Times Δεσφίνας

Ενημέρωση – Ειδήσεις – Αφιερώματα – Ψυχαγωγία

Αρχείο για την κατηγορία ‘3.Νοέμβριος 2007’

Ποιός θα πάρει την σημαία

Δημοσιεύθηκε από timesdesfinas στο 14 Νοεμβρίου 2007

ellinikh shmaiaΑκόμη μια Εθνική Εορτή με τα ΜΜΕ να παίζουν, ποιος δικαιούται να παρελάσει με τη Ελληνική Σημαία , με τα παράθυρα των τηλεοράσεων σε σχηματισμούς των 4 ή 6, προοδευτικών μη προοδευτικών, και άλλων ειδικών επί του θέματος, να επιχειρούν την επικράτηση των απόψεων τους εις το κατά πόσον η σημαία ανήκει αποκλειστικά και μόνο στα παιδιά της Ελλάδας ή στα παιδιά του κόσμου.

Πριν όμως καταλήξουμε σε οποιοδήποτε συμπέρασμα ας ακούσουμε προσεκτικά την προσέγγιση του θέματος από την συνέντευξη που έδωσε στον κ. Β. Αγγελικόπουλο η κ. Ελένη Γλυκατζή Αρβελέρ πρόεδρο και πρύτανη …πασών των ακαδημιών, πανεπιστημίων, επιστημονικών συμβουλίων, πολιτιστικών κέντρων, ευρωπαϊκών αλλά και παγκόσμιων.


-Κινδυνεύει από την εισδοχή των μεταναστών αυτό που λέμε ευρωπαϊκός πολιτισμός;
«Δείτε, ο ευρωπαϊκός πολιτισμός δεν είναι παρά ένας πολιτισμός μεταναστών. Ανέκαθεν αυτό ήταν. Λαοί και λαοί στο διάβα των αιώνων μπήκαν στην Ευρώπη και συνεχίζουν να μπαίνουν. Στην ίδια την Ελλάδα –Πελασγοί, Μίνωες, Αχαιοί, Δωριείς… Για να μείνουμε μόνο στα αρχαία χρόνια, να μην πάμε σε μεταγενέστερα. Σταμάτησε ποτέ; Γι’ αυτό και υποστηρίζω ότι μόνο παγκόσμιο αγαθό δεν είναι ούτε το νερό ούτε ο αέρας, τίποτα: είναι η μοιρασιά του Πολιτισμού. Η Ευρώπη, ιστορικά, είναι ένας χώρος πολιτισμού που βάζει κάθε φορά υπό αίρεση τον εαυτό της. Θέτει υπό αμφισβήτηση αυτό που είναι. Και τι θα σε εξαναγκάσει να αμφιβάλεις γι’ αυτό που είσαι, αν όχι κάτι πιο ξένο; Υπάρχει όμως ένα όριο, ένα κατώφλι λέω εγώ, που δεν πρέπει να ξεπεραστεί. Αν κατά τη ζύμωση του κρασιού ξεπεραστεί αυτό το όριο, το κρασί γίνεται ξύδι. Ένας επιστήμονας φίλος μου, ερευνητής στο ζήτημα του καρκίνου, μου έλεγε ότι μπορούμε να εμποδίσουμε την ανάπτυξη όλων των μορφών καρκίνου αρκεί να έχουν πειραχτεί έως 1000 κύτταρα. Αν έχουν πειραχτεί 1001, τελείωσε».

shmaia-Πιστεύετε ότι το ζήτημα των μεταναστών θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στο μέλλον της Ευρώπης;
«Αυτό ακριβώς εξαρτάται από το όριο που λέγαμε, το ποσοστό, το μέτρο. Που δεν είναι μόνο ποσοτικό, αλλά και ποιοτικό. Αν φτάσουμε σ’ ένα σημείο όπου ο άλλος προσπαθεί να εφαρμόσει το “νταρ ελ ισλάμ“, ότι δηλαδή όπου υπάρχει Άραβας είναι “γη του Ισλάμ“, όπως συμβαίνει τώρα τελευταία στη Γαλλία, τότε υπάρχει πρόβλημα. Είναι ζήτημα πολύ λεπτών χειρισμών, δεν είναι ζήτημα απλώς ενός ποσοστού αριθμητικού. Κάποτε ο Μιτεράν είχε πει μιλώντας στη Σορβόννη ότι το όριο είναι 16% μετανάστες επί του συνολικού πληθυσμού, οπότε σηκώθηκε επάνω έξω φρενών η γυναίκα του η Ντανιέλ και σχεδόν τον έβρισε δημοσίως».

Ταπεινή μας άποψη είναι, ότι εμείς οι Έλληνες σε καμία περίπτωση δεν είμαστε ρατσιστές ,μάλλον ανασφαλείς είμαστε και αυτό επειδή γνωρίζουμε ότι ζούμε στα Βαλκάνια , μια περιοχή του κόσμου με ιστορία χιλιάδων χρόνων ,όπου το παρελθόν της έχει να επιδείξει σωρεία προσπαθειών καθυπόταξης και αλλοτρίωσης του Ελληνικού Έθνους. Σε κάθε περίπτωση όμως οι Έλληνες απέδειξαν ότι δεν φέρουν απλώς την κληρονομιά τους, αλλά είναι ικανοί και να την διαφυλάξουν . Ας διώξουμε λοιπόν τους εφιάλτες.

Προς επίρρωση των παραπάνω θα σας γνωρίζουμε κάτι επίσης σημαντικό. Όταν η κ.Γλυκατζή Αβελέρ, επικεφαλής ομάδας καθηγητών του πανεπιστημίου των Παρισίων επισκέφτηκαν πανεπιστήμιο της Αμερικής. Ο πρύτανης του εκεί πανεπιστημίου τους υποδέχθηκε στην είσοδο και την καλωσόρισε μιλώντας της στα Αρχαία Ελληνικά . Επιστρέφοντας στο Παρίσι διηγήθηκαν στον Μιτεράν το συμβάν και αυτός σχολίασε « Αυτό, είναι Αυτοκρατορία».

Εις ότι αφορά τους γονείς που δυσανασχετούν και οργίζονται για την βεβήλωση της σημαίας . Θα τους προτείναμε ,ότι αυτό που πρώτιστα πρέπει να τους απασχολεί, είναι, γιατί πρώτευσε ο αλλοδαπός μαθητής και δεν πρώτευσε ένα Ελληνόπουλο. Το οποίο και πλεονεκτεί, έναντι του αλλοδαπού, στη γλώσσα, οικονομική άνεση, συνθήκες , περιβάλλον, αριθμητική υπεροχή.

Στόχος μας, η κάθε εθνικότητας συνάνθρωποί μας να αισθάνονται υπερηφάνεια, όταν κρατούν τη σημαία μας , όταν ομιλούν τη γλώσσα μας, όταν τους αποκαλούν Έλληνες.

Χ.Σ.

Δημοσιεύθηκε στο 3.Νοέμβριος 2007 | Leave a Comment »

Ερωτικό Διήγημα – Όνειρο Αληθινό (Συνέχεια …)

Δημοσιεύθηκε από timesdesfinas στο 14 Νοεμβρίου 2007

Πόσο θα διαρκούσε η προσμονή, με νιώθει ; μ’ αγαπά ; υποκρίνεται ; υποφέρει ; Να ανοίξω την καρδιά μου, και τι θα γίνει , κι αν την αφήσει στα κύματα μόνη και παγωμένη, δεν ξέρω τι θα γινόταν ο Οδυσσέας χωρίς την Ιθάκη του, μήπως δεν έπρεπε να ξεκινήσει καθόλου.

….. τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Νοιώθω πως κουβαλώ στη ψυχή μου , Ποσειδώνες και Κύκλωπες, δεν τους απόκτησα, τους κουβαλούσα από τη γέννηση μου, μεσ’ τα γονίδια μου, και ήταν αρκετό ένα γλυκούλη προσωπάκι, δύο παιχνιδιάρικα ματάκια, για να ξυπνήσουν στην ψυχή μου, και να με καίνε, να ζήσω τ’ όνειρο, να νοιώσω τη ματιά της πάνω μου και να ταξιδέψω μαζί της.

Και δε θα χάσω στιγμή, τίποτα δε θα λυπηθώ , μαζί της θα ταξιδέψω, ν’ ακούω τη φωνή της ,το γέλιο της, την ανάσα της καυτή να μου κοκκινίζει το πρόσωπο, τα λαμπερά της μάτια να μου φωτίζουν το πρόσωπο, να κρατήσω τα χέρια της και να πετάξω μαζί της. Η θεά της αγάπης θα ρίξει το πέπλο της να μας σκεπάσει να μη μας βλέπει κανείς . Υπάρχει ζωή χωρίς Ιθάκη, χωρίς έρωτα, χωρίς αγάπη ; Μόνο οι νεκροί δεν τα νοιώθουν.

…ένα παράθυρο ανοικτό θα αφήσω στην καρδούλα μου να βλέπεις φως και να ρχεσαι αγαπη μου κοντά μου…

erwtikodihghma2Χαρά με πλημμυρίζει σε κάθε σκέψη της

Πόσο όμορφη είναι η ζωή, μια ζωή που μπορείς να απολαύσεις με κάθε σου αίσθηση όλα τα καλούδια π’ απλόχερα σου προσφέρει. Από το πέταγμα μιας μικρής πεταλουδίτσας μέχρι τ΄ απαλό κροτάλισμα τις άμμου στο πέρασμα τις θάλασσας ανάμεσα στα πετραδάκια της, σαν να τα ξεγελά ότι θα τα πάρει μαζί της σ’ άγνωστους τόπους μακρινούς κι αυτά να θρηνούν την επιστροφή τους στην αμμουδιά και πάλι απ’ την αρχή.

Κι όλα αυτά παραμένουν πάντα ίδια, πανέμορφα, τίποτα δε μπορεί ν’ αποτρέψει τη διαχρονική τους αναγέννηση που η φύση όρισε να προσφέρουν, φυτά, πουλιά, έντομα, ερπετά , ψάρια , νερό, αέρας, άρρητα συνδεδεμένα μεταξύ τους σ’ ένα μοναδικό ζευγάρωμα , ένας τεράστιος οργανισμός , μιας απέραντης ομορφιάς κόσμος βιώνει δίπλα μας ,πόσες φορές όμως τον βλέπουμε ; Πόσες φορές όμως δεν τον ανακαλύπτουμε όταν τον χάνουμε ;

Την ομορφιά του τριαντάφυλλου με τα ανοικτά του ροδοπέταλα και τα μπουμπούκια του έτοιμα να σκίσουν το περίβλημα τους , να ανοίξουν ταπεινά τα σωθικά τους έτοιμα να δεχτούν τη μέλισσα που θα γευτεί τη γύρη τους, σε ένα αιώνιο προκαθορισμένο από τα γονίδια τους ζευγάρωμα .

Λουλούδια που έγιναν στα βελούδινα χέρια της αγαπημένης, ένδειξη αγάπης ,λουλούδια που μαράθηκαν κρυμμένα κάπου για να θυμίζουν τον πόθο και την ανάγκη για λύτρωση, δώρα πολύτιμα, θαμμένα βαθιά στη ψυχή μας, σ’ αυτή που μόνη αναγνωρίζει και δίνει αξία σ’ όλα αυτά .

H ψυχή μας , μ’ αυτή βλέπουμε, ακούμε , αισθανόμαστε, επικοινωνούμε, αν οι πόρτες της δεν ανοίξουν, αν η θεϊκή της αύρα δεν περιβάλλει τον κόσμο μας , αν δε φτιάξει το είδωλό μας και δεν γεμίσει τα κύτταρα μας προσμονή, αυτή τη μοναδική αίσθηση, τη γλύκα του έρωτα, π’ άλλοτε κάνει το χρόνο να τρέχει κ’ άλλοτε να σταματά, νόημα δεν έχει η ύπαρξη μας.

Και πως μπορείς άραγε να κρατήσεις κλειστή την ψυχή σου ,πως είναι δυνατόν να κρατήσεις φυλακισμένο τ’ αηδονάκι χωρίς να πεθάνει από καημό, πως μπορείς να σταματήσεις τα λουλούδια ν’ ανθίζουν και τα πουλιά να ζευγαρώνουν πετώντας στον αέρα , πως μπορείς να κρατήσεις τον έρωτα σου κλεισμένο στη καρδιά σου χωρίς να την κάψεις, αίμα δεν θα τρέχει στις φλέβες σου , πίδακες πύρινης λάβας θα ξεπετάγονται και θα σε καίνε κάθε λεπτό που θα κρατά αιώνες, θα λιώνεις μέχρι να της πεις πόσο την θέλεις, πόσο την αγαπάς κι ας είναι αυτό η τελευταία σου λέξη.

Και πόσο θα μπορούσα να υπομείνω τη στιγμή, να την κοιτάξω στα μάτια και να της πω πόσο την αγαπώ, θα μπορούσε άραγε να καταλάβει πόσο την αγαπώ, και τι θα έκανε ,θα με απέρριπτε, θα γελούσε, θα έπεφτε στην αγκαλιά μου, Μήπως, ότι και να έκανε θα ήταν το ίδιο σημαντικό για μένα, ότι και να έκανε εγώ θα την αγαπούσα.

Και πώς να το έκανα, καλή ιδέα μου φαινόταν, να της δώσω ένα σημείωμα κι αν με ήθελε θα μου ξαναμιλούσε, αν όμως δεν με ήθελε, θα την έχανα ; Δεν θα ήμουν πλέον δίπλα της ; Μήπως θα ήταν καλύτερα να αρκεστώ σ΄ αυτό που είχα ;

Όχι, μου είναι αδιανόητο, προτιμώ να πεθάνω, παρά να μην της πω πόσο την αγαπώ. Αγόρασα ένα τσιμπιδάκι για τα μαλλιά της , ήταν αρκετά όμορφο και εντυπωσιακό, είχε κολλημένα πάνω του τρία μικρά φούξια τριανταφυλλάκια που σίγουρα θα ταίριαζε ανάμεσα στα μαύρα της μαλλιά. Θα τις το τύλιγα σ’ ένα φύλλο χαρτί και κει θα έγραφα πόσο την αγαπώ.

Τι θα έγραφα όμως, άρχισα να γράφω και ν’ απορρίπτω, ατελείωτες προτάσεις , λέξεις , σκέψεις κι όλα έμοιαζαν τόσο φτωχά ,κουράστηκα, έγειρα το κεφάλι μου πάνω στο χαρτί που έγραφα, έκλεισα τα μάτια μου ,δάκρυα άρχισαν να τρέχουν στο πρόσωπό μου, πόσο την αγαπώ, τη νοιώθω δίπλα μου, τη βλέπω με κλειστά μάτια, δε ξέρω γιατί κλαίω, κι όμως νοιώθω υπέροχα , και εκεί με κλειστά μάτια γράφω, χωρίς να βλέπω, με τα δάκρυα μου ν’ απλώνουν το μελάνι στο χαρτί παραμορφώνοντας τις λέξεις

Eίναι υπέροχο να μπορώ να βλέπω τον κόσμο μέσα από τα δικά σου μάτια, άλλο τίποτα να μην με νοιάζει, μόνο εσύ

Να ονειρεύομαι με τα μάτια ανοιχτά τα δικά σου μάτια κι όλα να γίνονται πιο όμορφα.

Στα δάκρυα μου να καθρεπτίζεται η μορφή σου

Στα όνειρα μου ν’ ακούω τη φωνή σου και να είναι της καρδία μου
Αυτή την αγάπη θέλω να τη ζήσω, να υπάρχω για τ’ όνειρο σου κι ας μην έχω τίποτες άλλο .

Χαρά μου, συγχώρεσε με σ΄ αγαπώ

Τύλιξα με προσοχή την καρφίτσα στο σημείωμα και το έβαλα στην τσέπη μου, το απόγευμα θα περνούσα δίπλα της και θα της το έδινα . Ατελείωτες οι ώρες , το τσιμπιδάκι έκαιγε στην τσέπη μου, το κρατούσα συνεχώς μέσα στο χέρι μου, σαν να κρατούσα το χέρι της και φοβόμουν μην μου την πάρουν, ανυπόφορη προσμονή, μέχρι να τη δω ν’ αγναντεύει στο βάθος του δρόμου, μπορούσα να τη διακρίνω ανάμεσα σε δεκάδες άλλες κοπέλες , το βάδισμά της , το περίγραμμα του κορμιού της , λες και εξέπεμπε μια λάμψη που έβλεπα μόνον εγώ.

Και να, με πλησιάζει, περνά δίπλα μου , με τρόπο αφήνω στο χέρι της το σημείωμα, προς στιγμή κατάλαβα ότι αιφνιδιάστηκε, συνέχισε όμως το βήμα της αφήνοντας μου ένα βιαστικό γεια σου.

Και τώρα τι κάνουμε, τι περιμένω, γύρισα το βλέμμα μου την είδα να επιστρέφει προς το εξοχικό κεντράκι με την παρέα της, πλησίασε ακόμη περισσότερο, απίστευτο, δεν μπορώ να το πιστέψω, ναι, ναι, φορούσε το τσιμπιδάκι ,πως κατάφερε και το φόρεσε ; Θεέ μου σ’ ευχαριστώ, με πολλή κόπο συγκρατήθηκα να μην φωνάξω.

Επιστράτευσα όσο θάρρος και κουράγιο μπορούσα να διαθέσω εκείνη τη στιγμή,

- Κορίτσια να κεράσω πορτοκαλάδα

- Ναι αμέ, πρόλαβε ν’ απαντήσει πριν απ’ όλες

Βρέθηκε να κάθεται δίπλα μου έσκυψε λίγο το κεφάλι της

- Να ξέρεις δεν σου θύμωσα ευχαριστώ για το τσιμπιδάκι

Αυτό το χαμόσπιτο στη γειτονιά μας ήταν για μένα το ομορφότερο κτίσμα το κόσμου ,είχε τόση ζεστασιά, τα πατζούρια του μύριζαν κέδρο οι πέτρες του με μεγάλες χαραμάδες φιλοξενούσαν λιμοντιράκια ,μικρές σαύρες, που έτρεχαν μέσα έξω στις χαραμάδες σαν να συμμετείχαν στη χαρά μου. Εκεί την περίμενα πάλι, θα την πλησίαζα, θα την κοιτούσα στα μάτια, θα της κρατούσα το χέρι και θ’ άφηνα την καρδιά μου να μιλήσει.

- Μωράκι σ’ αγαπώ

-Περνάω καλά μαζί σου, όμως σε παρακαλώ, θέλω να είμαστε λογικοί δεν θέλω να ξέρεις τι αισθάνομαι για σένα, είμαστε μικροί ακόμη, οι σχέσεις μας θέλω να μείνουν έτσι, όπως είναι αυτή τη στιγμή, τίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο.

Τα τελευταία της λόγια έμειναν για πολλή ώρα στ’ αυτιά μου σαν να πέτρωσαν οι ήχοι στην ατμόσφαιρα. Η φωνή της λογικής, ποιος θα μπορούσε να την αμφισβητήσει, πολλή περισσότερο εγώ, σωστά και τώρα τι κάνουμε ;

Ποιος επικρατεί ; Η αγάπη ή η λογική ; Με τι κόστος ; Oσο και να προσπαθώ δεν βρήκα αγάπη να έχασε τη μάχη από τη λογική .Η αγάπη όλα τα ελπίζει ,η αγάπη όλα τα υπομένει …  Τα λιμοντιράκια με κοιτούσαν περίεργα, ίσως δεν κατανοούσαν την απάντηση, για αυτά η φύση είχε σταθεί πιο γενναιόδωρη λειτουργούν και χωρίς τη λογική …

Συνεχίζεται….
Αλέξανδρος

Δημοσιεύθηκε στο 3.Νοέμβριος 2007 | 1 σχόλιο »

Το Παραμύθι μας …

Δημοσιεύθηκε από timesdesfinas στο 14 Νοεμβρίου 2007

 

Μ

ια φορά και ένα καιρό συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου. Η τρέλα, επειδή λυπήθηκε την ανία, πρότεινε να παίξουν κρυφτό. Το ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει, ενώ η περιέργεια που δεν μπορούσε να κρατηθεί ρώτησε: «τι είναι το κρυφτό»;

Ο ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την ευφορία και η χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το δίλημμα και την απάθεια να παίξουν κι αυτοί. Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν : Η αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και ο άνανδρος δεν ήθελε να ρισκάρει.

«Ένα, δύο, τρία» άρχισε να μετράει η τρέλα…

paramythiΗ πρώτη που κρύφτηκε πίσω απ΄ τον πρώτο βράχο ήταν η τεμπελιά που βαριόταν. Η πίστη πέταξε στους ουρανούς και η ζήλια κρύφτηκε στην σκιά του θριάμβου, που με τη δύναμη του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο. Ο αλτρουισμός δεν μπόρεσε να κρυφτεί, γιατί κάθε μέρος που έβρισκε το άφηνε για κάποιον άλλο, ενώ η γενναιοδωρία κάθε κρυψώνα που έβρισκε την παραχωρούσε σε όποιον της την ζητούσε. Ο εγωισμός αντίθετα βρήκε καλή κρυψώνα, αγνοώντας όλους τους γύρω του, ενώ ξοπίσω του έτρεξε η ρουφιανιά. Το ψέμα κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού, ενώ το πάθος και ο πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο.


Ο έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλες τις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί.
«….1000» μέτρησε η τρέλα και άρχισε να ψάχνει.

Την πρώτη που βρήκε ήταν η τεμπελιά, αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά. Μετά βρήκε την πίστη που μίλαγε φωναχτά στον ουρανό με το Θεό. Ένιωσε το σεισμό του πόθου και του πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και, αφού βρήκε τη ζήλια, δεν δυσκολεύτηκε να βρει και το θρίαμβο που θριαμβολογούσε για την κρυψώνα του. Βέβαια, βρήκε πολύ εύκολα το δίλημμα που δεν είχε αποφασίσει ακόμα που να κρυφτεί. Η γενναιοδωρία αποκαλύφθηκε μόνη της για να βοηθήσει, οπότε ο αλτρουισμός φιλοτιμήθηκε και βγήκε δίπλα της. Στο μεταξύ, η ρουφιανιά, πηγαίνοντας να καρφώσει τον εγωισμό, αποκαλύφθηκε μαζί του.

Σιγά-σιγά τους βρήκε όλους, εκτός απ΄ τον έρωτα. Η τρέλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δένδρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα. Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα κι απ΄ το θυμό της άρχισε να τον κλωτσάει νευρικά, ώσπου ακούστηκε ένα βογγητό πόνου. Ήταν ο έρωτας, που τα αγκάθια της τριανταφυλλιάς τον είχαν τυφλώσει!

Η τρέλα ταράχτηκε, δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγνώμη… Στο τέλος, μην μπορώντας να ξαναδώσει το φως του στον έρωτα, ορκίστηκε να γίνει ο οδηγός του.

Κι από τότε, ο Έρωτας είναι τυφλός και η Τρέλα τον συνοδεύει ! “


ΝΕΤΡΙΝΑ



Δημοσιεύθηκε στο 3.Νοέμβριος 2007 | 1 σχόλιο »

Εορταστικές Εκδηλώσεις 28ης Οκτωβρίου

Δημοσιεύθηκε από timesdesfinas στο 14 Νοεμβρίου 2007

filarmonikiΣυγχαρητήρια στα μέλη της φιλαρμονική του Δήμου μας για την όμορφη παρουσία τους, η οποία έδωσε ιδιαίτερο χρώμα και λαμπρότητα στην εκδήλωση.

Συγχαρητήρια στους εκπαιδευτικούς , στους μαθητές και στις μαθήτριες των σχολείων μας για την άψογη παρουσία τους και τις χορευτικές τους ικανότητες, για τεχνικούς λόγους δεν μπορέσαμε να δημοσιεύσουμε φωτογραφίες τους, θα το κάνουμε όμως στην επόμενη εκδήλωσή τους.

Υπήρξαν και ορισμένες αστοχίες, όπως,

  • Η αξιοπιστία του ηχοσυστήματος.
  • Η απουσία καθισμάτων για τους εκπαιδευτικούς,
  • Η μη αποστολή προσκλήσεων στους συλλόγους.

Ευελπιστούμε να αντιμετωπισθούν κατάλληλα και να μην επαναληφθούν στην επόμενη εκδήλωση.

                                                                                                            Χ.Σ.

Δημοσιεύθηκε στο 3.Νοέμβριος 2007 | Leave a Comment »

Συνεδρίαση Δήμου Δεσφίνας

Δημοσιεύθηκε από timesdesfinas στο 14 Νοεμβρίου 2007

sinedriasi dimou desfinasΤην Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2007 πραγματοποιήσαμε την παρθενική μας παρουσία στην δημόσια συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της πόλης μας.

Η συνεδρίαση ολοκληρώθηκε σε ήρεμο κλίμα, χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις αν εξαιρέσουμε μία δύο περιπτώσεις. Στο σύνολο έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής :

ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΝ

  • Θεωρούμε ότι δεν ήταν κατάλληλα προετοιμασμένη για την συνεδρίαση
  • Οι καπνοί των τσιγάρων κατά την διάρκεια της συνεδρίασης δημιουργούσαν έντονο πρόβλημα.
  • Ίσως θα έπρεπε να υπάρχουν 2,3 καθίσματα για κάποιους ηλικιωμένους συμπατριώτες μας
  • Εφόσον πιστεύουμε ότι ο τύπος συμβάλλει στην ενημέρωση του κοινού θα έπρεπε να υπάρχει θέση για τους εκπροσώπους του.

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

  • Ιδιαίτερα αισθητή και καθοριστική σε αρκετές περιπτώσεις, η εμπειρία του Δημάρχου τόσο στην ανάπτυξη των θεμάτων, όσο και στην διασφάλιση της διαδικασίας
  • Αρκετές φορές μιλούσαν πολλοί μαζί, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εκφραστεί ο ομιλητής

ΘΕΜΑΤΑ

Τα θέματα που είμαστε εκεί και παρουσίασαν ενδιαφέρον και την σχετική ένταση αφορούσαν :

  • Διάθεση νερού για την κατασκευή Δημόσιου Έργου (αφορά το τμήμα της επαρχιακής οδού Αγ. Νεκτάριος- Μεσόκαμπος)
  • Αύξηση ή μη Δημοτικών τελών

Στο πρώτο θέμα υπήρξαν ενστάσεις από σύμβουλους της μειοψηφίας σε ότι αφορά την διαδικασία διάθεσης νερού για την κατασκευή του δρόμου. Επί της ουσίας δεν διαπιστώθηκε ζημία για το Δήμο. Και απ’ ότι φάνηκε μάλλον ευνοήθηκε ο Δήμος από τον ανάδοχο του έργου.

Στο θέμα της αύξησης των Δημοτικών τελών , ο Δήμαρχος πρότεινε την αύξηση των τελών, κατά τη εκτίμηση του της τάξεως των 4 € μηνιαίως, λόγω του υψηλού κόστους παροχής αυτών των υπηρεσιών από το Δήμο, όπως, κόστος υδροδότησης, απορρίμματα, δημοτικός φωτισμός, υπογραμμίζοντας ότι ο φωτισμός της πόλης δεν επιβαρύνει ιδιαίτερα τον προϋπολογισμό του Δήμου, θυμίζοντας, ότι έχει να γίνει αύξηση εννέα χρόνια. Ενώ αντίθετα το κόστος λειτουργίας των αντλιοστασίων και η συντήρηση του δικτύου δημιουργούν την ανάγκη αύξησης και συνεχίζοντας τόνισε ότι για να βελτιωθεί η υπάρχουσα κατάσταση, έχει ήδη προχωρήσει στην εκπόνηση μελετών, προκειμένου να εκσυγχρονισθεί το αντλιοστάσιο και το δίκτυο με στόχο την αισθητή μείωση του κόστους .

Η πρόταση έγινε αποδεκτή από το σύνολο των συμβούλων της πλειοψηφίας.

Δεν έγινε αποδεκτή από τους συμβούλους της μειοψηφίας ,χαρακτηριστική η θέση του κ. Ι. Πάνου ότι το νερό δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι εισπρακτικό μέσο για τον Δήμο και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιβληθούν αυξήσεις της τάξεως του 30 και 40 %.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ

Θεωρούμε σημαντικό βήμα τον εκσυγχρονισμό του αντλιοστασίου και του δικτύου, θα εστιάσουμε στη φράση που χρησιμοποίησε ο Δήμαρχος στην αναφορά του για το νερό.

“ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ”

Εμείς θα προσθέταμε ‘ΠΑΝΤΩΝ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ’ Και έτσι πρέπει να το δούμε, εφόσον υπάρχουν συνάνθρωποι μας που και αυτό το δώρο της φύσης, αδυνατούν να το πληρώσουν.

Είναι ανάγκη μας, να τους το προσφέρουμε δωρεάν. Κάτω απ’ αυτή τη συνθήκη ο Δήμαρχος μας , πρέπει, έστω σε βάρος των υπολοίπων, να καλύψει αυτή την ανάγκη, με την λεπτότητα και ταπεινότητα που απαιτείται. Κοινό μας γνώρισμα να είναι η αγάπη και η αλληλεγγύη για τους συνανθρώπους μας .

Χ.Σκαλτσώνης

Δημοσιεύθηκε στο 3.Νοέμβριος 2007 | Leave a Comment »

Ευχαριστίες Νομάρχη Φωκίδος

Δημοσιεύθηκε από timesdesfinas στο 14 Νοεμβρίου 2007

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΦΩΚΙΔΑΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΝΟΜΑΡΧΗ

 

Αγαπητοί μας Γιώργο και Μπάμπη ,

 

Λάβαμε το πρώτο φύλλο της εφημερίδας που εκδώσατε με τίτλο « times ΔΕΣΦΙΝΑΣ » και δοκιμάσαμε ευχάριστη έκπληξη γιατί διαπιστώσαμε ότι πρόκειται για μια καλή προσπάθεια που μπορεί να εξελιχθεί σε σημαντικό έντυπο πληροφόρησης και προβληματισμού όχι μόνο τοπικού ( για το Δήμο Δεσφίνας ) ενδιαφέροντος αλλά και Νομαρχιακού.

Σας συγχαίρουμε και σας ευχόμαστε δύναμη και υγεία για να συνεχίσετε την προσπάθεια σας.

 

Φιλικά

Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΦΩΚΙΔΑΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ Δ. ΦΟΥΣΕΚΗΣ

 

Απάντηση της εφημερίδας times Δεσφίνας στον νομάρχη Φωκίδος κ. Φουσέκη.

 

Κύριε Νομάρχα,

 

Δεχθείτε τις ευχαριστίες μας για το ενδιαφέρον που δείξατε για την εφημερίδα μας και για τα καλά σας λόγια, μας τιμά ιδιαίτερα η επιστολή σας και μας γεμίζει κουράγιο να συνεχίσουμε την προσπάθεια μας.

Σας ευχαριστούμε και σας ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο έργο σας.

Με την ευκαιρία θα θέλαμε να σας μεταφέρουμε ένα σημαντικό θέμα , το οποίο αφορά την ασφάλεια των διερχόμενων αυτοκινήτων από την επαρχιακή οδό Δεσφίνας – Ιτέας.

Και συγκεκριμένα, σε ένα σημαντικό τμήμα του δρόμου, εκεί που υπάρχουν αρκετές καμπύλες πριν φτάσουμε στο Ξεροπήγαδο.

Τα βράχια που κυριολεκτικά κρέμονται πάνω από το δρόμο είναι σε πολλά σημεία έτοιμα να πέσουν και να προξενήσουν ατύχημα.

Θα παρακαλούσαμε, εφόσον είναι εφικτό, οι υπηρεσίες σας να εξετάσουν το θέμα από κοντά.

Μετά τιμής

 

Γ.Μαντζώρος – Χ. Σκαλτσώνης

Δημοσιεύθηκε στο 3.Νοέμβριος 2007 | Leave a Comment »

Αφιέρωμα της εφημερίδας “Αντίκυρας” στους “Times Δεσφίνας”

Δημοσιεύθηκε από timesdesfinas στο 14 Νοεμβρίου 2007

Σχόλια - Κριτικ�ς Times Δεσφίνας

 

General Director of The Times of London
Robert James Thomson

To: Times Desfinas

Mr. Skaltsonis,


As you well know, during our morning reading of the world press, we had the pleasant surprise to read the sympathetic comments for our literature, in the newspaper “Antikira” and we felt particular satisfaction and joy.

We request you to transfer our thanks to the persons in charge of publication of newspaper of Antikiras and our wishes for every success in their work.

Also, give my personal greetings in our dear friend Giorgos Theocharis and you know that you are always welcome if you want to visit us.

 

Γενικός Διευθυντής
Robert James Thomson

Γενικός Διευθυντής Times Λονδίνου

Ρόμπερτ Τζειμς Θόμσον

Πρoς: Times Δεσφίνας

Κύριε Σκαλτσώνη,

Στην καθιερωμένη ,όπως καλά γνωρίζεται, πρωινή ανάγνωση του παγκόσμιου τύπου ,είχαμε την ευχάριστη έκπληξη να διαβάσουμε τα ευμενή για τα έντυπά μας σχόλια της εφημερίδος ΑΝΤΙΚΥΡΑ και νιώσαμε ιδιαίτερη ικανοποίηση και χαρά.

Παρακαλούμε όπως μεταβιβάσεις τις ευχαριστίες μας, στους υπευθύνους έκδοσης της εφημερίδος ΑΝΤΙΚΥΡΑ και τις ευχές μας για κάθε επιτυχία στο έργο τους.

Επίσης, σε παρακαλώ να δώσεις τους προσωπικούς μου χαιρετισμούς στον αγαπητό μας φίλο Γιώργο Θεοχάρη και να ξέρετε ότι πάντα είναι ανοικτή η πρόσκληση μου να μας επισκεφτείτε.

 
Μετά τιμής

Robert


Δημοσιεύθηκε στο 3.Νοέμβριος 2007 | Leave a Comment »

Η συνταγή του μήνα

Δημοσιεύθηκε από timesdesfinas στο 14 Νοεμβρίου 2007

ΚΑΤΣΙΚΙ ΔΕΣΦΙΝΑΣ ΛΑΔΟΛΕΜΟΝΟ

Η Δεσφίνα, ίσως, είναι η τελευταία περιοχή όπου εκτρέφονται ακόμη ελεύθερα, ερίφια (γίδια) προσφέροντας κάθε άνοιξη στους καταναλωτές τα περίφημα και μοναδικά σε γεύση κατσίκια Δεσφίνας.

  • 1 1/2 κιλό κατσικίσιο κρέας (καρέ)
  • 1 φλιτζάνι τσαγιού χυμό λεμονιού
  • 1/2 φλιτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο
  • 4 σκελίδες σκόρδο
  • 1 κουταλιά αλεύρι
  • αλάτι, πιπέρι (η ποσότητα εξαρτάται από το χέρι του μάγειρα ?)

1. Κόβετε το κρέας σε μερίδες και το βάζετε σε ένα βαθύ μπολ ή άλλο σκεύος. Το πασπαλίζετε με το αλατοπίπερο. Κατόπιν προσθέτετε το σκόρδο, και το χυμό λεμονιού. Ανακατεύετε με λίγο νερό σε ένα φλιτζάνι το αλεύρι και το προσθέτετε. Και τα ανακατεύεται όλα μαζί.

2. Μεταφέρετε το κρέας, μαζί με τη μαρινάτα του, σε ταψί. Προσθέτετε το λάδι και ψήνετε σε δυνατό φούρνο για 40-45 λεπτά περίπου, μέχρι να ψηθεί καλά το κρέας. Προσθέτετε όσο νερό χρειαστεί, για να μην εξατμιστεί τελείως η σάλτσα του.

3. Σερβίρετε αμέσως σε οκτώ μερίδες και συνοδεύεται με λαχανικά της αρεσκείας σας. Εάν έχετε και γιαούρτι πρόβειο θα είναι το τέλειο γεύμα.

Υ.Γ. Το πιθανότερο είναι, εάν έχετε οκτώ καλεσμένους, να διαπιστώσετε εκ των υστέρων ότι χρειαζόσαστε το μισό κατσίκι.

ΚΑΡΥΔΟΠΑΣΤΑ ΔΕΣΦΙΝΑΣ

Υλικά :

20 αυγά 10 κ. σούπας φρυγανιά,10 κ. σούπας σιμιγδάλι,20κ.σούπας ζάχαρη

½ κουταλιάς βανίλια, 1κ.γλυκού κανέλα,½ ποτήρι κρασιού κονιάκ, ½ κ. γλυκού γαρύφαλλο τριμμένο, 20 κ. σούπας καρύδι και 1,5κιλά ζάχαρη.

Εκτέλεση:

Χτυπάμε τους κρόκους με τη ζάχαρη και το κονιάκ.

Χτυπάμε τα ασπράδια μαρέγκα.

Ανακατεύουμε ελαφρώς κρόκους και ασπράδια και προσθέτουμε το υπόλοιπα υλικά σε μια λεκάνη.

Αλείφουμε ένα ταψί περίπου 35 εκ. με βούτυρο και τα ρίχνουμε μέσα

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς

Την ψήνουμε για μια ώρα περίπου.

Σιρόπι:

Βάζουμε τη ζάχαρη με τέσσερα ποτήρια νερό σε μία κατσαρόλα και την βράζουμε για ένα τέταρτο.

Στην συνέχεια βγάζουμε την καρυδόπαστα από το φούρνο ρίχνουμε το σιρόπι και αν θέλουμε απλώνουμε από πάνω λίγο καρύδι τριμμένο.

ΡΙΝΑ

Δημοσιεύθηκε στο 3.Νοέμβριος 2007 | Leave a Comment »

Σκακιστικό τμήμα Γ.Α.Σ Αμφισσας

Δημοσιεύθηκε από timesdesfinas στο 14 Νοεμβρίου 2007

ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Γ.Α.Σ ΑΜΦΙΣΣΑΣ

skaki Αν και οι κανόνες του σημερινού παιχνιδιού φαίνεται να οριστικοποιούνται γύρω στα 1700 μ.Χ το ‘βασιλικό παιχνίδι’ όπως συχνά αποκαλούσαν το σκάκι ,δημιουργείται τουλάχιστον 3000 χρόνια πριν τη γέννηση του Χριστού. Ποικίλες μορφές του παιχνιδιού που πολλοί θεωρούν ότι είναι ‘η συνθετότερη των επιστημών’ ή κατά άλλους ‘ο συγκερασμός της Τέχνης και του Αθλήματος΄ κάνουν την εμφάνισή τους σε Κίνα Ινδία και Περσία σε κοντινές χρονικές περιόδους κάνοντας δύσκολη την απάντηση στην ερώτηση πού πρωτοεμφανίστηκε το σκάκι. Το βέβαιο είναι ότι το ‘σατουράνγκα’ –ο πρόδρομος του σκακιού εμφανίζεται νωρίτερα από τους ‘πεσσούς’ που ο ήρωας του Τρωικού πολέμου Παλαμήδης δημιουργεί για να απασχολήσει δημιουργικά τους πολιορκητές. Πρώτη αναφορά σε παιχνίδι –πρόδρομο του σκακιού βρίσκουμε στα ‘Ανάλεκτα ΄του Κομφούκιου λίγο μετά το 200 μ.Χ ο οποίος μάλιστα και το συστήνει σε όσους έχουν υπερβολική όρεξη καθώς και στους τεμπέληδες για να σκέφτονται καθαρότερα (!) Γύρω στα 600 μ.Χ. το σκάκι εμφανίζεται σε μια περσική αισθηματική ιστορία και στον 7ο αιώνα μ.Χ αναφέρεται ως παιχνίδι στο ‘Χίλιες και Μία Νύχτες’.

Το πρώτο σκακιστικό εγχειρίδιο εικάζεται πως είναι το έργο ενός πρακτικού γιατρού από τη Βαγδάτη του Αμπού Αμπάς και γράφτηκε το 892 μ.Χ.. Αν και το σκάκι απαγορεύεται από τους Μωαμεθανούς κληρικούς το 1322 αυτό δεν εμποδίζει τη διάδοσή του και η Ευρώπη μαθαίνει τα μυστικά του από τη Ρωσία που είχε νωρίτερα επιρροές από Μογγόλους και Βίκινγκς που το είχαν σε ιδιαίτερη εκτίμηση σαν ‘τον ήλιο που φωτίζει τις σκιές του μυαλού’. Αν και στην αρχή παιζόταν αποκλειστικά από ευγενείς γρήγορα εξαπλώνεται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα ιδιαίτερα σε περιοχές που εμφανίζονται έμποροι και ταξιδευτές.

Ιδιαίτερη πνοή στη διάδοση του σκακιού δίνει η ανάπτυξη της τυπογραφίας καθώς τυπώνονται αρκετά σκακιστικά βιβλία-απλά εγχειρίδια υπάρχουν από τον 13ο αιώνα με γνωστότερο αυτό του Δομινικανού αββά Τζιάκοπο ντε Τσεζόλ- με πρώτο το βιβλίο του Λουτσένα που τυπώθηκε το 1497. Επτά χρόνια νωρίτερα ζωγραφίζεται ο πρώτος πίνακας με θέμα το παιχνίδι :¨Οι Σκακιστές¨ ενώ στο χώρο του θεάτρου μεγάλη αναταραχή προκαλεί το ΄Παρτίδα Σκακιού ‘ του Μίντλτοουν το 1624 (πρόκειται για πολιτικό έργο με συμβολισμό αρχόντων της εποχής με κομμάτια του παιχνιδιού και οδηγεί στην φυλακή τον συγγραφέα αλλά και στην καταβολή προστίμων στους ηθοποιούς ! )

Το σκάκι αποτελούσε ευχάριστη απασχόληση για τις ελεύθερες ώρες του Καντ του Λάιμπνιτζ, του Γκόρκι, του Πούσκιν του Βολταίρου, ενώ οι Ναπολέοντας ,Λένιν , Τολστόι ,Τσβάιχ ,Φραγκλίνος ,Ντιντερό ,Ρουσώ λέγεται ότι αφιέρωναν αρκετό από το χρόνο τους για να ανακαλύψουν τα βαθύτερα μυστικά του παιχνιδιού . ’ Στο σκάκι υπάρχει πολύ μεγάλη δόση επιστήμης για να είναι ένα παιχνίδι αλλά και πολύ μεγάλη δόση παιχνιδιού για να είναι επιστήμη’ έγραφε ο Λάιμπνιτζ , κατά τον Ντουκέ ‘ το σκάκι είναι η ποίηση της λογικής΄ ενώ ο Σελένους αποδίδει στο σκάκι ολόκληρη την τέχνη της ανθρώπινης λογικής. Αν και η ρήση του Βολταίρου ‘το σκάκι είναι το παιχνίδι που τιμά περισσότερο την ανθρώπινη διάνοια’ δεν είναι αποδείξιμη πολλοί έχουν ασχοληθεί με την σχέση του με τις φυσικές επιστήμες με την ιδέα ότι υπάρχουν κοινά σημεία.

skaki2Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι ισχυροί σκακιστές έχουν έφεση στα μαθηματικά όπως αποδεικνύει η στατιστική του Παλ(1990) και του Μπίλινγκς( 1985) που οφείλεται στην λογικομαθηματική φύση του παιχνιδιού.Εξαιρετικά αναλυτικός στη σχέση του σκακιού με τα μαθηματικά είναι ο Λάνγκεν (1992) καθώς και το σύγγραμμα του Λουι Γκοντρό του ιδίου έτους Ο Αινστάιν –προφανώς επηρεασμένος από τον φίλο του Εμ.Λάσκερ (γνωστό μαθηματικό-φυσικό –φιλόσοφο και παγκόσμιο πρωταθλητή στο σκάκι ) καταλήγει να αναγνωρίζει κοινά σημεία στην θεωρία των Κέπλερ και Νεύτωνα ιδίως στο ‘ Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας’ με τους νόμους που διέπουν τον ανεξάντλητο πλούτο της σκακιέρας. Η ρήση του μαθηματικού και αστρονόμου Λαπλάς ότι ‘πρέπει να δούμε την παρούσα κατάσταση του Σύμπαντος σαν το αποτέλεσμα της προηγούμενής του κατάστασης και σαν αιτία της κατάστασης που θα ακολουθήσει’ συναντά ακριβώς τη λογική που έχει η θεωρία των σκακιστικών ανοιγμάτων ……


Τόσο ο Π.Ατκινς όσο και ο Π.Ουσπένσκι κάνουν αναφορές στις έννοιες χώρος και χρόνος με την ίδια άνεση που ένας σκακιστής θα μίλαγε για την κατάκτηση του κέντρου σε 6 κινήσεις! Σρέτινγκερ, Ρ.Πένροζ και Β. Χάιζενμπεργκ συναντούν την τέχνη της λογικής της σκακιέρας! Ενδιαφέρουσες αναλύσεις γίνονται στο θέμα ανάπτυξης τεχνητής νοημοσύνης .Αν και ένας ισχυρός ηλ. υπολογιστής μπορεί να λύσει γρηγορότερα ένα οποιοδήποτε σκακιστικό πρόβλημα αυτό δεν σημαίνει ότι κατανοεί την ιδέα του προβλήματος. Δεν είναι τυχαία η οργάνωση όλο και περισσότερων αγώνων μεταξύ προηγμένων μοντέλων ηλ. υπολογιστών εναντίον κορυφαίων σκακιστών σε μια μάχη που ο άνθρωπος πάει να πείσει τον άνθρωπο ότι υπάρχει κάτι με μεγαλύτερες δυνατότητες απ αυτόν.

Ερωτήσεις που σας ενδιαφέρουν:

1η Τι είναι το σκάκι;

Το σκάκι είναι ο ιδανικός συνδυασμός Αθλήματος-Ψυχαγωγίας- Τέχνης – Επιστήμης. Είναι ένα παιχνίδι άθλημα με επιστημονική υποδομή , με χαρακτηριστικά καλής τέχνης , με έντονα πολιτιστικά και ψυχαγωγικά στοιχεία , με σημαντικότατη παιδαγωγική επιρροή. Το σκάκι είναι όλα αυτά μαζί, μα ακόμα κάτι περισσότερο. Είναι τρόπος ζωής.

Η ίδια σκακιστική θεωρία αποτελεί μια ολοκληρωμένη φιλοσοφία που διδάσκει τον τρόπο αντιμετώπισης ακόμα και των πιο δύσκολων καταστάσεων πάντα με βάση τις ικανότητές μας όπως έχουν καλλιεργηθεί με το σκάκι. Αυτός είναι και ο λόγος που εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο που έμαθαν σκάκι δεν το εγκαταλείπουν.

2η Γιατί να μάθω σκάκι;

Τα πλεονεκτήματα που προσφέρει είναι πάρα πολλά, γιατί ενώ δεν απαιτεί ούτε ιδιαίτερες εγκαταστάσεις ούτε πολυδάπανο εξοπλισμό, συμβάλλει με τον προσφορότερο τρόπο στην καλλιέργεια σημαντικών πνευματικών χαρακτηριστικών , αλλά και γενικότερα στην ανάπτυξη του χαρακτήρα του ατόμου.

Προωθεί τόσο γενικές ιδιότητες όπως,

Την καλλιέργεια ηθικών αξιών (αποφασιστικότητα, επιμέλεια, τάξη, αυτοκριτική, αντικειμενικότητα) Την κοινωνική ένταξη (ομαδική εργασία, ανάληψη ευθυνών, μετάδοση γνώσεων και εμπειριών), την απορρόφηση της επιθετικότητας κ.λ.π.

Όσο και ειδικές όπως

Την ανάπτυξη ορθολογικού τρόπου σκέψης , τη δημιουργική φαντασία σε συνδυασμό με τρόπο ζωής ανοικτό στα πολιτιστικά ερεθίσματα. Την βελτίωση των μνημονικών ικανοτήτων, τη διάρκεια της πνευματικής συγκέντρωσης και απόδοσης έργου και την κατανόηση και εξοικείωση με μεθοδικούς τρόπους συλλογισμού. Όποιος ασχολείται με το σκάκι το πρώτο πράγμα που μαθαίνει καθοριστικά είναι να προετοιμάζεται μεθοδικά και να αγωνίζεται για να επιτύχει στηριζόμενος αποκλειστικά στις δικές του δυνάμεις.

3η Που μπορεί να μάθει κάποιος σκάκι την Άμφισσα;

Στο Σκακιστικό Τμήμα του Γ.Α.Σ. ΑΜΦΙΣΣΑΣ

Τα μαθήματα πραγματοποιούνται από αναγνωρισμένους προπονητές (Νικόλαο Καραπάνο – Ευάγγελο Κακκανά) , σε ένα ειδικά διαμορφωμένο περιβάλλον (Πλατεία Κεχαγιά Αίθουσα ΚΑΠΗ 1ος όροφος )

Πληροφορίες – εγγραφές καθημερινά στα τηλέφωνα 6932380187 (Κ. Παπακωνσταντίνου) , 6936706652 (Ε. Μαγκλάρας).

Δημοσιεύθηκε στο 3.Νοέμβριος 2007 | 1 σχόλιο »

Προϊόντα Ολικής Άλεσης

Δημοσιεύθηκε από timesdesfinas στο 14 Νοεμβρίου 2007

Προϊόντα Ολικής Άλεσης : Για Υγιεινή Διατροφή

Τα προϊόντα ολικής άλεσης έχουν αποκτήσει φανατικούς καταναλωτές, εισβάλλοντας κυριολεκτικά στην καθημερινή διατροφή, βελτιώνοντας το επίπεδο της υγείας…
Προϊόντα ολικής άλεσης ή πλήρη είναι τα τρόφιμα που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία. Παρασκευάζονται από αλεύρι προερχόμενο από ολόκληρο τον καρπό (μαζί με το πίτουρο και το φύτρο). Έτσι τα προϊόντα αυτά περιέχουν πολύ μεγαλύτερη ποσότητα ινών, βιταμινών και μετάλλων οπό εκείνα που παράγονται από αλεύρι, από το οποίο έχουν αφαιρεθεί το φύτρο και το πίτουρο… Αλευρά ολικής άλεσης μπορούν να παραχθούν απ’ όλα τα δημητριακά, καθώς και από κάποια όσπρια (π.χ. τα ρεβίθια). Περισσότερο χρησιμοποιείται το αλεύρι σίτου για την παρασκευή αρτοσκευασμάτων (ψωμί, φρυγανιές, παξιμάδια κτλ.) και ζυμαρικών. Το ψωμί ολικής άλεσης σίκαλης γίνεται από ένα μέρος αλεύρου σίκαλης και περισσότερο σιτάλευρο.

proionta_olikis_alesewsΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΑΞΙΑ
Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα προϊόντα ολικής άλεσης είναι πιο υγιεινό και ωφέλιμα, επειδή παρασκευάζονται από αλεύρι προερχόμενο από την άλεση ολόκληρου του καρπού (οσπρίου ή δημητριακού). Τα προϊόντα αυτά διαθέτουν άφθονες φυτικές ίνες, που -ως γνωστόν- διευκολύνουν την καλή λειτουργία του εντέρου, αποτελώντας έτσι το καλύτερο φάρμακο κατά της δυσκοιλιότητας. Επιπλέον, τα άλευρα που προέρχονται από πλήρες σιτάρι (μαζί με πίτουρο και το φύτρο του) περιέχουν φολικό οξύ, βιταμίνες Β6 και Ε, φώσφορο, μαγνήσιο και ψευδάργυρο, στοίχο επεξεργασμένα προϊόντα.

ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΕΝΗ ΣΥΝΘΕΣΗ
Το ψωμί ολικής άλεσης έχει περισσότερες πρωτεΐνες από το άσπρο, τριπλάσιες φυτικές ίνες, περισσότερο σίδηρο και διπλάσια ποσότητα βιταμινών Β1 και Β2. Επίσης, έχει λιγότερα χημικά πρόσθετα, διατηρείται φρέσκο δύο ήμερες, ενώ το άσπρο ψωμί πολύ τελείας είναι αφράτο μόνο για λίγες ώρες. Πιο υγιεινό και ωφέλιμο είναι το ψωμί ολικής άλεσης από σκέτο σιτάρι, καθώς και το πολύπορο, όταν παρασκευάζεται με την απαιτούμενη ποικιλία σπόρων.

ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ
• Μπορείτε να τρώτε καθημερινά προϊόντα ολικής άλεσης, αρκεί να τα συνδυάζετε με μια ποικιλία άλλων τροφών.

• Αν δεν τρέφεστε σωστά, τα προϊόντα αυτά δεν μπορούν να καλύψουν τις διατροφικές σας ελλείψεις

• Κάτι που πρέπει να προσέξετε -ειδικά αν έχετε γαστρεντερολογικά προβλήματα- είναι η υπερκατανάλωση άρτου ολικής άλεσης ή πολύσπορου. Οι μεγάλες ποσότητες μπορεί να ερεθίσουν το έντερο σας περισσότερο από όσο χρειάζεται. Οι φυτικές ίνες που περιέχονται σε αυτά τα αρτοσκευάσματα γενικά ωφελούν, παράλληλα όμως φουσκώνουν το έντερο και μπορεί να προκαλέσουν δυσφορία ή και υπερκινητικότητα, όταν γίνεται κατάχρηση.

• Μια μέτρια, καθημερινή χωρίς πρόβλημα- κατανάλωση, συνήθως συνίσταται σε ένα ψωμάκι ολικής άλεσης, 3-4 φρυγανιές ή ένα μέτριο πιάτο ζυμαρικών ολικής άλεσης (ένα είδος τη φορά, όχι όλα μαζί).

• Οι φυτικές ίνες των προϊόντων ολικής άλεσης περιέχουν και φυτικά οξέα, που δημιουργούν ενώσεις με το σίδηρο, το ασβέστιο, τον ψευδάργυρο και τα υπόλοιπα μέταλλα των τροφίμων. Οι ενώσεις αυτές, επειδή δεν μπορούν να απορροφηθούν από του οργανισμό, αποβάλλονται. Έτσι, λοιπόν, η υπερβολική κατανάλωση προϊόντων ολικής άλεσης μπορεί να οδηγήσει και σε μείωση των μετάλλων και ιχνοστοιχείων.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΤΙΚΕΤΑ
-Τα προϊόντα ολικής άλεσης μερικές φορές είναι εμπλουτισμένα, με συστατικά που αυξάνουν την ενεργειακή τους δράση (θερμίδες). Γι’ αυτό, προτού τα αγοράσετε πρέπει πάντα να συμβουλεύεστε την ετικέτα τους, ώστε να αποφύγετε την περιττή πρόσληψη λίπους, ζάχαρης και αλατιού.

- Μερικές φορές, το ψωμί έχει σκούρο χρώμα που οφείλεται ατή χρωστική «καραμέλα». Σε αυτήν την περίπτωση δεν πρόκειται για αυθεντικό πλήρες ψωμί, αλλά για «αρτοπαρασκεύασμα», διαφορά που πρέπει να Επισημαίνεται στην ετικέτα του.

Δημοσιεύθηκε στο 3.Νοέμβριος 2007 | 1 σχόλιο »