καρδιές των ανθρώπων που έζησαν σε αυτά. Θα πει κανείς, ήταν οι ανάγκες της εποχής, η δυσκολία επιβίωσης, το δανεικό καρβέλι, η συμμετοχή όλων για το χτίσιμο ενός σπιτιού και τόσα άλλα. Εμείς σήμερα δόξα το Θεό δεν έχουμε κανέναν ανάγκη, έχουμε καλούδια, έχουμε χρήματα και όσο αυξάνονται αυτά τόσο φθίνουν τα συναισθήματα, ο άνθρωπος πάει περίπατο. Χρειάζεται να περιμένουμε το τέλος, χρειάζεται να πεθάνει κάποιος για να πούμε ότι ήταν καλός άνθρωπος, γιατί να μην το ακούσει ζωντανός.
Αν δεν γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει προς το καλύτερο. Χρειαζόμαστε ανθρώπους να μας αγαπούν αληθινά και μας χρειάζονται άνθρωποι που θα τους αγαπάμε αληθινά. Και μην ξεχνάμε ότι αυτό φαίνεται στα μάτια μας. Η πεμπτουσία της ζωής βρίσκεται μέσα μας, στην καρδιά μας. Αγαπητοί μου δεν χρειάζεται καμία προσπάθεια.
Ας κάνουμε αυτό που θα θέλαμε να κάνουν οι άλλοι για μας. Ας πούμε στον συνάνθρωπό μας αυτό που θα θέλαμε να ακούσουμε.
- Γειά σου γείτονα, βλέπω την οικογένειά σου και την θαυμάζω.
- Γειά σου φίλε, σ’ αγαπώ – Καλημέρα, είμαι δίπλα σου ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΕΝΝΟΟΥΜΕ.
Τόσο απλά και ανέξοδα, μπορούμε να γίνουμε ευτυχισμένοι, αντλώντας την ευτυχία μας από το ίδιο μας το περιβάλλον. Είναι δυνατόν να είμαστε ευτυχισμένοι και χαρούμενοι δίπλα σε συνανθρώπους μας που δυστυχούν και θλίβονται. Η ομορφιά της ζωής, μια ζεστή καρδιά, ο καλός ο λόγος, η αγάπη. Είμαστε φιλόξενοι, υπερήφανοι, φιλότιμοι, ευαίσθητοι, έχουμε όλα τα χαρακτηριστικά των καλών ανθρώπων, δεν έχουμε παρά να προσπαθήσουμε, να προσπαθήσουμε για μια καλύτερη ζωή. Ίσως εμείς που βρισκόμαστε στο μεσοστράτι της ζωής να πιστεύουμε ακόμη, ότι αυτά που αποκτήσαμε δεν είναι αρκετά, ίσως να πιστεύουμε ότι έχουμε καιρό μπροστά μας, ίσως να πιστεύουμε ότι όλα αυτά είναι αρκετά ρομαντικά για να χάσουμε χρόνο.

Αξίζει όμως την προσπάθεια, αξίζει να οργανωθούμε, να σας πω την αλήθεια δεν ελπίζω σε μας, η μόνη ελπίδα ανήκει σε δύο ομάδες ανθρώπων, στους ηλικιωμένους συνανθρώπους μας που συνειδητοποίησαν πόσο μάταια είναι όλα αυτά για τα οποία μαχόμαστε και μπαίνουν εμπόδιο στην αρμονική συνύπαρξη μας, δημιουργώντας έλλειμμα αγάπης και αλληλεγγύης. Και τη νεολαία μας, όσο αυτή παραμένει ανεπηρέαστη από την δική μας αντίληψη για τη ζωή. Κι αξίζει να θυσιάσουμε μέρος του εγωισμού μας και να τους παρακαλέσουμε, να μας παρασύρουν σε μια προσπάθεια με στόχο την ανάδειξη αγάπης και αλληλεγγύης μεταξύ μας. Νεαρά, Νεαρέ, θέλουμε τη γνώμη σου, τη βοήθειά σου, τη συμμετοχή σου, σε μια προσπάθεια Αγάπης και Αλληλεγγύης. Ας την ορίσουμε και ας το κάνουμε έστω και για μια μέρα. Στείλτε μας τη γνώμη σας με SMS στο 6948235495

Το ηλιακό μας σύστημα

Ένας περίπατος στο ηλιακό σύστημα: οι Πλανήτες βήμα βήμα

Κατοικούμε μέσα σε ένα ασήμαντο και μικροσκοπικό τμήμα του Σύμπαντος, που δεν παύει όμως να είναι το σπίτι που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε. Αξίζει λοιπόν να επισκεφτούμε και να γνωρίσουμε καλύτερα την μικρή μας διαστημική γειτονιά. Διότι αν δεν μάθουμε μερικά πράγματα για το ηλιακό μας σύστημα που μας φιλοξενεί και αν δεν γνωρίσουμε τους πλανήτες που είναι αναπόσπαστα μέλη αυτής της γειτονιάς, τότε είναι σαν να κατοικούμε και να ζούμε σε ένα σπίτι χωρίς να γνωρίζουμε σε πια γειτονιά είναι χτισμένο. Γι’ αυτό, προσδεθείτε και απολαύστε το μαγευτικό ταξίδι.

Πόσο μεγάλο είναι το Ηλιακό μας Σύστημα;

Είναι πολύ δύσκολο για μας να καταλάβουμε πόσο μεγάλο είναι το Ηλιακό μας Σύστημα. Οι επιστήμονες μας λένε, ότι ο μεγαλύτερος αριθμός που μπορεί το μυαλό μας να αντιληφθεί, ή να αρπάξει, είναι ο αριθμός εκατό χιλιάδες (100.000). Όταν αρχίζουμε να μιλάμε για τις αποστάσεις μεταξύ των πλανητών, οι οποίες μετριούνται σε εκατομμύρια, ή δισεκατομμύρια, χιλιόμετρα, το μυαλό μας αρχίζει να ζαλίζεται. Όταν μάλιστα προσθέσεις τη συνήθεια που έχουν οι μεγάλοι να κάνουν τα πράγματα πολύ πιο δύσκολα απ’ ότι πρέπει, τότε γίνονται ακόμα πιο δύσκολα. Αυτό που θα προσπαθήσουμε να κάνουνε εδώ, είναι να εξηγήσουμε το μέγεθος του ηλιακού συστήματος με έναν απλούστερο τρόπο και επίσης θα σας δώσουμε μια ιδέα για το πόσο απέχουν οι πλανητικοί μας γείτονες από τον Ήλιο. Θα προσπαθήσουμε να σας δείξουμε το μέγεθος του ηλιακού συστήματος πραγματοποιώντας έναν φανταστικό “περίπατο” από τον Ήλιο προς όλους τους πλανήτες της γειτονιάς μας. Πρόκειται για έναν μοναδικό περίπατο, μιας και κάθε “βήμα” που θα κάνετε αντιστοιχεί με ένα εκατομμύρια εξακόσιες χιλιάδες χιλιόμετρα! Για τους πρώτους τέσσερις πλανήτες, Ερμής, Αφροδίτη, Γη και Άρης, θα έχετε τη δυνατότητα να κάνετε αυτά τα βήματα αν βρισκόσασταν μέσα σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο. Κατόπιν αυτού, οι αποστάσεις είναι υπερβολικά μεγάλες, εκτός και αν βρίσκεστε σε έναν ανοιχτό χώρο χωρίς σύνορα και φυσικά εμπόδια. Αν πραγματικά αποφασίσετε να περπατήσετε τις αποστάσεις για τους πρώτους τέσσερις πλανήτες, βεβαιωθείτε ότι ένας από τους γονείς σας θα στέκεται ακίνητος στη γραμμή του τέρματος αναπαριστώντας τον Ήλιο. Όταν θα αρχίσετε να κάνετε τα βήματα, προσέξτε το κάθε βήμα σας να μην είναι κάτω του ενός μέτρου. Αν, από την άλλη, δεν έχετε τη δυνατότητα να βρείτε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, τότε απλά φανταστείτε το παρακάτω παράδειγμα. Επίσης, κατά το ταξίδι μας διαμέσου του ηλιακού συστήματος, ξεκινώντας πάντα από τον Ήλιο, θα σας αναφέρουμε το χρόνο που θα χρειαζόσασταν να επισκεφτείτε τους πλανήτες με το αυτοκίνητό σας τρέχοντας με την ταχύτητα των 110 χιλιομέτρων την ώρα, όπως επίσης και πετώντας με το αεροπλάνο με 1000 χιλιόμετρα την ώρα. Θυμηθείτε, οι πλανήτες δεν βρίσκονται σε ευθεία γραμμή από τον Ήλιο. Συνεχώς κινούνται γύρω από το μητρικό μας άστρο, και είναι πολύ δύσκολο και σπάνιο να ευθυγραμμιστούν. Οι αποστάσεις που χρησιμοποιούμε από τον Ήλιο προς τους πλανήτες αντιπροσωπεύουν πάντοτε τον μέσο όρο.

Ερμής

Ο πρώτος σταθμός του διαστημικού ταξιδιού μας είναι ο Ερμής, ο οποίος είναι και ο πλησιέστερος πλανήτης προς τον Ήλιο. Ο Ερμής βρίσκεται γύρω στα 56 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο. Για να το καταλάβετε καλύτερα κάντε 35 βήματα μπροστά και κοιτάξτε πίσω να δείτε πόσο μακριά βρίσκεται ο Ήλιος.

Αν πετούσατε με αεροπλάνο και με ταχύτητα 1000 χλμ/ώρα (όπως είπαμε πιο πριν) και ξεκινούσατε από τον Ήλιο θα χρειαζόσασταν 7 χρόνια για να φτάσετε στον Ερμή! Αν τώρα οδηγούσατε το αυτοκίνητό σας θα φτάνατε σε 57 χρόνια.

Αφροδίτη

Ο δεύτερος σταθμός μας είναι ο πλανήτης Αφροδίτη. Ο πλανήτης πήρε το όνομά του από την θεά του έρωτα και της ομορφιάς, της Αφροδίτης και βρίσκεται σε απόσταση 104,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα περίπου από τον Ήλιο, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να κάνετε άλλα 30 βήματα μπροστά (συνολικά 65 βήματα από τον Ήλιο).

Με αεροπλάνο θα φτάνατε σε 12 χρόνια και με αυτοκίνητο σε 106 χρόνια.

Γη

Η τρίτη στάση στο φανταστικό μας ταξίδι είναι το σπίτι μας, ο πλανήτης Γη. Η μέση απόσταση της Γης από το άστρο της ημέρας είναι περίπου 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να κάνετε άλλα 28 βήματα εμπρός (συνολικά 93 βήματα από τον Ήλιο). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι επιστήμονες χρησιμοποιούν την απόσταση Γης – Ήλιου ως αστρονομική μονάδα μέτρησης (Αστρονομική Μονάδα ή Astronomical Unit).

Με αεροπλάνο θα φτάνατε από τον Ήλιο στη Γη σε 18 χρόνια και με αυτοκίνητο σε 152 χρόνια.

Άρης

Η τέταρτη στάση στη διαστημική πορεία μας μέσα στο ηλιακό σύστημα είναι ο Άρης, ο κόκκινος πλανήτης. Πρόκειται για την τελευταία στάση που μπορείτε να κάνετε εντός του ποδοσφαιρικού γηπέδου. Η μέση απόσταση του Άρη από τον Ήλιο είναι γύρω στα 220 εκατομμύρια χιλιόμετρα, ή συνολικά 137 βήματα μπροστά από τον Ήλιο.

Με αεροπλάνο θα φτάνατε σε 26 χρόνια και με αυτοκίνητο σε 223 χρόνια.

Δίας

Ο Δίας, ο μεγαλύτερος πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος, είναι ο πέμπτος πλανήτης σε απόσταση από τον Ήλιο και ο πρώτος από τους ονομαζόμενους “Εξωτερικούς Πλανήτες”. Η μέση απόσταση από τον Ήλιο είναι σχεδόν 751 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Αν προσπαθούσατε να πραγματοποιήσετε τα βήματα θα φτάνατε στα 400 μέτρα μακριά από τον Ήλιο (ή τον ακίνητο γονέα σας). Με αεροπλάνο θα φτάνατε σε 89 χρόνια και με αυτοκίνητο σε 762 χρόνια.

Κρόνος

Ο πλανήτης των δακτυλίων, είναι ο έκτος σε σειρά από τον Ήλιο. Αυτός ο γιγάντιος πλανήτης είναι περισσότερο από εννιά φορές πιο μακριά απ’ ότι η Γη από τον Ήλιο. Η μέση απόσταση είναι περίπου 1370 εκατομμύρια (ή 1,370 δισεκατομμύρια) χιλιόμετρα.

Αν περπατούσατε σε ανοιχτό χώρο κάνοντας ένα ένα τα βήματα θα φτάνατε σε απόσταση 800 μέτρων μακριά από τον Ήλιο. Σίγουρα θα κουραζόσασταν πάρα πολύ.

Αν τώρα πετούσατε με το αεροπλάνο, θα χρειαζόσασταν 163 χρόνια για να διανύσετε την απόσταση από τον Ήλιο μέχρι τον Κρόνο, ενώ με το αυτοκίνητο σε 1.396 χρόνια.

Ουρανός

Ο μυστηριώδης γαλαζοπράσινος πλανήτης είναι ο έβδομος σε σειρά. Από τον Ουρανό ως τα εξώτερα όρια του συστήματός μας, οι αποστάσεις είναι πραγματικά τεράστιες. Η μέση απόσταση από τον Ήλιο είναι γύρω στα 2,7 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Αν προσπαθούσατε να περπατήσετε αυτήν την απόσταση θα φτάνατε στα 1600 μέτρα (ή 1,6 χιλιόμετρα) μακριά από τον γονέα σας.

Με αεροπλάνο θα φτάνατε σε 328 χρόνια και με αυτοκίνητο σε 2.809 χρόνια.

Ποσειδώνας

Ο όγδοος σε σειρά πλανήτης, και ο προτελευταίος από τον Ήλιο, βρίσκεται σε απόσταση που αγγίζει τα 4,3 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα.

Η απόσταση στο ξέφωτο θα έφτανε τα 2.400 μέτρα (ή 2,4 χιλιόμετρα) μήκος. Πρόκειται πράγματι για πολύ μεγάλη απόσταση.

Το αεροπλάνο με το οποίο θα ταξιδεύατε θα έφτανε σε 513 χρόνια στον προορισμό του ενώ με το αυτοκίνητο θα φτάνατε σε 4.400 χρόνια.

Πλούτωνας

Ο μικρός Πλούτωνας είναι ο τελευταίος πλανήτης της οικογένειας του ηλιακού μας συστήματος. Ο σκοτεινός και συνάμα ψυχρός πλανήτης απέχει γύρω στα 5,6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από τον Ήλιο κατά μέσο όρο. Για να φτάνατε το σημείο του Πλούτωνα περπατώντας σε ανοιχτή πεδιάδα θα χρειαζόσασταν 3200 μέτρα βαδίσματος.

Με αεροπλάνο θα φτάνατε σε 675 χρόνια ενώ αν προσπαθούσατε να πάρετε το αυτοκίνητό σας θα ήσασταν εκεί σε 5.700 χρόνια.

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Η Επέτειος του Όχι εορτάζεται στην Ελλάδα κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου και έχει καθιερωθεί ως επίσημη εθνική εορτή και αργία.

Η Ιστορία
Στις 28 Οκτωβρίου του 1940 κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η τότε Ιταλική Κυβέρνηση, δια του Ιταλού Πρέσβη στην Αθήνα Γκράτσι, όπου τις πρώτες πρωινές ώρες επέδωσε ιδιόχειρα στον Έλληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, σχετικό τελεσίγραφο, απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του ελλαδικού χώρου (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.

Μετά την ανάγνωση του κειμένου ο Έλληνας Πρωθυπουργός έστρεψε το βλέμα του στον Ιταλό Πρέσβη και του απάντησε στα γαλλικά (επίσημη διπλωματική γλώσσα) την ιστορική φράση: «Alors, c’est la guerre», (αλόρ σε λα γκερ =Λοιπόν, έχουμε πόλεμο). Ο Έλληνας Πρωθυπουργός εκείνη τη στιγμή είχε εκφράσει το ελληνικό λαϊκό συναίσθημα, την άρνηση της υποταγής, και αυτή η άρνηση πέρασε στον τότε ελληνικό δημοσιογραφικό τύπο με την λέξη «ΟΧΙ».

Δύο ώρες μετά την παραπάνω επίδοση, ξεκίνησε ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος με εισβολή ιταλικών στρατευμάτων στην Ήπειρο, οπότε η Ελλάδα αμυνόμενη ενεπλάκη στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Εορτασμός
Το λεγόμενο «Έπος του Σαράντα», το οποίο ακολούθησε, και οι μεγάλες νίκες που ο ελληνικός στρατός κατήγαγε εις βάρος των Ιταλών, καθιερώθηκε να γιορτάζονται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου, την ημέρα της επίδοσης του ιταλικού τελεσιγράφου και της άρνησης του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά να συναινέσει.

Κάθε χρόνο αυτή τη μέρα γίνεται στη Θεσσαλονίκη, συνήθως παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων επισήμων, μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, η οποία συμπίπτει με τον εορτασμό της απελευθέρωσης της πόλης κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο και τη μνήμη του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου. Στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις γίνονται μαθητικές παρελάσεις, ενώ δημόσια και ιδιωτικά κτίρια υψώνουν την ελληνική σημαία.

Κοντά στην επέτειο του όχι, τηλεόραση και ραδιόφωνο προβάλλουν επετειακές εκπομπές μνήμης και κάνουν ιδιαίτερη μνεία στην «τραγουδίστρια της νίκης» Σοφία Βέμπο, η οποία με τα πατριωτικά της τραγούδια εμψύχωνε τους στρατιώτες και μετέδιδε τον ενθουσιασμό της προέλασης των ελληνικών δυνάμεων στη Βόρεια Ήπειρο.

28 Οκτωβρίου 1940 – Η μεγάλη νίκη

Για μια ακόμη φορά ,θα εορτάσουμε την επέτειο του ΟΧΙ της 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940, θα ακούσουμε με υπερηφάνεια, και σωστά, για τους αγωνιστές που έδωσαν τη ζωή τους για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι. Για μια ακόμη φορά, θα καταδικάσουμε τις θηριωδίες ανθρώπων, με κτηνώδη ένστικτα που εξευτέλισαν και αφάνισαν εκατομμύρια ανθρώπων και θα κάνουμε από καρδιάς την ευχή, να μην ξαναγράψει η ιστορία των ανθρώπων τόσο μαύρες σελίδες.

Βέβαια, θα δίναμε την εντύπωση σε κάποιον εξωγήινο που θα επισκεπτόταν για πρώτη φορά τον πλανήτη μας, ότι όλα αυτά συνέβησαν μία και μοναδική φορά το 1940 και μετά η ανθρωπότητα ζει μια διαρκή και αδιατάρακτη ειρήνη. Γνωρίζετε, από τότε μέχρι σήμερα, πόσα εκατομμύρια ανθρώπων έχουν θανατωθεί «εν ονόματι της ειρήνης, της θρησκείας και του μέλλοντος των παιδιών μας».Τη στιγμή που ο Μέγας εγγυητής της ειρήνης ΟΗΕ παρακολουθούσε ποδόσφαιρο. Να θυμηθούμε ότι από το 1919 με την λήξη του 1ου παγκόσμιου ιδρύθηκε ο οργανισμός Κοινωνία των Εθνών (Κ τ Ε) ,πρόδρομος του ΟΗΕ ο οποίος ιδρύθηκε και αυτός με την λήξη του 2ου παγκόσμιου πολέμου το 1946, χωρίς βέβαια να είναι κανείς σε θέση να εμποδίσει την σφαγή εκατομμυρίων ανθρώπων μέχρι σήμερα.

Δυστυχώς, αυτή είναι η πραγματικότητα, ανεξάρτητα αν την δεχόμαστε, αν μας αφορά άμεσα ή αν πιστεύουμε ότι όσο είμαστε καλά παιδιά οι «σύμμαχοι μας » θα μας παρέχουν ασφάλεια, με το αζημίωτο βέβαια. Η αλήθεια παραμένει διαχρονικά μοναδική και αμετάβλητη.Αν μελετούσαμε και δεχόμαστε την προτροπή του Θουκυδίδη, ίσως να μην είχαμε αυτές τις συμπεριφορές, καλύτερα όμως ν’ ακούσουμε τον ίδιο.

Η Αλήθεια « Επειδή η ανθρώπινη φύση δεν μεταβάλλεται ουσιαστικά , ο άνθρωπος πρέπει να διδάσκεται από την ιστορία για να καταστεί ικανός να αντιμετωπίσει με επιτυχία το μέλλον ». Θουκυδίδης

Η Τεκμηρίωση Κυριαρχία των Αθηναίων (Διάλογος Αθηναίων και Μηλίων 422-415 π.χ)

Μήλιοι : Λέτε λοιπόν ότι δεν θα δεχτείτε το να υπάρχουμε εν ειρήνη, το να είμαστε φίλοι αντί εχθροί, το να παραμείνουμε ουδέτεροι μη συμμαχώντας με κανέναν.

Αθηναίοι : Όχι. Δεν μας βλάπτει τόσο η εχθρότητά σας όσο το να θέλετε να παραμείνετε αδύναμοι. Στα μάτια των υπολοίπων υπηκόων μας, η στάση σας είναι απόδειξη ότι είμαστε αδύναμοι, ενώ το να μας μισείτε απόδειξη ότι είμαστε δυνατοί.

Μήλιοι : Έτσι θεωρούν την ισότητα οι υπήκοοί σας, ώστε να βάζουν στην ίδια κατηγορία όλους αυτούς που δεν ανήκουν σε εσάς και εκείνους να έχουν υποταχθεί από εσάς ;

Αθηναίοι : Θεωρούν ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ξεφύγει και ότι αυτοί που διατηρούν την ελευθερία τους το οφείλουν στη δύναμή τους . Πιστεύουν ότι δεν τους επιτιθέμεθα επειδή φοβόμαστε . Ώστε εκτός από την διεύρυνση μας θα μας προσφέρατε ασφάλεια με το να υποταχθείτε. Ειδικά αν εσείς, μία νησιώτικη δύναμη και ασθενέστεροι από άλλους νησιώτες, αποτυγχάνατε να παρουσιάσετε τους εαυτούς σας ισχυρότερους μια θαλασσοκράτειρας.

Οι Αθηναίοι αρχικώς πολιόρκησαν τη Μήλο με μια χαλαρή πολιορκία, η οποία εν συνεχεία συνεσφίχθει και κατέληξε στη σφαγή όλων των Μηλίων ικανοπόλεμων ‘’τρομοκρατών-επαναστατών’’ στο όνομα της νομιμότητας.

Θουκυδίδου Ιστοριών Βιβλίο 5ο

Κυριαρχία του άξονα (Γερμανία-Ιταλία-Ιαπωνία) 1936-1945 μ.Χ.

Εισβολη της Ιταλίας στην Αβησσυνία 1936 1. Καταδίκη από την Κοινωνία των Εθνών (Ιούνιος 1936). Ανταποκρινόμενη στην έκκληση του αυτοκράτορα Χαϊλέ Σελασιέ, η Κ τ Ε “κατονόμασε” την Ιταλία ως επιτιθέμενη χώρα και 52 κράτη ψήφισαν την επιβολή κυρώσεων σε βάρος της Ιταλίας.2. Οι ΗΠΑ, η Γερμανία και η σοβιετική Ρωσία (που εντάχθηκε στην Κοινωνία των Εθνών τον Οκτώβριο του 1934) αρνήθηκαν να εφαρμόσουν τις οικονομικές κυρώσεις κατά της Ιταλίας. 3. Εγινε φανερή η αποτυχία να διασφαλιστεί η συλλογική ασφάλεια. Τον Ιούλιο του 1936 η Κοινωνία των Εθνών ανακάλεσε τις κυρώσεις σε βάρος της Ιταλίας και έδωσε τη συγκατάθεσή της στην ιταλική κατοχή της Αβυσσηνίας4. Ενισχύθηκε η φασιστική επιθετικότητα. Οι συμφωνίες του Stressa Front είχαν πλέον ακυρωθεί. Τον Οκτώβριο του 1936, μάλιστα, η Ιταλία και η Γερμανία υπέγραψαν το “¨Ατσάλινο Σύμφωνο”, με το οποίο συμφωνούσαν μεταξύ τους να συντονίζουν την εξωτερική τους πολιτική

Κυριαρχία των Αμερικανών 2000 μ.χ.

Εδώ η ιστορία είναι πιο επίκαιρη των ειδήσεων

Εν ονόματι της διεθνούς νομιμότητας και της ασφάλειας των πολιτών της γης ??? (sic) G. BUSH Ο ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ. ΙΡΑΚ-ΡΟΥΑΝΤΑ-ΒΙΕΤΝΑΜ-ΚΟΡΕΑ-ΣΕΡΒΙΑ-ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ- ………….

Μπορεί πλέον και με τις ευλογίες του ΟΗΕ ο πλανητάρχης, με την ανοχή των θλιβερών υποτακτικών, να βομβαρδίζει, να δοκιμάζει ,σε άμαχο πληθυσμό, τα υπερσύγχρονα όπλα του, να εξαθλιώνει και να αφανίζει εκατομμύρια ανθρώπων σε κάθε γωνιά της γης ,πάνω απ’ όλα η ασφάλεια των πολιτών και των εταιρειών Αμερικανικών συμφερόντων.Στον 20ο αιώνα που ζήσαμε ,έγιναν τα πλέον στυγνά εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σφαγές εκατομμυρίων ανθρώπων, με την συμμετοχή πάντα των συμμάχων ,εξ άλλου οι λαοί που δεν ανήκουν στη συμμαχία, στην εκάστοτε συμμαχία, ανατολική, δυτική, έχει σημασία, είναι «τρομοκράτες». Και διαχρονικός στόχος των δυνατών της γης, είναι να μην υπάρχουν «τρομοκράτες».

Βέβαια στον αιώνα μας τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά η καταστροφή του εχθρού, είναι θέμα ημερών, γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού, όπου πρώτα συντελείτε οι εξαθλίωση του ,κατεδάφιση οικιών, μόλυνση υδάτων και τροφίμων, διακοπή ηλεκτρικής ενέργειας και επικοινωνιών και μετά ο όλεθρος, η σφαγή των αμάχων, η αποτέφρωση τους. Τα διαβάζουμε κάθε ημέρα στον τύπο και τ’ ακούμε στις τηλεοράσεις. Αλλά δεν αντιλαμβανόμαστε, πιστεύω, πλήρως τα γεγονότα, π.χ. την ενέργεια των Ισραηλινών να κατεδαφίσουν τα σπίτια των Παλαιστινίων, είδαμε στην τηλεόραση της μπουλντόζες να γκρεμίζουν σπίτια. Ας σκεφτούμε για ένα λεπτό το δράμα αυτών των οικογενειών, χωρίς κατάλυμα, τροφή , νερό. Και όλα αυτά δεν συνέβησαν στο παρελθόν, συμβαίνουν σήμερα, τώρα που όλοι εμείς παρακολουθούμε αναπαυτικά στον καναπέ μας, Eurovision, Euro basket, κι αν μέσα στην χαλαρή μας συζήτηση, αφυπνισθεί το συναίσθημα της αλληλεγγύης, στέλνουμε κι ένα SMS, όχι τίποτες άλλο, αλλά να έχουμε να λέμε και να κοιμηθούμε και με την συνείδηση μας αναπαυμένη, επιτελέσαμε το καθήκον μας.

Ευτυχώς για τους λαούς της γης, υπάρχει απάντηση και την δανειζόμαστε από το βιβλίο του καθηγητού κ. Ν. Α. Ρούτη «ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΞΥΓΓΡΑΦΗ » αφιέρωμα σε αυτούς που έκαναν την Αλήθεια δόρυ και ασπίδα για την υπεράσπιση του ανθρώπου και σ’ αυτούς που ελπίζουν και παλεύουν για τη Δικαιοσύνη και τη λευτεριά.

«Υπάρχει και μια διαχρονική επισήμανση του Θουκυδίδη που διατυπώνεται από τον Νικία. ‘Ο άνθρωπος είναι ο κυριότερος παράγοντας και στην ειρήνη και στους πόλεμους’. Μπορείς να γκρεμίσεις τα τείχη μιας πόλης, μπορείς να βυθίσεις τα πλοία της, μπορείς να κάψεις τα σπίτια της, μπορείς να λεηλατήσεις τα πλούτη και τα μνημεία της. Αν όμως δεν μπορείς να υποτάξεις το φρόνημα του ανθρώπου, είσαι αναπόφευκτα ο ηττημένος.Και το φρόνημα των ελεύθερων ανθρώπων καμία δύναμη, όσο μεγάλη και αν είναι και όσα μέσα και αν χρησιμοποιήσει, δεν θα μπορέσει ποτέ να νικήσει .Ο ελεύθερος είναι σε όλες τις εποχές και σε όλους τους τόπους ο νικητής.Η Ιστορία δεν λησμονεί κανένα και δεν συγχωρεί εκείνους που εγκληματούν κατά της ανθρωπότητας .Μπορεί να αργεί, αλλά πάντοτε τιμωρεί » .

Η Ιστορία Διδάσκει. Πόσες αυτοκρατορίες και πόσοι αυτοκράτορες πέρασαν, Πέρσες, Έλληνες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Τούρκοι, σήμερα οι Αμερικανοί. Όλοι τους την εποχή της παντοκρατορίας τους πίστευαν ότι θα παραμείνουν για πάντα .Την άνοδο όμως πάντα την διαδέχεται η πτώση και δυστυχώς οι λίστες των αθώων θυμάτων, αυτής της διαδικασίας.

Χ.Σ.

Ανέκδοτες Ιστορίες Νο.2

Για πού ισαι Κόχραν τσέ δε φαίνες

Ω ω ω ω ω ω ω ρε, σγχωριανοί, χάααααθτσε ο Κόοοοοχραν τσε δε φαίνετ πθεναααααά ….

Να μαζευτούμ ούλι να ψαααααξομ να τον βρούμ ……………..

Η φωνή του τελάλη του χωριού έσκισε την πρωινή σιγαλιά , παλιά συνήθεια στο χωριό μας ο τελάλης, σε κάθε σημαντικό ή και ασήμαντο γεγονός, που ενδιέφερε τους χωριανούς, φρόντιζε να το μαθαίνουν άμεσα απαγγέλλοντας το από την κορυφή του Πύργου, ονομασία ενός μεγάλου βράχου με μια μεγάλη σπηλιά στη ρίζα του, τον Τυριά, όνομα που είχε προκύψει από την αποθήκευση των τυριών εκεί λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας που υπήρχε στα σωθικά της και ευρισκόταν πάνω από την πλατεία όπου συγκεντρώνονταν όλοι οι ενήλικες (όσοι είχαν εκπληρώσει τις στρατιωτικές υποχρεώσεις) άνδρες του χωριού, κάτω από το νεαρό τότε πλάτανο, σαν μια μεγάλη οικογένεια, να ανταλλάξουν απόψεις , να σχολιάσουν ,να κριτικάρουν, με τον ξεχωριστό και μοναδικό Δεσφινιώτικο τρόπο.

Η ιστορία μας ξεκινά πολλά χρόνια πίσω, φτάνοντας σε μας σαν παραμύθι, προσεγγίζεται χρονολογικά περί το 1910 και όπως λένε οι παλιότεροι αφορά έναν Εγγλέζο περιηγητή ο οποίος είχε περάσει από την περιοχή μας και έμεινε στο χωριό για αρκετό καιρό ,του άρεσε παρά πολλή να περπατά καθώς λένε πάνω στους λόφους της Δεσφίνας , και να αγναντεύει τη θέα που προσφέρει απλόχερα σε κάθε φυσιολάτρη η περιοχή .

Το πιο αγαπημένο του μέρος ήταν ο λόφος που υψώνεται δίπλα στο Κούτσουρα απέναντι από τους Δελφούς . Η κορυφή του λόφου είναι σκέτο παρατηρητήριο , νομίζεις ότι αν απλώσεις το χέρι σου θα χαϊδέψεις της κορυφές των δένδρων του ελαιώνα της Άμφισσας που απλώνετε στα ποδιά σου σαν ένα απέραντο χαλί . Μπροστά σου υψώνετε ο Παρνασσός το επιβλητικό βουνό με το κυρίαρχο ανάστημα του να δεσπόζει στη περιοχή. Στους πρόποδες του αγναντεύεις την όμορφη Αράχοβα πιο δίπλα τον ομφαλό της γης ( κατά τους αρχαίους προγόνους) τους Δελφούς , διακρίνοντας καθαρά πολλά από τα μνημεία της αρχαίας πόλης. Πιο κάτω βλέπεις το Χρυσό , και στο βάθος υψώνετε η οροσειρά της Γκιόνας στους πρόποδες του βουνού διακρίνεις την Άμφισσα των Αγ. Κωνσταντίνο το Σερνικάκη ,την Αγ Ευθυμία και τη Βουνιχώρα. Στρίβοντας αριστερά το βλέμμα σου θα δεις το απέραντο γαλάζιο του Κορινθιακού κόλπου να αγκαλιάζει τα βουνά της Φωκίδας . Στο βάθος του κόλπου θωρείς το γραφικό Γαλαξίδι , και πιο κοντά σχεδόν στα πόδια σου απλώνετε η Ιτέα . Όλη αυτή η φυσική πανδαισία που απλώνεται μπροστά στον επισκέπτη, του μαγνητίζει το βλέμμα και του διεγείρει τις αισθήσεις .

Σύμφωνα λοιπόν με τις φήμες ο Κόχραν εξαφανίζετε για αρκετές ημέρες από το χωριό χωρίς να δώσει σημεία ζωής. Η απώλεια του εγγλέζου έγινε σπουδαίο θέμα και η ανεύρεση του αποτέλεσε μεγάλη υποχρέωση απέναντι στον ξένο άνθρωπο που ήρθε στο χωριό, εξ’ άλλου οι Δεσφινιώτες ανέκαθεν φημίζονταν για την φιλοξενία το φιλότιμο και την αλληλεγγύη τους. Κάτω από αυτή την πίεση αμολήθηκε όλο το χωριό, και απλώθηκαν όλοι στην γύρω περιοχή , σε λόφους ρεματιές, κι όπου μπορούσε να πάει ο καθένας άρχισαν να των ψάχνουν ,φωνάζοντας τον .

Ωωωωω ρε Κόχραν ,για πού ισαι Κόχραν τσε δε φαίνες……….

Βέβαια ο άμοιρος περιηγητής δεν ανταποκρίθηκε ποτέ . Μετά από πολλά χρόνια , λένε ότι βρέθηκε το ρολόι του στο απόκρημνο μέρος του λόφου που αναφέραμε πιο πάνω , έτσι οι συχωριανοί μας έδωσαν το όνομα του στο λόφο . Σήμερα βέβαια είναι πολλή εύκολο να βρεθείς στη κορυφή του λόφου και να απολαύσεις τη θεά , είναι γύρο στα 5 χιλ. Από το χωριό , παίρνοντας το δρόμο προς Ιτέα , μετά το βιολογικό καθαρισμό στρίβουμε δεξιά και συνεχίζουμε ευθεία έως την κορυφή , ο δρόμος είναι χωμάτινος , αλλά η θεά ανταμείβει πλουσιοπάροχα τον επισκέπτη.Πολλές φορές η τεχνολογία στο βωμό του κέρδους καταπατά τη φύση , έτσι και εδώ ,στη κορυφή του λόφου έχουν υψώσει κεραίες κινητής τηλεφωνίας και ο επισκέπτης όση ώρα παρατηρεί το φυσικό κάλος ακούει τη βοή που πηγάζει από τους ανεμιστήρες των μηχανημάτων , η θέα όμως που αντικρίζει των συνεπαίρνει τόσο ώστε να ξεχνά τα τερατουργήματα της τεχνολογίας που τον περιβάλουν .

Η ΑΝΕΚΔΟΤΗ ΑΥΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΑΣ ΦΙΛΟ ΣΟΦΡΩΝ

Γενικοί κανόνες στην χρήση των όπλων

Τα όπλα δεν συνδιάζονται με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά!!! Όπως και με την οδήγηση, έτσι και με τα όπλα, οτιδήποτε επηρεάζει την σωστή κρίση και την ικανότητά μας πρέπει να αποφεύγετε! Κανένας σκοπευτής, που σέβεται τον εαυτό του δεν συνδυάζει τα όπλα με αλκοόλ και ναρκωτικά! Αν βρεθείτε ανάμεσα σε μια τέτοια ομάδα ανθρώπων, φύγετε το συντομότερο δυνατόν – ένα σοβαρό ατύχημα θα συμβεί οπωσδήποτε… είναι απλά θέμα χρόνου…(1). Όλα τα όπλα πρέπει να είναι άδεια και στη θήκη τους όταν δεν χρησιμοποιούνται. Τα όπλα πρέπει να γεμίζονται μόνο στο πεδίο βολής για τον αγώνα ή την προπόνηση [ή στο ύπαιθρο, όταν είμαστε έτοιμοι για κυνήγι]. Όταν δεν χρησιμοποιούνται, πρέπει να αδειάζουν και με τον μηχανισμό ανοιχτό να τοποθετούνται στη θήκη ή το κουτί τους.
Αδειάστε κι ελέγξτε το όπλο σας αμέσως μόλις τελειώσετε τη βολή σας. Αλλιώς μπορείτε να το ξεχάσετε, με ολέθρια αποτελέσματα. Μην επιτρέπετε να πάρουν και μην δίνεται ποτέ το όπλο σας σε κάποιον να το δει ή να το περιεργαστεί αν πρώτα εσείς ο ίδιος δεν ελέγξετε το όπλο και δεν ανοίξετε το μηχανισμό του και βεβαιωθείτε ότι είναι άδειο και ασφαλές. Το ίδιο ισχύει όταν εσείς ζητάτε να ελέγξετε ένα όπλο.
Όταν η λογική σας λέει να αδειάσετε ένα όπλο μη συμβεί το κακό, κάντε το!!!(2). Να στρέφετε πάντα τη κάνη του όπλου σας σε μια ασφαλή κατεύθυνση. Αυτός ο κανόνας είναι ένας από τους βασικότερους!
Ασφαλής διεύθυνση είναι να στρέφεται τη κάνη του όπλου προς τον ουρανό, σε ανοιχτό χώρο ή προς το μαλακό έδαφος, μακριά από εσάς και άλλους ανθρώπους. Να θυμάστε ότι τα σκάγια ή το βλήμα της σφαίρας μπορούν να εξοστρακιστούν σε μια σκληρή επιφάνεια και να τραυματίσουν εσάς ή κάποιο άλλο. Να εφαρμόζετε πάντα το κανόνα αυτό, όταν γεμίζετε ή αδειάζετε το όπλο σας. Έτσι μια τυχαία εκπυρσοκρότηση δεν θα προκαλέσει ατύχημα. (3). Να είστε σίγουροι για το στόχο σας και για το τι βρίσκεται πίσω απ’ αυτόν. Πριν πυροβολήσουμε σ’ ένα στόχο πρέπει να ξέρουμε τι υπάρχει πίσω απ’ αυτόν. Πάντα υπάρχει πιθανότητα η σφαίρα μας να διαπεράσει τον στόχο και να χτυπήσει κάποιον ή κάτι που βρίσκεται πίσω απ’ αυτόν. Μερικά φυσίγγια λειοκάνων μπορούν να στείλουν τα σκάγια έως και 350-400 μ. μακριά ενώ τα μονόβολα [slugs] μπορούν να φτάσουν μέχρι και τα εξακόσια (600 μ.) μέτρα! Άσχετα αν εμείς τα χρησιμοποιούμε σε στόχους από 15- 100 μ. Ένα βλήμα των .22 cal μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 2,5 χλμ. μακριά ενώ ένα βλήμα των .308 (7,62 mm) μπορεί να φτάσει γύρω στα 4,5 χλμ.
Κανείς δεν μπορεί να πάρει πίσω μια σφαίρα! Από τη στιγμή ένα βλήμα ή τα σκάγια εκτοξευτούν από την κάνη του όπλου μας, δεν μπορούμε πλέον να ελέγξουμε ή να σταματήσουμε την πορεία τους. Δεν έχουμε πλέον έλεγχο επάνω σ’ αυτά. Μην πυροβολείτε, αν δεν είστε σίγουροι σε τι στόχο ρίχνετε!(4). Χρησιμοποιείτε πάντα τα σωστά πυρομαχικά. Κάθε όπλο σχεδιάζεται, κατασκευάζεται, δοκιμάζεται κι εγκρίνεται να χρησιμοποιεί συγκεκριμένους τύπους πυρομαχικών. Το διαμέτρημα που χρησιμοποιεί, το μήκος του κάλυκα και του βλήματος, οι πιέσεις στις οποίες μπορεί να αντέξει [θαλάμη, κάνη, μηχανισμός, σκελετός] και το είδος της πυρίτιδας είναι ΑΥΣΤΗΡΑ προκαθορισμένα.
Να Να χρησιμοποιείτε μόνο τα πυρομαχικά που ορίζονται από τον κατασκευαστή του όπλου, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του. Αν δεν έχετε το εγχειρίδιο [manual], συμβουλευτείτε έναν αντιπρόσωπο ή έναν έμπειρο οπλουργό. Λάθος πυρομαχικά μπορούν να καταστρέψουν το όπλο σας και να τραυματίσουν εσάς ή κάποιον άλλο.
Αν τα πυρομαχικά σας έχουν βραχεί, τότε χρησιμοποιήστε τα με προσοχή γιατί μπορεί να έχουν αλλοιωθεί από την υγρασία. Μη λαδώνεται και μη ψεκάζετε με σπρέυ τα πυρομαχικά σας. Μη χρησιμοποιείτε παλιά πυρομαχικά. Μη χρησιμοποιείτε το όπλο με πολύ λάδι στη θαλάμη.
Ένας τυπικός έλεγχος χρειάζεται 2-3 δευτερόλεπτα, εξετάζετε τα πυρομαχικά σας πριν τα χρησιμοποιήσετε!(5). Σε περίπτωση εμπλοκής ή αφλογιστίας χειριστείτε το όπλο με προσοχή Διαβάστε προσεκτικά στο εγχειρίδιο του όπλου σας τι πρέπει να κάνετε σε περίπτωση εμπλοκής ή αφλογιστίας. Στρέψτε το σε ασφαλή κατεύθυνση [θυμηθείτε τον 2oκανόνα]. Έτσι, αν εκπυρσοκροτήσει με μια καθυστέρηση, το βλήμα ή τα σκάγια θα φύγουν προς μια ασφαλή κατεύθυνση.
Ανοίξτε το με προσοχή (αν χρειάζεται!), αφαιρέστε τα πυρομαχικά και διορθώστε το ή, αν απλά χρειάζεται να αφαιρέσετε το ελαττωματικό πυρομαχικό, κάντε το με προσοχή και ξεφορτωθείτε το με ασφαλή τρόπο.(6). Σιγουρευτείτε ότι η κάνη του όπλου δεν είναι φραγμένη. Όταν βρίσκεστε στο κυνήγι ή στο πεδίο βολής, πριν πυροβολήσετε, σιγουρευτείτε ότι η κάνη του όπλου σας δεν είναι φραγμένη από χώμα, λάσπη, πάγο, κλαδάκια ή φύλλα και ότι δεν υπάρχει υπερβολικό λάδι ή γράσσο στη κάνη του όπλου σας. Όλα αυτά μπορεί να προκαλέσουν επικίνδυνη αύξηση των αερίων [πιέσεων] μέσα στη κάνη με αποτέλεσμα την παραμόρφωση ή καταστροφή [έκρηξη] της κάνης, με τραγικά αποτελέσματα για τον σκοπευτή κι όσους βρίσκονται γύρω του.
Κάντε συνήθεια τον προληπτικό έλεγχο πριν και μετά τις βολές!(7). Μη στηρίζεστε στη μηχανική ασφάλεια του όπλου σας. Η ασφάλεια του όπλου είναι μια μηχανική συσκευή και σαν τέτοια, μπορεί να πάθει βλάβη οποιαδήποτε στιγμή και να μη λειτουργήσει σωστά! Μπορεί να νομίζετε λανθασμένα ότι είναι ΟΝ [ασφαλισμένο όπλο] ενώ στη πραγματικότητα είναι OFF [απασφαλισμένο]. Ένα όπλο με την ασφάλεια ΟΝ πάλι μπορεί να πυροβολήσει αν δεχτεί ένα δυνατό χτύπημα ή μια πτώση στο έδαφος ή έχει μηχανική βλάβη.
Η ασφάλεια είναι συμπλήρωμα της ασφαλούς χρήσης του όπλου από τον σκοπευτή κι όχι η “λύση” στο πρόβλημα! Ακόμη και με την ασφάλεια ΟΝ να χειρίζεστε το όπλο σαν να πρόκειται να πυροβολήσει. Ο μόνος τρόπος για να ξέρετε πως ένα όπλο είναι ασφαλές είναι: να είναι ανοικτό και άδειο από πυρομαχικά!Κανόνες ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ στη φύλαξη των ΌπλωνΤο θέμα της ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ είναι θέμα συμπεριφοράς και στάσης, πνευματικής εγρήγορσης και αφοσίωσης στους Κανόνες της Ασφάλειας και στο πνεύμα πίσω απ’ αυτούς! Καμιά μηχανική συσκευή ή γραπτός κανόνας δεν μπορεί να μας προσφέρει τη μέγιστη προστασία από ένα πιθανό ατύχημα, γι ‘αυτό κι εμείς πρέπει να δίνουμε την μέγιστη προσοχή μας στην πιστή τήρησή τους!Τα όπλα πρέπει να βρίσκονται πάντα κάτω από τον πλήρη και διαρκή έλεγχό μας!(1). Όταν βρισκόμαστε σπίτι … Το θέμα της ασφάλειας στο σπίτι είναι πολύ σοβαρό! Τα περισσότερα ατυχήματα με όπλα γίνονται συνήθως στο σπίτι κατά τον καθαρισμό και την συντήρηση των όπλων, παίζοντας μ’ αυτά [είτε από ενήλικες είτε από παιδιά], ή από την ελλιπή προστασία τους.Τα όπλα πρέπει να φυλάσσονται άδεια και κλειδωμένα μακριά από την κοινή θέα, σε ασφαλές μέρος. Τα πυρομαχικά δεν πρέπει να βρίσκονται μαζί με τα όπλα, ειδικότερα αν στο σπίτι μας έχουμε μικρά παιδιά. (Φανταστείτε τι θα συμβεί αν κάποιος βρει το όπλο σας γεμάτο στο τραπέζι και θελήσει να παίξει ή να αστειευτεί μ’ αυτό).Ο Νόμος προβλέπει τα όπλα να φυλάσσονται σε ειδικές θήκες ή οπλοκιβώτιο με κλειδαριά ή άλλο ασφαλιστικό μηχανισμό. Διατηρείτε τα όπλα σας καθαρά και σε καλή μηχανική κατάσταση. (2). Όταν καθαρίζουμε ένα όπλο … Όταν καθαρίζουμε ή συντηρούμε τα όπλα μας πρέπει να μην ξεχνάμε τους βασικούς κανόνες ασφαλείας! Στρέφουμε την κάνη του όπλου σε μια ασφαλή κατεύθυνση και ελέγχουμε να βεβαιωθούμε ότι είναι άδειο από πυρομαχικά. Αφαιρούμε τη γεμιστήρα [αν έχει] και ελέγχουμε τη θαλάμη και τη κάνη για ξεχασμένα πυρομαχικά.
Όταν τελειώσουμε, βάζουμε το όπλο άδειο πίσω στη θήκη του και το ασφαλίζουμε μακριά από την κοινή θέα! (3). Επιπλέον μέτρα ασφάλειας … Επειδή – δυστυχώς – πάντα υπάρχει ο κίνδυνος κλοπής ενός όπλου καλό είναι να γράψουμε κάπου και να κρατήσουμε ξεχωριστά τον Αριθμό σειράς [serial number], το διαμέτρημα [caliber], το μοντέλο [model] και τον κατασκευαστή του όπλου μας καθώς επίσης και μια περιγραφή με ότι άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μπορεί έχει. Ακόμη, μερικές φωτογραφίες με λεπτομέρειες του όπλου θα μας βοηθήσουν σε περίπτωση που χρειαστεί. Εάν υπάρξει περίπτωση κλοπής, αυτή πρέπει να δηλωθεί αμέσως στις αρχές και να παρέχουμε τις πληροφορίες που χρειάζεται.

Η συνταγή του μήνα Νο.2

Η ΣΥΝΤΑΓΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

Φάβα

Συστατικά

500 γρ. φάβα
λάδι
αλάτι
2 κρεμμύδια ολόκληρα

Για το γαρνίρισμα:
λάδι
λεμόνι
κρεμμύδι ψιλοκομμένο
λιαστή ντομάτα (προαιρετικά)
κάπαρη (προαιρετικά)

Οδηγίες

1. Ξεπλένουμε τη φάβα 2-3 φορές. Τη βάζουμε σε κατσαρόλα με μπόλικο νερό (να την καλύψει και άλλο τόσο περίπου). Πρέπει να την προσέχουμε πολύ μέχρι να βράσει, γιατί αφρίζει και φουσκώνει πολύ και είναι επικίνδυνο να μας κάνει την κουζίνα χάλια.
2. Την ξαφρίζουμε και προσθέτουμε το λάδι, το αλάτι και τα κρεμμύδια.
3. Την αφήνουμε να βράσει σε σιγανή φωτιά, για 1-1/12 ώρα, μέχρι να χυλώσει.
4. Μετά την περνάμε από μύλο ή από το μούλτι και γίνεται σαν κρέμα (μαζί με τα κρυμμύδια).
5. Τη σερβίρουμε με λάδι, λεμόνι και ψιλοκομμένο κρεμμύδι και αν θέλουμε λίγη ρίγανη ή θυμάρι, λιαστή ντομάτα και κάπαρη.

Λίγα μυστικά ακόμα
Σημείωση: Αν θέλουμε προσθέτουμε το λάδι την ώρα που φουσκώνει η φάβα. Το λάδι έχει την ιδιότητα να καταστέλλει λίγο το φούσκωμα. Ταιριάζει πολύ ωραία και με φετούλα

ΤΟ ΓΛΥΚΟ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

Σουφλέ Σοκολάτας

Συστατικά

50 gr κουβερτούρα
180 gr βιτάμ
1 φλ. τσαγ. ζάχαρη άχνη
3 κ.σ. φαριναπ
6 αβγά
1/2 ποτηρι κρασ. κονιάκ Προαιρετικά: Κρέμα γάλακτος ή παγωτο

Οδηγίες

1. Λιώνουμε την κουβερτούρα σε μπεν μαρι και εν συνεχεία το βιτάμ. Τα ριχνουμε σε μια λεκανίτσα και τα χτυπάμε με το μίξερ προσθέτοντας και τη ζάχαρη.
2. Στη συνέχεια προσθέτουμε το φαρίνάπ και το κονιάκ.
3. Σε μια άλλη λεκανίτσα χτυπάμε τα ασπράδια (ξεχωριστά από τους κρόκους) ώστε να γίνουν μαρέγκα.
4. Προσθέτουμε τους κρόκους στο μείγμα με τα υπόλοιπα υλικά.
5. Στο τέλος προσθέτουμε και τη μαρέγκα σιγά-σιγά χτυπώντας πάντα παράλληλα το μίξερ. ΠΡΟΣΟΧΗ το μυστικό της επιτυχίας είναι στο ρίξιμο της μαρέγκας: θα πρέπει να τη ρίχνουμε σιγα-σιγα με το πιρούνι.
6. Βάζουμε το μείγμα σε στογγυλό – ψηλό πυρέξ σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 C για 20 λεπτάκια περίπου.
7. Σερβίρετε ζεστό με κρέμα γάλακτος ή παγωτο.

Καλή επιτυχία! ΡΙΝΑ

Η γωνιά της γυναίκας

Η ΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΜΑΣ

Tο φθινόπωρο και το χειμώνα κυριαρχούν οι σκούρες αποχρώσεις των κραγιόν.

Στόχος μας: Το ανεπιτήδευτο αποτέλεσμα. Κυρίαρχο μέλημά μας, λοιπόν είναι να χρησιμοποιούμε το μολύβι χειλιών, αλλά προσέχουμε πάντα να έχει ίδια απόχρωση με το κραγιόν. Επίσης, χρησιμοποιούμε χωρίς φειδώ το ειδικό πινέλο για το άπλωμα του κραγιόν, ξεκινώντας πάντα από το κέντρο των χειλιών μας. Με μικρές κινήσεις συνεχίστε καλύπτοντας όλη την επιφάνειά τους, αποφεύγοντας τις γωνίες.

- Για να δώσετε το σωστό σχήμα στα χείλη σας, «σχηματίζετε» το περίγραμμά τους, χρησιμοποιήστε ένα καλό lip liner, ή απλά με το πινέλο της εφαρμογής του κραγιόν, φροντίζοντας όμως, να έχει μικρή ποσότητα κραγιόν. Τέλος, πιέζετε τα χείλη μεταξύ τους για να μοιραστεί το χρώμα και να γίνει ομοιόμορφο.

- Eπίσης, για να δείχνουν τα χείλη σας πιο γεμάτα, περάστε στο περίγραμμά τους ένα μολύβι χειλιών σε ουδέτερο χρώμα. Σβήστε το απαλά με ένα ειδικό σφουγγαράκι του μακιγιάζ και μετά περάστε ένα στρώμα lip gloss.

- Προσέχετε να μην ξεπερνάτε το φυσικό περίγραμμα των χειλιών, προκειμένου να φαίνονται πιο σαρκώδη. Αν τα χείλη σας είναι πολύ λεπτά, αποφύγετε τις υπερβολικά σκούρες αποχρώσεις και αρκεστείτε σε πιο ανοιχτές σε σχέση πάντα με την απόχρωση της επιδερμίδας σας. Λίγο διάφανο lip gloss στο κέντρο θα χαρίσει στα χείλη επιπλέον όγκο, χωρίς να τα κάνει να φαίνονται ψεύτικα.

- Όταν επιλέγετε ένα κραγιόν λάβετε υπόψη το χρώμα της επιδερμίδας σας.

- Οι ειδικοί συνιστούν αποχρώσεις του ροζ για τις ανοιχτές επιδερμίδες, ζεστές κόκκινες για τις μεσαίες και πιο γήινες αποχρώσεις που στη βάση τους έχουν καφέ για τις σταρένιες επιδερμίδες.

- Φροντίστε ανάμεσα στις στρώσεις η ποσότητα του κραγιόν να μην είναι μεγάλη. Έτσι το χρώμα διατηρείται περισσότερο.

- Μετά την εφαρμογή του κραγιόν, ταμπονάρετέ το με ένα χαρτομάντιλο.

- Μετά απλώστε (πάνω στο χαρτομάντιλο) μία στρώση πούδρας με ένα πινέλο και ακουμπήστε το ελαφρά στα χείλη.

- Περάστε μία ακόμη στρώση κραγιόν με το πινέλο. Επαναλάβετε άλλη μία φορά τη διαδικασία και αφού απλώσετε την τελευταία στρώση κραγιόν, απλώστε στο κέντρο των χειλιών σας λίγο διάφανο lip gloss.

- Το ίδιο μυστικό ισχύει και για να μην βγαίνει το κραγιόν σας στα δόντια! Δηλαδή, μόλις περάσετε στα χείλη το κραγιόν, ακουμπήστε στο εσωτερικό των χειλιών σας ένα χαρτομάντιλο. Και η χαρτοπετσέτα δηλαδή, το ίδιο καλό κάνει!
Επειδή δίνετε ιδιαίτερη βαρύτητα στην εμφάνιση των χειλιών σας, καλό είναι να ξέρετε όσο το δυνατόν πιο πολλά τρικ για το μακιγιάζ τους!.

- Όταν επιλέγετε μία έντονη απόχρωση για το κραγιόν σας, φροντίστε το υπόλοιπο μακιγιάζ σας να είναι όσο το δυνατόν πιο φυσικό. Λίγο μολύβι ματιών, μάσκαρα και ρουζ είναι αρκετά για να αναδείξουν το μακιγιάζ σας.

- Δεν απλώνετε ποτέ κατ’ ευθείαν το κραγιόν στα χείλη, αλλά χρησιμοποιείτε το ειδικό πινέλο. Μ’ αυτό τον τρόπο ελέγχετε καλύτερα την ποσότητα που χρησιμοποιείτε και έχετε πιο ομοιόμορφο αποτέλεσμα.

- Κρατάτε το πινέλο σας για το στρώσιμο του κραγιόν σωστά. Τι εννοούμε;

Απλά, πιάνετε πάντα το πινέλο από τη βάση του και ποτέ από την άκρη του, γιατί διαφορετικά χάνετε τον έλεγχο της κίνησης. Επίσης ακουμπάτε τον αγκώνα του χεριού σας με το οποίο κρατάτε το πινέλο σε σταθερή επιφάνεια, για καλύτερο αποτέλεσμα.

ΖωΖα